RECENSIE: School Play, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

School Play

Southwark Playhouse

6 februari 2017

4 sterren

Boek Nu

Vaak krijgen decorontwerpers niet de aandacht die ze verdienen, maar bij School Play, nu te zien in het Southwark Playhouse, is dat meer dan terecht. In het ontwerp van Anna Reid kijkt het publiek rechtstreeks de directiekamer van een basisschool binnen. En dat is het ook. Echt, onmiskenbaar. Elk detail, van het stugge, goedkope tapijt tot het flikkerende tl-licht en de kaartjes en snuisterijen op de bureaus, is een perfecte imitatie. Het detailniveau is verontrustend accuraat; voor iedereen die op zo’n basisschool heeft gezeten, voelt het direct en bijna spookachtig bekend. Ineens zag ik mezelf weer als tienjarige voor de kantoordeur staan met een vriendje in mijn kielzog (bij zo'n bezoek gold altijd de regel: de één klopt, de ander praat – beide doodenge vooruitzichten als je tegenover het Hoofd stond) terwijl we de moed verzamelden om naar binnen te gaan.

Dit kantoor is het zenuwcentrum van basisschool St Barnabus. De whiteboards staan volgekrabbeld met gekleurde stiften: data, roosters, eindeloze actielijsten en herinneringen. Dit is het domein van onderwijzer Jo Fell (de uitstekende Ann Ogbomo), en vandaag is een grote dag. Er gebeurt van alles tegelijk – het schoolreisje van groep 8, de gevreesde CITO-uitslagen, onderhoudsproblemen, lastige ouders en meer. Vooral die toetsresultaten zijn een zorg, want de scores van de elfjarigen hebben uiteindelijk direct invloed op hoe Jo haar school kan runnen. Het is een kleine wereld voor een toneelstuk, maar zoals Jo later opmerkt, gebeurt dit niet in een vacuüm. Deze wereld is klein, maar dichtbij. Dit zou zomaar in de straat hiernaast kunnen gebeuren, en in veel delen van het land is dat waarschijnlijk ook zo.

Terug naar het Southwark Playhouse, waar regisseur Charlie Parham en zijn team een schot in de roos hebben afgeleverd met de cast. Als de doortastende Jo is Ogbomo een indrukwekkende verschijning; ze geeft al haar tijd en energie aan haar leerlingen terwijl haar eigen leven om haar heen in duigen valt. Oliver Dench zet als de ingehuurde tutor en Oxford-afstudeerder Tom een pijnlijk herkenbaar portret neer van naïeve privileges – nog zo'n beeld dat gruwelijk bekend voorkomt (we hebben helaas allemaal wel eens een 'Tom' gekend). Fola Evans-Akingbola is daarnaast fantastisch als de rustige maar uiterst bekwame medewerker Lara.

Het script van nieuwkomer Alec MacKeith schittert. De speeltijd van 90 minuten zit propvol met een meeslepend en geloofwaardig verhaal, en de hele productie barst van de humor en intelligentie. Soms neigt de tekst, vooral tijdens de langere monologen, naar een lezing over het moderne onderwijssysteem, maar dit komt zelden genoeg voor om het te vergeven. Het is wellicht simpelweg een teken van de diepgaande kennis die in het stuk is verwerkt. Oh, en het is ontzettend grappig. Vooral Dench and Evans-Akingbola zorgen voor veel vermaak met hun snelle dialogen, waarbij hij constant probeert te bewijzen hoe ontzettend slim hij wel niet is, terwijl zij hem tot ons genoegen telkens een stap voor blijft.

Het is bijna niet te geloven dat dit het schrijversdebuut van MacKeith is; hij heeft een vakkundig stuk neergezet waar menig gevestigde tijdgenoot jaloers op zou zijn. Als schrijver toont hij een enorme belofte. Ik kijk er naar uit om te zien wat hij hierna gaat doen.

Met een sterke cast, een onberispelijk decor, een actueel onderwerp en een ijzersterk script zou School Play zomaar een van de verrassingen van 2017 kunnen worden. Dit is het moment om het te gaan zien.

Tot 25 februari 2017

Foto's: Guy Bell

BOEK TICKETS VOOR SCHOOL PLAY IN HET SOUTHWARK PLAYHOUSE