ELEŞTİRİ: Guy The Musical, King's Head Theatre ✭✭✭✭

Julian Eaves, King's Head Theatre'da sahnelenen Guy müzikalini yorumluyor.

Guy müzikali King's Head Theatre,

31 Ağustos 2018

4 Yıldız

Bu, taze bir şarkı yazarı ikilisi olan yazar ve söz yazarı Leoe Mercer ile besteci/aranjör Stephen Hyde'ın elinden çıkan gerçekten heyecan verici yeni bir eser. Oxford'dan yakın zamanda mezun olan bu iki dost, müzikal tiyatroyu synth-pop albümü tadındaki parçalarıyla canlandırıcı, taze ve görkemli bir şekilde yeniden icat etme görevini üstlenmişler. Bu isimler pop endüstrisi için yazıyor olabilirler ve belki de yakında öyle yapacaklar; günümüzün kulağına sahipler ve zarifçe işlenmiş, bulaşıcı derecede keyifli şarkılarıyla doğrudan kalbe sesleniyorlar.

Yazarlarımız Oxford Üniversitesi'nde eğitim görürken tanışmışlar (Leoe Felsefe ve Teoloji, Stephen Müzik okumuş) ve yapmak istedikleri işin bu olduğuna hızla karar vermişler. Geçen yıl, ilk müzikalleri olan ve çok iyi iş çıkarıp şu anda Avustralya'da açılmaya hazırlanan 'The Marriage of Kim K'yı (evet, meşhur Bayan Kardashian hakkında) sahnelediler. Bu sırada, geçen Kasım ayında -sadece geçtiğimiz Kasım- çağdaş popüler kültürün bir başka yönünü keşfetmek istediler: eşcinsel internet buluşmaları (genellikle nazikçe 'dating' olarak adlandırılır - Chicago'yu izleyen herkes 'gönül eğlendirmek' ile 'herkesle yatmak' arasındaki farkı bilir - o yüzden kendimizi kandırmayalım, olur mu?). Ortaya çıkan şey, bir konsept albümde bulunabilecek türden bir dizi şarkıydı; bunlar daha sonra (bu yılın Mayıs ayı kadar yakın bir tarihte) Southwark'taki Bunker Theatre'da yeni eserler festivalinin bir parçası olarak sahneye taşındı ve oldukça ses getirdi. Ardından Manchester'daki Hope Mill ve Buxton'ı da içeren bir turne geldi. Birçok coşkulu eleştiri yağdı ve bunlar genellikle faydalı gözlemler ve öneriler içeriyordu. Leoe ve Hyde –ki isimlerini artık böyle biliyoruz– tüm bunları dikkate aldılar ve oyunun %80'ini yeniden kurgulayıp baştan yazdılar. Angel'da karşımıza çıkan, bu eserin en son ve gelişmiş hali. Materyallerinin çağdaş tınısı, eserlerini geliştirmeye olan açık yüreklilikleri ve ilerleme hızları, ülke genelindeki yapımcıların ve tiyatroların kesinlikle dikkatini çekmeli.

Fotoğraf: Toriabrightside

Artık zamanı geldi çünkü şimdiye kadar her şeyi neredeyse tek başlarına yaptılar. Cumbria'nın kuzey ve güney uçlarındaki merkezlerinden operasyon yürüten, Manchester'da teatral bir üssü bulunan modern zaman 'Göller Bölgesi Şairleri' gibiler; şimdiye kadar her şeyi yüksek düzeyde doğaçlama bir çabayla başardılar. Örneğin, bu gösterinin tüm müzikleri Stephen'ın Mac'inde hazırlandı. Daha iyi kaynaklar ve yatırım için can atıyor. Benzer şekilde, buradaki sahneleme Leoe tarafından yapılmış ve dekoru olmayan bir prodüksiyonda takdire şayan bir iş çıkarıyor. Birkaç kostüm parçası veya aksesuar görünüp kayboluyor ancak burası aslında boş bir 'kara kutu' (black box) sahne. Rajiv Pattani'nin ışık tasarımında biraz daha sofistike bir dokunuş var ve ses tasarımı (Yapımcı/Teknik Müdür Dan Mawson sayesinde) örnek niteliğinde: sahnedeki sesler ile altyapı müzikleri arasındaki denge neredeyse kusursuz ve asla rahatsız etmiyor.

Fotoğraf: Simon J Webb

Ekibin gerçekten başarıyı yakaladığı pratik alanlardan biri de güçlü oyuncu seçimi. (Özellikle yeni eserlerde cesur ve yenilikçi bir yönetmen olarak giderek daha fazla tanıdığımız) Brendan Matthew, anlık tatmin odaklı eşcinsel arkadaşlık uygulamalarının yüksek hızlı ve düşük odaklı dünyasında gerçek aşkı arayan iri yapılı bir gencin başrolünde. Matthew, tenor ve falsetto aralıkları arasında kusursuzca geçiş yapabilen, ruhani ve büyüleyici bir etki yaratan o muhteşem tiz sesiyle geceye damgasını vuruyor. Bu yolculuğunda ona eşlik eden çok daha 'yakışıklı' çocuklardan oluşan o uyumlu üçlü de şahane. İlk olarak, X-Factor mezunu ve şimdilerde solo kayıt sanatçısı olan Seann Miley-Moore, Asyalı atlet Aziz rolünde. Sadece 'Suppression Effect' yorumu bile hafızanızdan silinmeyecek; bu adamın zamanlama ve ifade konusunda bilmediği bir şey yok ve bir rüya gibi hareket ediyor. Onun (çoğu konudaki) rakibi olan Joe/Dom rolündeki Adam Braidley, son derece maskülen, atletik ve enerjik bir performans sergiliyor; komedi yeteneği ve karakterleri arasındaki saniyelik geçişleri oyunun en önemli anlarından biri. Ve bir de oda arkadaşı Tyler rolünde Steve Banks var ki o da diğer ikisi kadar sportmen. Egzersiz karşıtı Guy ile neden aynı evde yaşadığı, oyun metninin henüz araştırmaya başlamadığı pek çok sorudan biri. Yine de dört sanatçı da rollerine büyük bir iştahla sarılıyor ve gelişime olan bağlılıklarını göstererek, özellikle o son derece doğal diyalogların duyuluşuna kendi fikirleriyle katkıda bulunuyorlar. Yukiko Masui'nin orijinal koreografisi ve orijinal rejinin büyük bir kısmı burada başarıyla yeniden canlandırılıyor.

Eminim ki zamanla -ve muhtemelen çok yakında- yazarlar kurguladıkları bu sempatik karakterleri daha derinlemesine inceleyecek ve onlara daha fazla derinlik kazandıracaklardır. Bunun için tam doğru zaman. Oyun artık iki bölümlü ve aralı bir yapıya kavuşarak tam gelişmiş bir eser hissi veriyor. Elbette daha büyük bir bütçe ve daha fazla zaman, bu konseptin daha harika teatral ayrıntılarla süslenmesine ve şu ana kadar elimizdekinin daha rafine bir performansa dönüşmesine olanak tanırdı. Mevcut haliyle, bu karakterlerin kalpleriyle bağ kurabiliyor ve onları önemsiyoruz; ancak bir izleyici olarak en azından ben, onlar hakkında çok ama çok daha fazlasını bilmek istiyorum. Bu dayanıklı ve yaratıcı ekibin, aklımızdaki sorulara beklediğimizden çok daha farklı ve şaşırtıcı cevaplar vereceğine eminim; bariz olanı verecek kadar sıradan değiller. Bize sundukları şey özel. Ancak bu gerçekleşmeden önce, milenyum kuşağının internet bağımlılığı üzerine interaktif bir müzikal olan bir sonraki projeleri 'Queueue'ya çoktan geçiş yaptılar.

Çalışmalarının nasıl gelişeceğini takip etmek için web sitelerine göz atın. Ve unutmayın, internette sorumlu bir şekilde gezinin.

1 Ağustos 2018'e kadar

GUY İÇİN ŞİMDİ REZERVASYON YAPIN