RECENZJA: Europe After The Rain, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭

Paul T Davies recenzuje „Europe After The Rain” – sztukę Olivera Bennetta, laureata Mercury Playwriting Prize 2017, którą można obecnie oglądać w Mercury Theatre w Colchesterze.

James Alexandrou (Will) i Anna Koval (Yana) w spektaklu „Europe After The Rain”. Fot. Robert Day Europe After the Rain. Mercury Theatre, Colchester.

31 maja 2018 r.

4 gwiazdki

Zarezerwuj bilety

Sztuka Olivera Bennetta, wyróżniona nagrodą Mercury Playwriting Prize 2017, to nie tyle głos w debacie o Brexicie, co wizja przyszłości osadzona długo po nim, w świecie, w którym USA wycofały się z NATO. Uchodźcy z Ukrainy napływają do Anglii, a co bardziej niepokojące, skrajnie prawicowa partia populistyczna jest o krok od wygrania wyborów w Wielkiej Brytanii. Ten szeroki kontekst polityczny, który wydaje się aż nazbyt realny w dobie tweetów Trumpa, zostaje ukazany przez pryzmat losów czwórki bohaterów, z których każdy ucieka przed własną przeszłością. Fascynujący jest sam wybór miejsca akcji: to sztuczna plaża, na której nawet szum fal odtwarzany jest z kaset przygotowanych przez ojca Willa. Will ukrywa Yanę i jej córkę Martę, a krucha równowaga sił między nimi zostaje zachwiana, gdy na plażę znienacka trafia jego dawny przyjaciel, Max.

Simon Haines (Max) i Natasha Kafka (Marta) w „Europe After The Rain”. Fot. Robert Day

Precyzyjna i pomysłowa reżyseria Cary Nolan pozwala nam głęboko zajrzeć w psychikę postaci, a świetnie dobrana obsada bezbłędnie wyczuwa rytm tekstu. James Alexandrou tworzy silną, niemal dominującą rolę Willa, który szuka uznania dla swoich altruistycznych czynów, zderzając się z chłodną Yaną w interpretacji Anny Koval. Yana za wszelką cenę chce zacząć od nowa, ukrywając przeszłość zgoła inną od tej, w którą wierzy Will. Natasha Kafka porusza jako krucha nastolatka Marta, która próbuje budować własną tożsamość za pomocą internetowych quizów, mając dość ciągłego przenoszenia się z miejsca na miejsce przez matkę. Z kolei Simon Haines jest wspaniały jako Max – żyjący marzeniami lekkoduch bez konkretnego planu na życie, błyskotliwy i zabawny, a jednocześnie obnażający prawdę o owej „sztucznej plaży”.

Anna Koval (Yana) i Natasha Kafka (Marta) w „Europe After The Rain”. Fot. Robert Day

Niektóre wątki pozostawiają pewien niedosyt. Max cierpi na narkolepsję, ale jego ataki służą głównie jako sygnał do zmiany scen, a relacja Yany i Marty mogłaby zostać pogłębiona – zwłaszcza w kontekście przyszłości tej drugiej. Jednak jako symbol wyidealizowanej Brytanii, przywołujący wspomnienia dziecięcych wypraw nad morze, plaża fascynuje tym, jak stopniowo staje się brudna i zaśmiecona przez mieszkańców. Szczególnie gdy okazuje się, że ojciec Willa stoi za sukcesem prawicowej partii, a Will, widząc ich marsz po władzę, uznaje pracę dla nich za swoją jedyną szansę. Max próbuje na nowo kształtować ten krajobraz, grzebiąc prawdy i tożsamości, podczas gdy zaczyna dąć silny, tym razem prawdziwy wiatr, który i tak w końcu zmiecie to miejsce z powierzchni ziemi.

Anna Koval (Yana), James Alexandrou (Will) i Simon Haines (Max) w „Europe After The Rain”. Fot. Robert Day

Oliver Bennett stworzył sztukę pełną idei, o idealnym czasie trwania, by móc rzetelnie przedyskutować postawy bohaterów. Efektowna scenografia Amelii Jane Hankin wykorzystuje liny, tworząc coś na kształt krat więziennych, co jeszcze bardziej osacza postacie w ich nierealnym świecie. To imponujący debiut dramaturgiczny – intrygujący, dający do myślenia i po prostu zapewniający świetną rozrywkę. Warto go zobaczyć!

Grane do 9 czerwca 2018 r.

ZAREZERWUJ BILETY NA EUROPE AFTER THE RAIN