RECENSIE: Tim Gilvin and Friends, Crazy Coqs ✭✭✭

Tim Gilvin Tim Gilvin and Friends

Crazy Coqs

19 juli 2017

3 sterren

Dit was een welkome gelegenheid om nader kennis te maken met het repertoire van een van de meest veelbelovende en interessante nieuwe songwriters van het land. Tim trok onlangs de aandacht door de S&S Award te winnen voor een nieuwe musical met 'Stay Awake Jake', een onemanshow die de prijs in de wacht sleepte dankzij de vertolking van Norman Bowman. De voorstelling werd geworkshopt bij Leicester Curve en vorig jaar geproduceerd op The Vaults Festival met Jamie Muscato. Het is een technisch briljant uitgevoerd kort verhaal over een man aan het stuur van zijn auto, rijdend door de nacht, reflecterend op zijn moeizame relatie. Misschien dat de zorg die eraan besteed is niet helemaal weerspiegeld wordt in de eenvoud en alledaagsheid van de personages en hun nogal gewone situatie, maar de professionele vakkundigheid is loofwaardig. Vanavond ontdekten we dat er nog veel meer moois in het vat zit.

Deze avond hoorden we zangers Jonathan Andrew Hume, Kate Marlais, Laura Jane Matthewson en Calum Melville, die ons een gevarieerde selectie boden van een dozijn nummers uit verschillende shows en projecten waar Gilvin momenteel aan schrijft. De regie was in bekwame handen van Natalia Scorer, en de presentatie in deze intieme zaal werd verzorgd door Rachel Kraftman Productions. Het podium werd ook opgeluisterd door Jonny Wright, die met Gilvin samenwerkt aan een nieuwe show over Henry VIII, en door Alex Young, die een nummer kwam zingen uit de show die zij op haar beurt schrijft met Kate Marlais. Gezien het feit dat Gilvin zelf achter de toetsen zat als muzikaal leider, krijgt u een idee van de hechte en zeer betrokken sfeer van de avond.

Eigenlijk deed de sfeer sterk denken aan de belangrijke podia voor nieuw musicalschrijven in de VS, zoals bijvoorbeeld 54 Below. En er is sprake van een vergelijkbare benadering van muzikale expressie, met een nadruk op zachtere, meer delicate en reflectieve nummers; een soort tegengif voor het geweld van de rock-geïnspireerde scores in de grote theaters. Er is duidelijk een publiek voor dit soort entertainment: de zaal was tot de laatste stoel bezet en de aanwezigen genoten zichtbaar van wat ze hoorden.

Gilvin blijft de meester van de sfeer; elk nummer creëert een prachtige ambiance, fraai gearticuleerd en elegant gefraseerd, met pakkende melodieën en vaak verrassende harmonieën die het effect versterken. Zoals vaker bij dit soort evenementen neigden de liedjes er soms naar wat op elkaar te lijken, veelal in hetzelfde register en met dezelfde formele structuren. Bovendien was er sprake van een wat 'algemene' benadering van de teksten: 'Jake' slaagt juist zo goed door de eigenheid van de tekst, iets wat we graag vaker terug zouden horen in zijn andere werk. Zelfs een incidenteel up-tempo nummer zoals het opzwepende 'Song of Hope' klonk weliswaar oprecht, maar gaf ons niet de specifieke aanknopingspunten die nodig zijn om die optimistische sfeer echt te voelen.

Niettemin schrijft hij voortreffelijk voor stemmen en wist hij het beste uit zijn vocalisten te halen. Het is bijzonder goed om te zien dat een gevestigde West End-naam als Young haar talent inzet om een opkomend schrijver te steunen. Bovendien laat ze hiermee zien dat ook zij zichzelf blijft vernieuwen om iets spannends en interessants voor het publiek te creëren.

Marlais was uitstekend bij stem en beschikt over een kalmte en geloofwaardigheid op het podium die diepe indruk maken. De vocale glans en diepgang van Matthewson blijven rijpen; ze wordt steeds krachtiger en het was heerlijk om haar weer te horen. Melville was voor mij een nieuwe, maar zeer welkome verschijning, terwijl Hume een aardse robuustheid bezit waarmee hij de rol van Jake volledig naar zijn hand zette. En het was geweldig om te horen hoe de rap van Wright een ongebruikelijke glans gaf aan de ongeveer 75 minuten durende show.

Het is bemoedigend om te zien dat Gilvin zijn talenten verbreedt; hoewel hij zich net zo thuis voelt op een kruk met een gitaar en het publiek binnen enkele seconden voor zich wint met zijn sympathieke en geestige interactie, is het duidelijk dat hij streeft naar blijvend succes. Dit optreden was daar weer een mooie stap in de goede richting voor.

TIM GILVIN WEBSITE