ELEŞTİRİ: School Play, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

School Play

Southwark Playhouse

6 Şubat 2017

4 yıldız

Bilet Al

Tasarımcıların hakkı çoğu zaman yeterince teslim edilmez, ancak şu an Southwark Playhouse'da sahnelenen School Play'de kesinlikle övgüyü hak ediyorlar. Anna Reid imzalı tasarımda seyirci kendisini bir ilkokul müdürünün odasına bakarken buluyor. Ve evet, burası gerçekten, tartışmasız bir şekilde orası. Sert ve ekonomik halı kaplamasından göz kırpan floresan ışıklara; masaların üzerindeki tebrik kartlarından kişisel süs eşyalarına kadar her detay mükemmel bir yeniden canlandırma. Detay seviyesi rahatsız edici derecede gerçekçi ve yolu böyle bir ilkokuldan geçmiş olanlar için anında ve ürpertici bir aşinalık hissi uyandırıyor. Bir anda kendimi, on yaşındayken yanımda bir arkadaşımla ofis kapısının önünde beklerken hayal edebildim (müdürün odasına gidildiğinde her zaman bir tarafın kapıyı çalacağı, diğerinin de konuşacağı kuralı vardı; müdürle yüzleşecek olmak her iki ihtimali de yeterince korkutucu kılıyordu), içeri girmek için gereken cesareti topluyordum.

Bu ofis, St Barnabus okulunun merkezi sinir sistemi gibi. Beyaz tahtaları kaplayan renkli kalemler verileri, ders programlarını, bitmek bilmeyen yapılacaklar listelerini ve hatırlatmaları gösteriyor. Burası eğitimci Jo Fell'in (mükemmel performansıyla Ann Ogbomo) hakimiyet alanı ve bugün büyük bir gün. Bir yanda altıncı sınıfların okul gezisi, diğer yanda korkulan SAT sonuçları, bakım sorunları, zorlu veliler ve daha fazlası... Özellikle SAT sonuçları büyük bir endişe kaynağı, çünkü on bir yaşındaki çocukların bu sınav sonuçları Jo'nun okulunu nasıl yöneteceği üzerinde doğrudan bir domino etkisi yaratabilir. Bir tiyatro oyunu için küçük bir dünyaymış gibi görünebilir ama Jo'nun daha sonra belirttiği gibi, bunlar bir boşlukta yaşanmıyor. Bu dünya küçük ama çok yakınımızda. Bu olaylar hemen sokağınızın başındaki okulda yaşanıyor olabilir, hatta ülkenin pek çok yerinde muhtemelen yaşanıyor.

Southwark Playhouse cephesinde ise yönetmen Charlie Parham ve ekibi, oyuncu kadrosuyla tam isabet kaydetmiş. Dobra Jo karakterinde Ogbomo, kişisel hayatı etrafında paramparça olurken tüm zamanını ve enerjisini öğrencilerine adayan, hesaba katılması gereken müthiş bir güç. Oxford mezunu özel ders öğretmeni Tom karakterinde Oliver Dench, insanı utandıran imtiyazlı sınıfın acı verici derecede isabetli bir portresini çiziyor; bu da yine dehşet verici derecede tanıdık bir imaj (maalesef hepimizin hayatında bir 'Tom' olmuştur). Fola Evans-Akingbola da sessizce işini halleden idari amir Lara rolünde harika bir iş çıkarıyor.

Yeni yazar Alec MacKeith’in kaleme aldığı metin ışıl ışıl parlıyor. 90 dakikalık oyun süresi büyüleyici ve inandırıcı bir hikayeyle ağzına kadar dolu; tüm yapım zeka ve espriyle harmanlanmış. Bazen, özellikle uzun tiradlar sırasında, yazım tarzı modern eğitim sistemi üzerine bir konferans verme sınırına dayanıyor ama bu durum görmezden gelinebilecek kadar nadir yaşanıyor. Bu durum aynı zamanda oyuna aktarılan bilgi birikiminin yoğunluğundan kaynaklanan bir semptom da olabilir. Ayrıca belirtmeliyim ki, oyun gerçekten çok ama çok komik. Özellikle Dench ve Evans-Akingbola arasındaki seri diyaloglar kahkahalara neden oluyor; Tom sürekli ne kadar akıllı olduğunu kanıtlamaya çalışırken, Lara'nın her daim ondan yarım adım önde olması seyirciyi mest ediyor.

Bunun MacKeith’in ilk oyun yazarlığı denemesi olduğuna inanmak zor; kendisinden çok daha kıdemli meslektaşlarını kıskandıracak ustalıkta bir iş ortaya koymuş. Bir yazar olarak müthiş bir gelecek vaat ediyor. Bir sonraki projesini merakla bekliyorum.

Güçlü oyuncu kadrosu, kusursuz tasarımı, güncel konusu ve sağlam metniyle School Play, 2017'nin sürpriz mücevherlerinden biri olmaya aday. Görmek için tam zamanı.

25 Şubat 2017'ye kadar

Fotoğraflar: Guy Bell

SOUTHWARK PLAYHOUSE'DAKİ SCHOOL PLAY OYUNU İÇİN BİLET ALIN