INTERVIEW: Ed MacArthur en Jeremy Legat over Murder For Two

Acteurs Ed MacArthur en Jeremy Legat over Murder For Two, de moordmysterie-musical voor twee personen

Ed MacArthur en Jeremy Legat in Murder For Two. Foto: Scott Rylander Een hilarische, energieke musical whodunit; Murder For Two is een doldwaas moordmysterie met een twist - twee acteurs spelen dertien personages en begeleiden zichzelf op de piano. Als een liefdevol eerbetoon aan het genre van de moordmysteries, is Murder For Two een hysterische mix van muziek, chaos en moord. Na de uitverkochte Europese première in The Watermill Theatre en The Other Palace in 2017, keert Murder For Two deze december terug naar The Other Palace voor een beperkte speelperiode van 5 weken. We spraken met acteurs Ed MacArthur en Jeremy Legat – die hun rollen als 'Officer Marcus Moscowicz' en 'De Verdachten' hernemen – over de uitdagingen van een musical whodunit voor slechts twee acteurs. Murder For Two is geen standaard musical. Kun je ons iets vertellen over het uitgangspunt?

ED: “Het is een parodie op een moordmysterie waarin ik de detective speel en Jeremy alle verdachten voor zijn rekening neemt, terwijl we samen al zingend op de piano rammen tot we de moordenaar hebben gevonden.”

JEREMY: “Er zijn niet veel musicals die volledig leunen op slechts twee acteurs om alle personages uit te beelden en ook nog eens de muziek te spelen. Murder For Two presenteert de klassieke whodunnit, waarbij een bonte verzameling excentrieke en maffe verdachten – allemaal door mij gespeeld – wordt geconfronteerd met een ambitieuze jonge detective, vastbesloten om zichzelf te bewijzen. En dat is waar de chaos begint…”

Jeremy Legat en Ed MacArthur in Murder For Two. Foto: Scott Rylander De show was een enorme hit Off-Broadway. Wat maakt het volgens jullie zo populair bij het publiek?

ED: “Iedereen houdt van een goede whodunnit! En daarnaast hebben Joe Kinosian en Kellen Blair een show geschreven die tot de nok toe gevuld is met fantastische nummers en genadeloos flauwe grappen”.

JEREMY: “Het spaart niemand. Murder For Two is briljant krankzinnig vanaf het moment dat het begint, maar het is ook slim, de liedjes zijn geweldig en zoals de titel al doet vermoeden, is er ook echt een moord op te lossen! De personages zijn zo scherp neergezet dat het publiek wel mee móet gaan in hun intriges en ze lachen zich ondertussen werkelijk een breuk. Mensen willen lachen, en Murder For Two biedt dat in overvloed”. Jeremy, je speelt twaalf personages in 90 minuten. Dit moet een van de grootste acteeruitdagingen uit je carrière zijn?

JEREMY: “Twaalf personages spelen is zonder twijfel de grootste uitdaging tot nu toe. Ik kom het podium af met het gevoel alsof ik tien rondes in de boksring heb gestaan. Soms voeren deze personages gesprekken met zichzelf. Er is een nummer waarin ik beide helften van een ruziënd echtpaar speel, terwijl ik ze begeleid op de piano! En dat alles terwijl ik constant wissel van hoeden, brillen en accenten. Na deze tournee heb ik wel even een heel lang middagslaapje verdiend”.

Jeremy Legat en Ed MacArthur in Murder For Two. Foto: Scott Rylander Hoe ben je te werk gegaan bij het creëren van elk personage en hoe zorgde je dat ze van elkaar verschilden? JEREMY: “Regisseur Luke en ik zijn begonnen met een moodboard met foto's voor elk personage, om de uitstraling, de essentie en de motoriek vast te leggen. Ik kan niet zeggen dat ik ooit eerder in één voorstelling elementen van Miss Piggy, Bryan Cranston, Audrey Hepburn en Alf uit Home and Away heb moeten combineren. Vervolgens hebben we specifieke rekwisieten, kostuumonderdelen, gebaren en houdingen bedacht. Zoals je zult zien, zijn er momenten in de show waarin ik in een fractie van een seconde van personage moet wisselen, dus een duidelijk, scherp gebaar is essentieel om het publiek direct te laten zien wie ik ben. Luke was heel streng: hij gaf direct aan wanneer ik te algemeen werd en wanneer ik specifiek was. Dat was ontzettend nuttig”. Heb je een favoriet personage?

JEREMY: “Zucht, nu krijg je dat antwoord van een acteur dat het voelt alsof je moet kiezen tussen je kinderen, hè? We brengen veel tijd door met Dahlia, de weduwe van het slachtoffer, dus logischerwijs ben ik erg op haar gesteld geraakt. Maar dan heb je ook nog de drie brutale kinderen die onbehoorlijk uit de hoek komen en wiens liedje elke avond voor een geweldige reactie zorgt. En de mysterieuze, ongrijpbare balletdanser. Al deze figuren staan mijlenver van mezelf af, dus het is heerlijk om ze stuk voor stuk te vertolken”.

Ed, naast de rol van Officer Moscowicz verzorg je ook de muzikale begeleiding door live op het podium piano te spelen. Is het een uitdaging om die verschillende hersendelen tegelijkertijd te gebruiken?

ED: “Enorm uitdagend. We vinden het geweldig om de show terug te brengen, maar we zijn ook doodsbang! Het zingen en spelen gebeurt met een rotgang, dus we moeten onze hersens weer even flink trainen. Ik vind het al lastig genoeg om één personage te spelen – ik weet niet hoe Jeremy's brein al die verschillende rollen en het pianospel combineert. Ik vraag me af of hij levertraan-supplementen slikt. Dat zal ik hem eens vragen. Als hij 'nee' zegt, vraag ik hem wel waar die geur op het podium vandaan komt”.

Hoe is het om een hele musical te spelen met slechts één andere acteur? Jullie moeten wel een geweldige klik hebben, zowel op als buiten het podium?

ED: “Het vereist een enorme dosis vertrouwen! Ik voel me dan ook ontzettend bevoorrecht om met zo’n ongelooflijk getalenteerde, grappige en gulle acteur als Jeremy te mogen werken. Ik heb de beste plek in de zaal om zijn optreden te bewonderen en hij is een feest om mee te werken, ook achter de schermen. En ja, ik ben contractueel verplicht om dit allemaal te zeggen volgens de bepalingen in zijn rider”.

JEREMY: “Een show voor twee personen schept echt een band, omdat we daarbuiten alleen op onze eigen twee breinen kunnen vertrouwen. De rij voor de waterkoker tijdens de pauze is in ieder geval lekker kort. Ik ben dol op hem en werk heel graag met hem samen. Hij laat me brullen van het lachen en is extreem getalenteerd”.

Ed MacArthur and Jeremy Legat in Murder For Two. Foto: Scott Rylander Zonder te veel te verklappen: heb je een favoriet moment in de show? ED: “Vroeger waren we doodsbang om fouten te maken, maar nu zijn dat mijn favoriete momenten. Ze zijn onvermijdelijk en elke avond anders. De show gaat zo razendsnel dat een perfecte uitvoering bijna onmogelijk is – er is altijd wel een misser waarbij we de verkeerde noot aanslaan, een tekst vergeten of zelfs het verkeerde personage spelen. Juist van die momenten geniet ik het meest”. JEREMY: “Zoals Ed al zei, het zijn de stukjes die je niet kunt plannen – wanneer er iets misgaat, of het nu een foute regel is, een valse noot op de piano, of wanneer ik vergeet welk personage ik ben (ja, dat is gebeurd) en hoe het publiek daarop reageert. Je hebt mijn plechtige woord dat we nooit bewust een blunder in scène zetten – dat zou niet grappig zijn – maar als ze toch gebeuren, is het heerlijk om daarmee om te gaan”. Murder For Two is heel anders dan de meeste nieuwe musicals. Waarom moeten mensen dit gaan zien?

ED: “Omdat we het allemaal al druk en zwaar genoeg hebben! En deze show is puur bedoeld als een voertuig voor ons om mateloos te pronken in een poging het publiek te vermaken. Kom naar de voorstelling, bestel een drankje en vergeet de wereld voor 80 minuten met een heerlijk maffe muzikale komedie”.

JEREMY: “Als we op dit moment om ons heen kijken, valt er weinig te lachen. Daarom is Murder For Two het perfecte tegengif. Het maakt niet uit of je man of vrouw bent, jong of oud, links of rechts, een eekhoorn of een jan-van-gent… Murder For Two raakt je recht in je lachspieren en bezorgt je twee uur lang dikke pret. Dat is een belofte”. Murder For Two is van 12 december tot en met 13 januari te zien in The Other Palace.

MURDER FOR TWO TICKETS