ELEŞTİRİ: Annie Jnr, Arts Theatre ✭✭✭

Annie

Arts Theatre

3 Ağustos 2015

3 Yıldız

BİLET AYIRTIN

Aman yarabbi – müzikallere ve Annie filmine büyük bir hayran olmama rağmen, eseri sahnede daha önce hiç canlı izlememiştim. P2P Productions, bu çok yetenekli genç oyuncu kadrosuyla hikayenin tüm eğlencesini ve çocuksu neşesini Arts Theatre sahnesine taşıyarak beni hayal kırıklığına uğratmadı.

1930'ların derin buhranında, hayat dolu genç yetim Annie, perişan bir yetimhanede yaşamaya mahkum edilmiştir. Ancak görünüşte umutsuz olan bu durum, zengin Oliver Warbucks'ın evinde kısa bir süre geçirmek üzere seçilmesiyle tamamen değişir. Ne var ki yetimhanenin kötü kalpli müdiresi Bayan Hannigan ve suç ortakları, her şeyi mahvedecek sinsi bir plan hazırlamaktadırlar.

Çoğu şarkı korunmuş olsa da, karşımızdaki bir saatten biraz daha uzun süren, oldukça kısaltılmış bir versiyondu. Prodüksiyonun o kadar yüksek bir enerjisi ve neşesi vardı ki, eminim seyirciler oyunun daha uzun sürmesinden hiç şikayet etmezlerdi. Bu yalınlaştırılmış versiyon akıcı ve anlaşılır olsa da biraz aceleye getirilmiş hissettirdi; ancak sahnede sergilenen performanslar her zaman birinci sınıftı.

Bu gençlik prodüksiyonunun devasa bir girişim olduğu açık; program dergisinde yaklaşık beş A4 sayfasını kaplayan kocaman bir oyuncu listesi var. Benim izlediğim akşam, başrolü üstlenen Gracie Weldon tek kelimeyle muazzam bir performans sergiledi. Tiz notaları kusursuzdu ve en tanınmış parçalarından ikisi olan 'Tomorrow' ve 'Maybe'de beklentilerin üzerine çıktı. Yetimhanedeki arkadaşları ise grup olarak çok sempatik ve eğlenceliydi; özellikle Faith Chandler, endişeli Tessie rolünde izlemesi keyifli bir performans sundu.

'Yetişkin' rollerini daha büyük gençler üstlenmişti ve genel olarak performanslar oldukça güçlüydü. Jessica Niles, keyifli bir eksantriklikle Bayan Hannigan'ı canlandırırken; Ashley Blake ise doğal bir şarkıcı olmamasına rağmen, nazik ve cömert Oliver Warbucks rolünü incelikli ve sofistike bir oyunculukla sergiledi. Billy Nevers, 'Rooster' Hannigan rolünde yaramazlık doluydu ve Hannah Foster'ın Lilly St. Regis karakteriyle harika bir ikili oluşturdular. Ustalaşması hiç de kolay olmayan New York aksanları nadiren bozuldu; ayrıca küçük bir sahnede kalabalık bir kadroyla hareket düzeni oldukça akıcıydı.

Annie'nin dekoru, sahneyi Green Day müzikali 'American Idiot' ile paylaşmak zorunda kaldığı için biraz kısıtlanmıştı (bir gençlik prodüksiyonu için ne harika bir ikilem!). Bununla birlikte, dekor gayet işlevseldi ve sahnede bir kuklacı tarafından yönlendirilen çok sevimli bir köpek de dahil olmak üzere eğlenceli aksesuarlarla desteklenmişti. Maria Lopiano'nun koreografisi canlı ve başarılıydı; orkestra ise enerjik uvertür sırasında kalitesini konuşturdu.

Eleştirel bir noktaya değinecek olursam, ses kalitesi biraz can sıkıcıydı; orkestra ve şarkıcılar arasındaki denge tam kurulamadığı için sözler sık sık kayboldu. Ayrıca mikrofonlarla ilgili bazı süregelen teknik aksaklıklar yaşandı, ancak eminim bunlar gösterim programı ilerledikçe hallolacaktır.

West End'de sahneye çıkmak her tiyatro okulu öğrencisinin rüyası olmalı ve Annie kadrosu bu fırsatı kesinlikle en iyi şekilde değerlendirmiş. Charles Strouse’un muhteşem bestelerinin hakkını veren, bulaşıcı bir heyecana sahip, insanın içini ısıtan bir yapım.

Annie Jnr, 31 Ağustos 2015 tarihine kadar Arts Theatre'da sahnelenmeye devam ediyor.