RECENSIE: Pack Of Lies, Menier Chocolate Factory ✭✭✭✭

Mark Reed recenseert Hugh Whitmore's toneelstuk Pack Of Lies, dat momenteel te zien is in de Menier Chocolate Factory.

Jasper Britton (Stewart), Chris Larkin (Bob Jackson), Macy Nyman (Julie Jackson) en Finty Williams (Barbara Jackson) in Pack Of Lies. Foto: Nobby Clark Pack Of Lies

Menier Chocolate Factory

2 oktober 2018

Boek Nu Pack Of Lies werd in 1983 geschreven door toneel- en scenarioschrijver Hugh Whitmore. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal uit de jaren 60, volgt het stuk het leven van Barbara en Bob Jackson – een gewoon maar volgelukkig echtpaar dat geniet van een alledaags bestaan in Ruislip. Maar wanneer een rechercheur van Scotland Yard vraagt of zij agenten in hun huis mogen onderbrengen om een Sovjet-spionagenetwerk in de buurt te ontmaskeren, staat hun leven plotseling op zijn kop. Alsof dat nog niet genoeg is, vrezen ze dat de rechercheur ook interesse heeft in hun buren en goede vrienden, Helen en Peter Kroger. Dit vormt het hart van het drama dat zich gedurende tweeënhalf uur afspeelt in de Menier Chocolate Factory.

Tracy-Ann Oberman (Helen Kroger) en Finty Williams (Barbara Jackson) in Pack Of Lies. Foto: Nobby Clark

Regisseur Hannah Chissick heeft een sterke productie neergezet. De relaties en personages zijn met precisie uitgewerkt en de eigenaardigheden van de familie Jackson worden prachtig gekarakteriseerd. Dochter Julie zit achter de verkeerde, foute jongen aan, terwijl ze beweert dat het simpelweg in haar biologie zit dat ze altijd te laat op school komt.  Wanneer ze zich geen zorgen maakt over haar dochter, is Barbara druk met het aanbieden van kopjes thee aan jan en alleman en het opschudden van de kussens. Bob heeft nauwelijks in de gaten wat er zich in zijn huis afspeelt en maakt zich vooral druk over bezoekers die in zijn leunstoel gaan zitten. De drie acteurs leveren charmante prestaties en hun interacties bevatten veel humor.

Finty Williams (Barbara) en Macy Nyman (Julie) in Pack Of Lies. Foto: Nobby Clark

Op gezette tijden komt de fascinerende Helen Kroger binnenvallen, met haar echtgenoot in haar kielzog. Ze wervelt door het huis van de Jacksons en betovert iedereen in haar spoor, voordat ze zich op de bank werpt en een sigaret opsteekt. Ze is luidruchtig, brutaal en extravert, maar iedereen is dol op haar. Ze is bovendien hartelijk en houdt zielsveel van Barbara en Julie.

Jasper Britton (Stewart) en Finty Williams (Barbara) in Pack Of Lies. Foto: Nobby Clark

Het decorontwerp is prachtig gedetailleerd en mijn oog viel meteen op de meubels uit die tijd en alle retro-items die te zien zijn. Paul Farnsworth heeft fantastisch werk geleverd en er zijn ontzettend veel details toegevoegd die het tijdperk echt tot leven wekken.

Zodra alle hoofdrolspelers zijn geïntroduceerd, neemt de productie even de voet van het gas. We weten dat er iets staat te gebeuren, maar het duurt net even te lang voordat dat punt bereikt wordt. Gelukkig schakelt de voorstelling naar een hogere versnelling tegen het einde van de eerste helft, wanneer we zien hoe Barbara worstelt met het bedriegen van haar vriendin, terwijl ze haar tegelijkertijd begint te wantrouwen.

Zowel Tracey-Ann Oberman als Finty Williams leveren uitzonderlijke prestaties. Oberman heeft een betoverende podiumpresentatie; je kunt je ogen niet van haar afhouden als ze op het toneel staat. Finty Williams speelt een emotionele glansrol als Barbara, verscheurd tussen verraad, leugens en een felle loyaliteit aan haar vriendin.

Jasper Britton als Stewart in Pack Of Lies. Foto: Nobby Clark

In de tweede helft komt deze productie pas echt tot grote hoogte. Het stuk dwingt ons de vraag te stellen of we de mensen om ons heen ooit echt kunnen kennen en – belangrijker nog – kunnen vertrouwen. Zijn onze neven, collega's, vrienden en buren wel wie ze zeggen dat ze zijn? En is het belangrijker om te doen wat moreel juist is, of om trouw te blijven aan onze vrienden? Oberman en Williams houden deze vragen door ons hoofd laten spoken terwijl de spanning richting de ontknoping wordt opgebouwd. Hun laatste scène samen is prachtig intiem, indringend en hartverscheurend.

Ook de rest van de cast acteert uitstekend. Chris Larkins vertolking van Bob is van topniveau, met zijn komische fysiek en ontroerende uitspraken richting het publiek. Macy Nyman geeft ons een trefzeker portret van de tiener Julie, die wanhopig gelooft dat ze al volwassen is maar in veel opzichten nog een kind is. Jasper Britton speelt Stewart precies goed: hij zet een volmaakte spionnenvanger neer die, zoals hij zelf zegt, erg goed is in zijn vak.

Aan het einde van het stuk, op weg naar huis, vroeg ik me nog steeds af wat er van de Krogers en de Jacksons terecht is gekomen. Dat is voor mij het kenmerk van een geweldig theaterstuk: een voorstelling die je laat gissen en nadenken, en die ervoor zorgt dat je net dat beetje meer wilt weten over de levens van de mensen die je zojuist op het toneel hebt gezien.

BOEK NU TICKETS VOOR PACK OF LIES