RECENSIE: To Kill A Mockingbird, Gielgud Theatre ✭✭✭✭✭

Paul T Davies recenseert de toneelbewerking van Aaron Sorkin van Harper Lee's To Kill A Mockingbird, nu te zien in het Gielgud Theatre in Londen.

Rafe Spall als Atticus Finch. Foto: Marc Brenner To Kill A Mockingbird

Gielgud Theatre, Londen

31 maart 2022

5 sterren

RESERVEREER TICKETS

Dit is een klassieker die geen herinterpretatie nodig heeft. De tijdloze roman van Harper Lee is een van die zeldzame boeken die het predicaat "geliefd" echt verdient, en de meesterlijke bewerking van Aaron Sorkin behoudt het hart van het verhaal terwijl hedendaagse kwesties scherp worden neergezet. Sorkin houdt van een goed debat (The West Wing, A Few Good Men), en hier worden we vlot de rechtszaal in geleid door een trio vertellers, waarbij de gebeurtenissen prachtig gedoseerd zijn in de elegante regie van Bartlett Sher. Het proces tegen de 'gekleurde' man Tom Robinson, beschuldigd van het verkrachten van een blanke vrouw, legt het diepgewortelde racisme in Maycomb County in de jaren 30 bloot. De verdediging door Atticus blijft helaas nog steeds pijnlijk actueel.

Harry Reading (Jem), David Moorst (Dill) en Gwyneth Keyworth (Scout). Achtergrond: Pamela Nomvete (Calpurnia). Foto: Marc Brenner

Onze vertellers zijn de kinderen: Scout, een voortreffelijke vertolking door Gwyneth Keyworth die haar opstandigheid en nieuwsgierigheid perfect raakt; Jem Finch, die in het beheerste en krachtige spel van Harry Redding voor onze ogen volwassen wordt; en een glansrol voor David Moorst als Dill, wiens geaardheid meer dan alleen gesuggereerd wordt. Dill zal zijn leven als buitenstaander leiden en te maken krijgen met dezelfde uitsluiting als Robinson, een punt dat prachtig naar voren komt in zijn gevoelige vertolking. Het materiaal is fantastisch vormgegeven en de verhaallijn blijft glashelder.

Jude Owusu als Tom Robinson. Foto: Marc Brenner

De laatste keer dat ik Rafe Spall op het toneel zag, was in zijn rauwe solovoorstelling Death of England bij het National Theatre. Hier, als Atticus Finch, begrijpt hij dat dit een marathon is en geen sprint; hij zet de meest menselijke Atticus neer die ik ooit heb gezien. Zijn humor en warmte zijn vanaf het begin voelbaar, maar zijn passie barst los tijdens de rechtszaak. Zijn rotsvaste geloof dat elk mens in de kern goed is, blijkt zowel zijn zwakte als zijn kracht. Dit wordt extra benadrukt in de uitstekende scènes tussen Atticus en zijn zwarte huishoudster Calpurnia, gespeeld door de fenomenale Pamela Nomvete. Hun stekelige verstandhouding en haar 'passieve agressiviteit' maken pijnlijk duidelijk dat hij nooit, MAAR DAN OOK NOOIT, het leven zal ervaren zoals een zwart persoon dat doet in die regio – en in een stad waar zij een heel andere kant van ziet.

Poppy Lee Friar (Mayella), Rafe Spall (Atticus). Foto: Marc Brenner

Sorkin schuwt het gebruik van het N-woord niet, maar plaatst dit bij de juiste personages en in de juiste context. De racistische Bob Ewell is een huiveringwekkend lid van de KKK in het vakkundige spel van Patrick O’Kane. Het stuk bevat zoveel prachtige momenten; wanneer Boo Radley door Scout voorzichtig in de schijnwerpers wordt getrokken, is dat een diep ontroerend moment dat ons naar de ontknoping van het stuk leidt.

De cast van To Kill A Mockingbird. Foto: Marc Brenner

Ik leerde alles wat ik over racisme weet toen ik het boek op vijftienjarige leeftijd las. Na de George Floyd-protesten is het verhaal actueler dan ooit, en het is eigenlijk tijd voor een nieuwe verfilming op basis van dit sublieme script van Sorkin. Dit is een van de beste avonden die je in het theater kunt beleven en zal ongetwijfeld een van de grootste West End-hits van het jaar worden. 'All rise' inderdaad.

BOEK TICKETS VOOR TO KILL A MOCKINGBIRD LONDEN

Lees ook: Maak kennis met de cast van To Kill A Mockingbird Londen - Tickets nu in de verkoop

Nu te zien in het Gielgud Theatre, Londen