NIEUWS
Status, Pulse Festival, New Wolsey Theatre ✭✭✭
Gepubliceerd op
Door
douglasmayo
Share
Paul T Davies recenseert Status van Chris Thorpe, gepresenteerd als onderdeel van het Pulse Festival 2019 in het New Wolsey Theatre.
Chris Thorpe in Status. Foto: The Other Richard Status
Pulse Festival in het New Wolsey Theatre.
30/5/19
3 Sterren
Als opening van het Pulse Festival is Chris Thorpes Status, ontwikkeld met en geregisseerd door Rachel Chavkin, een voorstelling over een man die afstand wil doen van zijn nationaliteit en status. Hij wil ontsnappen aan het nationale narratief en de culturele constructies die hem zijn opgelegd. Thorpe, een meeslepende vertellers, benadrukt dat dit geen Brexit-stuk is – ook al begint het op de avond van het referendum en stelt het voortdurend vragen bij het concept 'Brits zijn'. Ook verduidelijkt hij dat het personage, hoewel deze Chris heet, Thorpe zelf niet is.
In een proloog vertelt Thorpe over een bezoek aan Kroatië, waar hij zag hoe een man in een pub werd mishandeld door twee agenten. Thorpe greep in – wellicht onverstandig – en werd enkel van een pak slaag gered door het feit dat hij Brits is, en bovendien wit. Het personage Chris is een man met (wettelijk) twee paspoorten. Hij grijpt deze om de wereld rond te reizen in wat duidelijk een sterk verhaal is; hij probeert zijn paspoorten te begraven in de Navajo-woestijn, ontmoet een stateloze man in een afschuwelijk commerciële woontoren in Singapore, praat met een prittiewolf die ooit in Oost-Duitsland woonde, en ontdekt dat kartonnen figuren de geesten zijn van migranten die op zee zijn verdronken.
Chris Thorpe in Status. Foto: The Other Richard
De voorstelling wordt afgewisseld met liedjes die doen denken aan de iconische Billy Bragg. Het stuk is sterk in het verkennen van verloren landen en onze eigen rommelige geschiedenis van het koloniale Rijk en invasies. De graphics en het video-ontwerp vormen bovendien een prachtig decor voor Thorpes verhaal. Uiteindelijk vond ik echter dat de show een element van gevaar en directe confrontatie miste; het personage kijkt naar de quiz Jeopardy, maar verkeert zelf nooit in 'jeopardy' (gevaar). Hij vertrekt met twee paspoorten en keert met beide terug. Hoewel het effectief aantoont dat status een kwestie van privilege is en niet van een paspoort, voelde het als een ietwat te langdradige verkenning van een surrealistisch relaas.
PULSE FESTIVAL 2019
Ontvang het allerbeste van het Britse theater direct in je inbox
Wees er als eerste bij voor de beste tickets, exclusieve aanbiedingen en het laatste nieuws uit West End.
U kunt zich op elk gewenst moment afmelden. Privacybeleid