RECENSIE: The Drifters Girl, Garrick Theatre ✭✭✭✭

Douglas Mayo recenseert de nieuwste West End bio-musical The Drifters Girl, gebaseerd op het verhaal van de r&b- en soulformatie en hun manager Faye Treadwell, nu te zien in het Garrick Theatre.

Adam J Bernard, Tarinn Calender, Matt Henry, Tosh Wanogho-Maud in The Drifters Girl. Foto: Johan Persson The Drifters Girl

Garrick Theatre

4 Sterren

Boek Tickets

Een van de voorstellingen waar ik het meest naar uitkeek na de heropening van de theaters was deze nieuwe musical. Het vertelt het verhaal van The Drifters en focust op de strijd van hun manager Faye Treadwell. Faye, bekend als 'The Drifters Girl', erfde de groep die ze samen met haar man beheerde tot aan zijn dood. In een tijd waarin vrouwen zelden aan het roer stonden van vooraanstaande muziekgroepen, doorbrak Faye de regels, veranderde ze de industrie en nam ze het op tegen iedereen die haar Drifters bedreigde.

Beverley Knight speelt Faye Treadwell met een kracht en vuur waarmee ze bij vlagen de geest van Faye zelf lijkt te kanaliseren. Op muzikaal vlak heeft ze een aantal krachtige momenten, al voelen die soms wat gefragmenteerd aan. Wanneer Beverley echter voluit gaat, zie je haar sterrenstatus in volle glorie; je zou alleen willen dat er meer van dat soort momenten waren.

Beverley Knight. Foto: Johan Persson

Om dat te bereiken zou je echter ruimte moeten inleveren bij de vier andere supersterren die samen met Beverley voor een verbluffende avond vol klassiekers zorgen. Wanneer je de hits van de Drifters hoort, uitgevoerd door Adam J Bernard, Tarinn Calender, Matt Henry en Tosh Wanogho-Maud, hoor je iets heel bijzonders. Samen vertolken zij alle zangers van The Drifters (en dat waren er nogal wat) en talloze kleinere personages die gaandeweg in het verhaal verschijnen, inclusief Bruce Forsyth!

Naast Beverley Knight hebben deze vier heren, samen met tekstschrijver Ed Curtis, een groot aandeel gehad in de totstandkoming van The Drifters Girl, gebaseerd op een idee van Faye's dochter, Tina Treadwell. De orchestraties en muzikale leiding van Chris Egan zorgen voor een weelderige sound. Hit na hit wordt tot in de perfectie uitgevoerd, waaronder Fools Fall In Love, Kissin' In The Back Row Of The Movies, Saturday Night at the Movies, Save The Last Dance For Me, Stand By Me en Under The Boardwalk. Alleen al door de prestaties van deze vijf uitzonderlijke talenten zou je je moeiteloos laten meeslepen.

Adam J Bernard, Tarinn Calender, Matt Henry, Tosh Wanogho-Maud. Foto: Johan Persson

Toch schuilt er een probleem in het concept waarbij deze vier mannen alle Drifters spelen in een groep die bekendstond om zijn 'draaideur' aan talent, in combinatie met de complexe aard van het verhaal zelf. In werkelijkheid bezaten Treadwell en haar echtgenoot de naam The Drifters; de artiesten wisselden, maar de groep bleef bestaan. Faye vergelijkt het in de show met een honkbalteam: de spelers veranderen, maar de teamnaam blijft. Een van de beste bio-musicals naar mijn mening, Jersey Boys, had een ijzersterk concept door vier mensen het verhaal te laten vertellen over hoe zij als kwartet doorbraken. Hier komen en gaan personages zo snel dat het verhaal al gauw verwarrend wordt. Voor iemand die niet bekend is met de achtergrond, bleef ik achter met een vaag begrip van de plot, hoewel ik volop heb genoten van de muziek. Wat me ook bevreemdde was de grote medley van hits aan het begin, terwijl de finale van de show eerder als een nachtkaars uitgaat in plaats van de spectaculaire toegift van geliefde Drifters-hits waar het publiek op hoopt.

Het verhaal van The Drifters ontvouwt zich op een ingenieus decor van Anthony Ward, briljant uitgelicht door Ben Cracknell, met video-ontwerp van Andrzej Goulding en geluid door Tom Marshall. De regie van Jonathan Church wordt echter beperkt door de zwaktes in het script, waardoor de productie emotioneel niet echt van de grond komt. Gelukkig is The Drifters Girl op muzikaal vlak de prijs van een kaartje meer dan waard.

Informatie over het Garrick Theatre