RECENZJA: Bat Out Of Hell, Dominion Theatre ✭✭✭✭

Douglas Mayo recenzuje musical Jim Steinmana Bat Out Of Hell, ktu00f3ry powraca do Londynu na deski Dominion Theatre.

Andrew Polec jako Strat w Bat Out Of Hell. Foto: Specular. Bat Out Of Hell

Dominion Theatre

19 kwietnia 2018 r.

4 Gwiazdki

REZERWUJ BILETY

Pamiu0119tam oglu0105dany przed laty film telewizyjny, ktu00f3ry opowiadau0142 o spotkaniu mu0142odego Jima Steinmana z mu0142odym Meatloafem. Przedstawiau0142 trudy i rozczarowania towarzyszu0105ce tworzeniu albumu Bat Out Of Hell oraz odrzucenie materiau0142u przez niemal kau017cdu0105 wytwu00f3rniu0119 pu0142ytowu0105. Nikt nie rozumiau0142 du0105u017ceu0144 Steinmana do kreowania epickich historii w kau017cdym utworze, napu0119dzanych intensywnou015bciu0105 jego unikalnego stylu rock 'n' rolla. Naleu017cy mu oddau0107, u017ce 40 lat i dwie kontynuacje pu00f3u017aniej, jego wizja zamienienia tych klasyku00f3w w dzieu0142o sceniczne stau0142a siu0119 rzeczywistou015bciu0105 u2013 i jest to widowisko doprawdy imponuju0105ce.

Tak jak Ben Elton w libretcie do We Will Rock You czerpau0142 z legend arturiau0144skich, a w Tonight's The Night bezwstydnie zapou017cyczyu0142 motywy z Fausta, tak Steinman w musicalu Bat Out Of Hell wykorzystuje inspiracje J.M. Barriego, osadzaju0105c akcju0119 w dystopijnej wersji Piotrusia Pana. Strat i Raven wcielaju0105 siu0119 w role wspu00f3u0142czesnych Piotrusia i Wendy, dowodzu0105c gangiem wyrzutku00f3w (Zaginionych Chu0142opcu00f3w), ktu00f3rzy zostali chemicznie zamrou017ceni w wieku osiemnastu lat, by nigdy siu0119 nie zestarzeu0107. Jest nawet postau0107 o imieniu Tink i w pewnym momencie bau0142em siu0119, u017ce bu0119dziemy musieli wykrzykiwau0107 wiaru0119 w wru00f3u017cki u2013 na szczu0119u015bcie do tego nie doszu0142o.

Christina Bennington (Raven) i Andrew Polec (Strat) w Bat Out Of Hell. Foto: Specular. Wspaniale, u017ce Dominion Theatre w kou0142cu znalazu0142 spektakl, ktu00f3ry radzi sobie w jego ogromnej przestrzeni. Obiekt bezlitou015bnie u201ezjadu0142 i wypluu0142u201d niedawnu0105 kameralnu0105 produkcju0119 An American In Paris, ale tutaj scenografia Jona Bausora wychodzi prosto w stronu0119 widowni. Rozbudowany proscenium wciu0105ga widzu00f3w w samo centrum akcji, gdzie dziu0119ki precyzyjnej reu017cyserii Jaya Schieba wielkie sceny zachwycaju0105 rozmachem, a te intymne magicznie dziau0142aju0105 na scenie przypominaju0105cej operu0119 narodowu0105. Andrew Polec jako Strat to nieprawdopodobne odkrycie. Pod jego mizernej postury sylwetku0105 i niechlujnu0105 fryzuru0105 kryje siu0119 gu0142os idealnie skrojony pod partyturu0119 Steinmana. Nie mam poju0119cia, sku0105d bierze siu0119 u niego taka moc, ale zapewnia bezbu0142u0119dny wystu0119p z lekkou015bciu0105 wokalnu0105 rzadko spotykanu0105 w musicalach rockowych. Zresztu0105 cau0142a obsada to jedni z najzdolniejszych wokalistu00f3w na rynku. Machismo Roba Fowlera bije ze sceny, gdy wyu015bpiewuje Paradise By The Dashboard Light u boku scenicznej u017cony Sharon Sexton. Danielle Steers jako zmysu0142owa, ale ru00f3wnieu017c bezczelna Sahara wykonuje swoje partie fenomenalnie, Giovani Spano (Ledoux) uderza w wysokie tony z niezwyku0142u0105 swobodu0105, a Wayne Robinson swoim palu0105cym rockowym tenorem stanowi idealne dopeu0142nienie dla Danielle Steers i Jonathana Cordina (Blake), ktu00f3ry chou0107 rzadko pojawia siu0119 na scenie, wniu00f3su0142 aktorsku0105 uczciwou015bu0107 i wokalnu0105 klarownou015bu0107. Te epickie talenty su0105 doskonale ru00f3wnowau017cone przez subtelne, liryczne momenty w wykonaniu Alexa Thomasa-Smitha (Tink) i Christiny Bennington (Raven). Bennington, podobnie jak Polec, to talent czystej wody u2013 jej interpretacja klasyku00f3w Steinmana wnosi do tej dynamicznej produkcji potrzebne chwile refleksji i su0142uchanie jej to czysta przyjemnou015bu0107! Utalentowany zespu00f3u0142 towarzyszu0105cy Bat Out Of Hell jest wru0119cz perfekcyjny, mimo u017ce musi mierzyu0107 siu0119 z jednu0105 z najdziwniejszych choreografii, jakie widziau0142em na scenie. Bizarne kroki Emmy Portner w niektu00f3rych scenach, zwu0142aszcza w Paradise by the Dashboard Light, bardziej rozpraszau0142y, niu017c wzbogacau0142y spektakl.

Danielle Steers (Zahara) i Wayne Robinson (Jagwire) w musicalu Bat Out Of Hell. Foto: Specular

Pomijaju0105c te kwestie, su0105 elementy produkcji Bat Out Of Hell, ktu00f3re po prostu nie dziau0142aju0105, a najwau017cniejszym z nich jest nagu0142ou015bnienie Garetha Owena. Siedzu0105c w rzu0119dzie B na balkonie, teksty piosenek byu0142y cau0142kowicie niezrozumiau0142e w kau017cdym utworze wiu0119kszym niu017c duet. Jeu015bli ten spektakl ma przetrwau0107 i przyciu0105gnu0105u0107 widzu00f3w nieznaju0105cych twu00f3rczou015bci Steinmana, naleu017cy cou015b zrobiu0107 z tym mętnym miksem du017awiu0119kowym, ktu00f3ry dla mnie byu0142 najwiu0119kszym rozczarowaniem wieczoru.

Uderzaju0105cy jest ru00f3wnieu017c dysonans miu0119dzy numerami muzycznymi a scenami mu00f3wionymi. Chodzi o kontrast miu0119dzy ekspresju0105 piosenek a gu0142uchu0105 ciszu0105 otaczaju0105cu0105 dialogi. Szkoda, u017ce nie wprowadzono chou0107by minimalnego podku0142adu muzycznego, aby nadau0107 ton tym scenom. W drugim akcie, gdy Sloane wraca do Falco, pojawia siu0119 kru00f3tki moment z tu0142em muzycznym i ru00f3u017cnica jest kolosalna.

Jedynastoosobowa rockowa orkiestra Roberta Emeryu2019ego ou017cywia aranu017cacje Steveu2019a Sidwella. Sam Emery pojawia siu0119 nawet na chwilu0119 na scenie w pou0142owie aktu, co wywou0142uje burzu0119 oklasku00f3w.

Podobnie jak w przypadku innych produkcji tego typu, fabuu0142a jest dou015bu0107 pretekstowa, ale po poprawieniu du017awiu0119ku Bat Out Of Hell ma potencjau0142, by stau0142 siu0119 stau0142ym punktem londyu0144skiego West Endu i idealnym tytuu0142em dla Dominion Theatre.

ZAREZERWUJ BILETY NA MUSICAL BAT OUT OF HELL JUu017b TERAZ