RECENSIE: Europe After The Rain, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭

Paul T Davies bespreekt het toneelstuk ‘Europe After The Rain’ van Oliver Bennett, winnaar van de Mercury Playwriting Prize 2017, dat nu te zien is in het Mercury Theatre in Colchester.

James Alexandrou (Will) en Anna Koval (Yana) in Europe After The Rain. Foto: Robert Day Europe After the Rain. Mercury Theatre, Colchester.

31 mei 2018

4 sterren

Boek nu

Het toneelstuk van Oliver Bennett, winnaar van de Mercury Playwriting Prize 2017, is niet zozeer een post-Brexit stuk, maar speelt zich af na de Brexit-fase en schetst een toekomst waarin de VS zich uit de NAVO hebben teruggetrokken. Vluchtelingen uit Oekraïne stromen Engeland binnen en, nog zorgwekkender, een extreemrechtse populistische partij staat op het punt de Britse verkiezingen te winnen. Deze beladen politieke achtergrond, die met het oog op Trumps Twitter-feed akelig realistisch aanvoelt, wordt verkend door de persoonlijke levens van vier uiteenlopende personages, elk op de vlucht voor hun eigen verleden. De locatie is intrigerend: een kunstmatig strand waar zelfs het geluid van de golven afkomstig is van cassettebandjes van de vader van Will. Will biedt onderdak aan de vluchtelingen Yana en haar dochter Marta, maar het wankele machtsevenwicht tussen hen verschuift wanneer Wills oude vriend Max plotseling op het strand verschijnt.

Simon Haines (Max) en Natasha Kafka (Marta) in Europe After The Rain. Foto: Robert Day

De strakke, inventieve regie van Cara Nolan duikt diep in de personages, en de sterke cast brengt het ritme van het script uitstekend tot leven. James Alexandrou speelt een krachtige, dominante Will, die voortdurend erkenning zoekt voor zijn altruïstische daden. Hij botst met de kille Yana, gespeeld door Anna Koval, die vastbesloten is een nieuw bestaan op te bouwen en een verleden verbergt dat anders is dan Will denkt. Natasha Kafka is prachtig kwetsbaar als haar tienerdochter Marta, die via internet-quizzen haar eigen identiteit probeert te vormen, doodmoe van het gesleep door haar moeder. En Simon Haines is voortreffelijk als Max, een vage dromer zonder realiteitszin, gevat en hilarisch, die desondanks de waarheid achter het namaakstrand blootlegt.

Anna Koval (Yana) en Natasha Kafka (Marta) in Europe After The Rain. Foto: Robert Day

Sommige ideeën zijn wat onderontwikkeld. Max lijdt aan narcolepsie en krijgt black-outs, maar dit wordt niet consequent doorgevoerd en vooral gebruikt om scènewisselingen in gang te zetten. Ook de relatie tussen Yana and Marta had dieper uitgewerkt kunnen worden — wat biedt de toekomst Marta? Maar als symbool voor een geïdealiseerd Groot-Brittannië, dat herinneringen oproept aan vroege uitstapjes naar de kust, is het fascinerend om te zien hoe het strand langzaam vervuild raakt door de bewoners. Zeker nadat blijkt dat de vader van Will het brein is achter de populariteit van de rechtse partij. Wanneer zij de macht grijpen, ziet Will werken voor hen als zijn enige optie. Max begint pogingen te doen om het landschap te hervormen, waarbij hij waarheden en identiteiten begraaft terwijl er een sterke wind opsteekt — een wind die niet nep is en de locatie uiteindelijk toch zal wegvagen.

Anna Koval (Yana), James Alexandrou (Will) en Simon Haines (Max) in Europe After The Rain. Foto: Robert Day

Oliver Bennett heeft een stuk geschreven dat bruist van de ideeën en precies de juiste lengte heeft om deze personages en situaties te belichten. Het effectieve decorontwerp van Amelia Jane Hankin gebruikt touwen als gevangenistralies, waardoor de personages nog sterker gevangen lijken in hun onwerkelijke omgeving. Dit is een indrukwekkend debuut: intrigerend, vermakelijk en stof tot nadenken. Dit nieuwe stuk is absoluut de moeite waard om te gaan bekijken!

Te zien tot en met 9 juni 2018

BOEK NU VOOR EUROPE AFTER THE RAIN