ELEŞTİRİ: East, King's Head Theatre ✭✭✭✭

East (Doğu)

King's Head Theatre

Dört yıldız

Şimdi Bilet Alın Steven Berkoff, East oyunuyla tiyatro sahnelerini kasıp kavuralı tam 43 yıl oldu. Yapım şirketi Atticist, oyunu Londra prömiyerini yaptığı yer olan King's Head Theatre'da yeniden canlandırarak, eserin o dönemde neden bu kadar büyük bir yankı uyandırdığını kanıtlayan taze ve canlı bir yorum sunuyor.

Londra'nın Doğu Yakası'na (East End) bir ağıt niteliğindeki oyun; Mike ve Les adındaki iki gence odaklanarak bir ailenin ve arkadaş çevresinin hayatlarını bir kaleydoskop gibi gözler önüne seriyor. Dönem belirsiz bir şekilde değişiyor; 1970'lerin punk dönemi, hareketli 1960'lar, savaş sonrası 1950'ler ve hatta bugün izlediğimizde 2018 bile olabilir. Bir dizi kısa sahne ve monolog aracılığıyla oyun, bizi ucuz bir erkek giyim mağazasında çalışmaktan Southend sahilinde deniz minaresi yemeye, dans salonuna kız tavlamaya gitmeye kadar işçi sınıfı Londralıların hayatlarında gezintiye çıkarıyor; tüm bunlar Anna Lewis’in sandalyeler ve tahta kalaslardan oluşan çok yönlü dekoruyla hayat buluyor.

Oyunun her yanına sinmiş olan kabadayı maço tavırlar ve erkek şiddeti, kendini en çok dildeki sertlikte ama aynı zamanda oyunun açılışındaki baleyi andıran dövüş sahnesinde gösteriyor. Berkoff’un kalemindeki şiirsellik; argoyu ve küfürleri, Shakespearevari dizeler ve imgelerle harmanlayan bu yapımda parlıyor ve birçok doğrudan alıntıya yer veriyor.

Orijinal yapımdaki Berkoff'un kendi rolünü üstlenen James Craze (Mike) ve Jack Condon (Les), özellikle Berkoff'un tarzına olan hakimiyetleri ve ustalıklı monologlarıyla büyük hayranlık uyandırıyor. Mike’ın flörtöz kız arkadaşı Sylv rolündeki Boadicea Ricketts ile birlikte; geleceği olmayan işlerden kız tavlamaya ve sokak kavgalarına sürüklenen fırlama East End gençleri olarak son derece ikna ediciler. Mike’ın babası Fred rolündeki Russell Barnett, Commercial Street'teki bir birahaneden fırlamış gibi; semtine karşı duygusal bir özlem duyarken bir yandan da korkunç derecede Yahudi karşıtı ve kadın düşmanı. Debra Penny de eşi Doris rolünde aynı derecede keskin; kaba bir kocayla olan evliliğine çaresizlik içinde katlanırken umutsuzca daha iyi bir hayatın hayalini kuruyor.

Müzik de hikayenin ayrılmaz bir parçası. Müzik direktörü ve piyanist Carol Arnopp, piyanosuyla oyunculara "Roll Out the Barrel", "Any Old Iron" ve "I’ve Got a Lovely Bunch of Coconuts" gibi klasik East End meyhane şarkılarıyla eşlik ediyor. Bu durum, kaybolup giden bir dünyaya duyulan melankolik ve duygusal hissi pekiştiriyor. Özellikle Flanagan & Allen'ın "Underneath the Arches" parçasının dokunaklı ve yavaşlatılmış yorumu, bu meşhur şarkının aslında Londra sokaklarında evsiz kalmakla ilgili olduğunu bizlere hatırlatıyor.

Dönemsel göndermeler bir yana, East hala şaşırtmayı ve sarsmayı başarıyor. Jessica Lazar'ın titiz yönetimi ve hareket direktörü Yvan Karlsson'un katkılarıyla, East End hayatına yapılan bu yolculuk, Southend İskelesi'ndeki bir hız treni kadar heyecan verici.

3 Şubat 2018 tarihine kadar devam ediyor

Fotoğraflar: Marc Brenner

KING'S HEAD THEATRE'DAKİ EAST OYUNU İÇİN BİLET ALIN