RECENZJA: Jak wam się podoba (As You Like It), kościół St Martins w Colchester ✭✭✭✭

Jak wam się podoba (As You Like It).

Kościół św. Marcina, Colchester.

29.09.2016

4 gwiazdki

Debiutująca grupa teatralna TWAS składa się z lokalnych, zawodowych aktorów. Jako że ich nazwa nawiązuje do słynnego motywu u201eŚwiat jest scenąu201d (The Worldu2019s A Stage), to niezwykle trafne, że ich pierwszym szekspirowskim wyzwaniem jest właśnie u201eJak wam się podobau201d. Czy naprawdę potrzebujemy kolejnej inscenizacji tej sztuki? Cóż, gdy jest ona tak innowacyjna jak ta, odpowiedź brzmi: zdecydowanie tak! Dobry Szekspir to taki, który rzuca nowe światło na klasykę. Reżyser Tom Foster postawił na nowatorską koncepcję, osadzając akcję we współczesności u2013 las Arden stał się terenem festiwalu, a obsada społecznością podróżników. Takie podejście pozwoliło na świeże interpretacje i odkrycie nowych cech postaci. Dzięki sprawnym skrótom (w tym usunięciu nużącego Probierczyka) otrzymaliśmy niezwykle wciągające widowisko.

Moim zdaniem sukces tej sztuki zależy od relacji Orlanda i Rozalindy. Interakcje między znakomitą Roisin Keogh a Alekiem Clementsem były niezwykle przekonujące, zwłaszcza w drugiej połowie, gdy jako Ganimed udziela mu lekcji miłości! Charlotte Luxford mogłaby może wydobyć nieco bardziej cyniczną stronę Celii, ale ma wspaniałą prezencję sceniczną. Zjawiskowy jest też Jakub (Jaques) w wykonaniu Thomasa Edwardsa u2013 jego melancholia przypomina raczej stan dwubiegunowy, a słynny monolog u201eCały świat to scenau201d wygłoszony został niczym stand-up, co dało fantastyczny efekt. Richard Conrad świetnie sprawdza się w wielu rolach, a jego krótkie szorty w roli Sylwiusza zasługują na osobną wzmiankę! Joseph Alexander robi ogromne wrażenie jako dwaj Książęta, a Matthew Jewson tworzy świetny kontrast w rolach Oliwiara i Koryna. Największym zaskoczeniem jest jednak Ben Powell jako charakterna pasterka Febe u2013 odważny wybór obsadowy, który sprawdza się fenomenalnie.

Sama sztuka potrzebuje chwili, by nabrać tempa u2013 dopiero gdy Szekspir przenosi nas w wakacyjny klimat lasu Arden, akcja naprawdę rusza z miejsca. Pierwszy akt, który widziałem, miał nieco zbyt mało energii, a akustyka tego trudnego miejsca momentami utrudniała odbiór kwestii. Muzyka Adama Abo-Henriksena jest radosna i nastrojowa, choć gdzieniegdzie mogłaby być o połowę krótsza. Niemniej jednak to bardzo udana produkcja i mam nadzieję na kolejne wystawienia u2013 idealnie pasowałaby do festiwalowego szlaku, zwłaszcza na Latitude!

DOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ O TEATRZE TWAS