ELEŞTİRİ: Tim Gilvin ve Arkadaşları, Crazy Coqs ✭✭✭

Tim Gilvin Tim Gilvin ve Arkadaşları

Crazy Coqs

19 Temmuz 2017

3 Yıldız

Bu konser, ülkenin en yetenekli ve ilgi çekici yeni bestecilerinden biri olan Tim Gilvin'in repertuvarını daha yakından tanımak için harika bir fırsattı. Tim, son dönemde 'Stay Awake Jake' adlı tek kişilik müzikaliyle prestijli S&S Ödülü'nü kazanarak dikkatleri üzerine çekmişti. Norman Bowman'ın performansıyla ödül alan bu eser, Leicester Curve'de atölye aşamasından geçtikten sonra geçen yıl Jamie Muscato başrolünde The Vaults Festival'da sahnelenmişti. Gece boyunca araba kullanan bir adamın sorunlu ilişkisi üzerine düşüncelerini konu alan, teknik açıdan kusursuz işlenmiş kısa bir hikaye bu. Belki eser üzerine titizlikle harcanan emek, karakterlerin ve durumun sıradanlığıyla tam olarak örtüşmüyor; ancak sergilenen profesyonel beceri takdire şayan. Bu gece, Gilvin’in heybesinde bundan çok daha fazlası olduğunu gördük.

Gecede Jonathan Andrew Hume, Kate Marlais, Laura Jane Matthewson ve Calum Melville gibi isimlerden, Gilvin'in üzerinde çalıştığı farklı projelerden seçilmiş bir düzine parçayı dinleme şansı bulduk. Natalia Scorer'ın zarif rejisi ve Rachel Kraftman Productions'ın sunumuyla bu samimi mekanda hayat bulan performansa, Gilvin ile VIII. Henry üzerine yeni bir müzikal hazırlayan Jonny Wright ve kendi projesi için Kate Marlais ile iş birliği yapan Alex Young da eşlik etti. Klavyenin başında müzik direktörlüğünü bizzat üstlenen Gilvin'i izlerken, sahnedeki bu birbirine kenetlenmiş ve destekleyici atmosferi hissetmemek imkansızdı.

Aslında ortamın havası, New York'taki Below 54 gibi yeni müzikal tiyatro yazımını destekleyen meşhur mekanları anımsatıyordu. Müzikal ifade tarzında da benzer bir yaklaşım vardı; büyük sahnelerin gürültülü rock esintili partisyonlarına panzehir niteliğinde, daha naif, daha kırılgan ve içsel parçalar ağırlıktaydı. Bu tarz bir eğlenceye ciddi bir ilgi olduğu da aşikâr: Mekan tamamen doluydu ve dinleyiciler duyduklarından büyük keyif aldı.

Gilvin, atmosfer yaratma konusunda tam bir usta. Şarkı üzerine şarkı, zarif melodi fikirleri ve şaşırtıcı armonik kalıplarla örülmüş, fevkalade bir ambiyans sundu bize. Bu tür etkinliklerde sıkça rastlandığı üzere, şarkılar bazen birbirine benzeme eğilimi gösteriyordu; benzer form yapılarında ve benzer ses aralıklarında seyrediyorlardı. Her şeyden öte, şarkı sözlerinde genelleyici bir yaklaşım hakimdi: 'Jake'in başarısı, sözlerin o çok özel ayrıntılarından geliyordu; bu detaycılığı diğer eserlerinde de görmeyi çok isteriz. Örneğin 'Song of Hope' gibi yüksek tempolu ve samimi hissettiren parçalarda bile, o iyimserliği tam olarak sahiplenmemizi sağlayacak o 'özel' nedenleri aradık.

Yine de sesler için harika besteler yapan Gilvin, solistlerinden en iyi performansları almayı başardı. Young gibi artık rüştünü ispatlamış bir West End oyuncusunun, henüz yolun başındaki bir yazara destek verdiğini görmek çok kıymetli. Üstelik bunu, kendisinin de bu alanda yeni olduğunu ve izleyici için heyecan verici bir şeyler üretmeye çalıştığını göstererek yapması çok daha anlamlıydı.

Marlais harika bir ses formundaydı ve sahnedeki duruşuyla etkileyici bir izlenim bıraktı. Matthewson'ın sesi her geçen gün derinleşip olgunlaşmaya devam ediyor, onu tekrar dinlemek büyük keyifti. Melville benim için yeni ve başarılı bir keşif olurken, Hume o kendine has gür sesiyle Jake karakterini adeta yaşadı. Programın yaklaşık 75 dakikalık süresine Wright'ın rap performansının kattığı farklı renk de gerçekten harikaydı.

Gilvin'in yeteneklerini daha geniş bir ses yelpazesine yaymaya çalışması umut verici. Elinde gitarıyla bir tabureye oturup, o sıcak ve esprili sohbetiyle kitleleri saniyeler içinde büyüleyebilse de, daha kalıcı başarılar peşinde koştuğu çok net. Bu akşam da o yolda atılmış başarılı adımlardan biriydi.

TİM GİLVİN WEB SİTESİ