RECENSIE: Black Chiffon, Frinton Summer Theatre ✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert Black Chiffon, een toneelstuk van Lesley Storm dat momenteel te zien is in het Frinton Summer Theatre

Black Chiffon Frinton Summer Theatre

6 augustus 2019

4 sterren

Boek tickets

Lesley Storms toneelstuk, dat voor het eerst werd opgevoerd in 1949, lijkt een uitstekende keuze voor het oudste nog bestaande wekelijkse repertoiregezelschap van het Verenigd Koninkrijk. Hoewel het tegenwoordig zelden wordt opgevoerd, is het al eerder in Frinton te zien geweest. Ondanks dat het in sommige opzichten wat gedateerd aanvoelt, biedt het een fascinerend inzicht in hoe er in het naoorlogse Groot-Brittannië werd omgegaan met — en hoe er werd gezwegen over — psychische problemen in de hogere middenklasse. Aan de vooravond van de society-bruiloft van haar zoon, uit Alicia Christie een noodkreet door een zwarte chiffon nachtpon te stelen uit een chic warenhuis. Niet alleen staat haar zoon op het punt te trouwen, haar dochter is ook in verwachting van haar eerste kleinkind. Door de immense druk die haar veeleisende gezin op haar legt, ontpopt het stuk zich tot een psychologisch drama met alle kenmerken van die tijd. Doodsbang dat haar verdediging ‘onnatuurlijke’ elementen in de liefde voor haar zoon aan het licht zal brengen, offert Alicia haar vrijheid op om de reputatie van haar familie te redden.

De opvattingen over haar mentale toestand zijn voor ons, met de kennis van nu over kleptomanie en geestelijke gezondheid, wat problematisch. De situatie wordt nog gecompliceerder door haar bekrompen, kille echtgenoot Robert, die jaloers is op de hechte band tussen haar en hun zoon Roy. De productie blijft echter zeer de moeite waard dankzij de meeslepende, krachtige hoofdrol van Abigail Cruttenden als Alicia. Zij zet de beperkte keuzes voor een vrouw van haar stand zo overtuigend neer dat haar zelfopoffering volkomen geloofwaardig wordt. Ze wordt bijgestaan door Ian Kelly, die de rol van de botte Robert perfect vertolkt; zijn geaffecteerde toon en typisch Britse gereserveerdheid laten geen enkele ruimte voor emotioneel begrip. Nicholas Murchie levert eveneens een sterke prestatie als Hawkins, de arts die haar onschuld wil bewijzen op basis van de zielsleed die zij ervaart bij het verlies van haar zoon aan zijn huwelijk. Hoewel sommige andere personages minder diepgaand zijn uitgewerkt, werkt het ensemble uitstekend samen en brengen ze het script goed tot leven.

Men kan het stuk het beste bekijken door de lens van de Britse klassengeschiedenis. Dit wordt versterkt door het uitmuntende decor van Beth Colley, dat ons direct meeneemt naar een chique huiskamer uit 1949. Regisseur Clive Brill slaagt er wonderwel in om uitstekende acteerprestaties uit zijn cast te halen, met een feilloos gevoel voor de tijdsgeest. De voorstelling verhuist in september naar het Park Theatre in Londen.