ELEŞTİRİ: Nell Gwynn, Apollo Tiyatrosu ✭✭✭

Gemma Arterton ve Nell Gwynn kumpanyası. Fotoğraf: Tristram Kenton Nell Gwynn

Apollo Tiyatrosu

3 Yıldız

Bilet Satın Al

Mekânın önemi nedir? Bir performans alanı tek başına bir oyunun kaderini belirleyebilir mi? Elbette bu duruma oyuna ve mekânın kendine has özelliklerine göre değişir; ancak Nell Gwynn vakasında mekânın gerçekten çok belirleyici olduğu kanıtlandı.

Jessica Swale bu oyunu kaleme alırken Shakespeare’s Globe Theatre'da sahneleneceğini hayal etmiş olsun ya da olmasın, bu müstehcen ve meta-tiyatro türündeki komedi için oradan daha uygun bir yuva düşünmek zor - hele ki şimdi prosenyum kemerli Apollo Tiyatrosu'na taşınmışken.

Nell Gwynn rolünde Gemma Arteron. Fotoğraf: Tristram Kenton

Swale’in Nell (Eleanor) Gwynn’in sefaletten kraliyet sarayına uzanan hikâyesini ele alışı, tiyatroya yazılmış bir aşk mektubu niteliğinde; harika, eksantrik tiyatro insanlarının ve sahne üzerindeki o büyünün gerçekleşmesini sağlayan her şeyin bir kutlaması.

Oyuncu kadrosu, anakronik kaçacak bir natüralizmi reddediyor. Christopher Luscombe (Spamalot, The Rocky Horror Show) yönetmenliğinde, daha performans odaklı bir üslup benimseyerek yüzlerini dışarıya dönüyor ve oyun boyunca seyirciyle etkileşim kuruyorlar; hayali Restorasyon Dönemi izleyicilerine sergiledikleri melodramatik performanslar ile 'sahne arkası' sahneleri arasında sadece marjinal bir fark var.

Nell Gwynn olarak Gemma Arterton. Fotoğraf: Tristram Kenton

Dışadönük kadro, zekice kelime oyunları ile daha kaba 'imalı' şakaların birleşiminden oluşan komik repliklerini büyük bir farkındalıkla sunuyor; her espriden sonra eksik olan tek şey bir bacak tokatlaması ve orkestradan bir 'da-dum-tss' sesi. Ne yazık ki, Londra'nın ışıltılı West End'indeki yeni evinde Nell Gwynn, insanı kahkahaya boğan o interaktif atmosferden yoksun kalmış; bunun yerine sadece kıkırdamalara, göz devirmelere ve duyulabilir homurdanmalara sebep oluyor.

Bununla birlikte, eğer hafif, abartılı ve sarhoş bir amcanın şakalarını andıran bir tarz sizin için sorun değilse, Nell Gwynn son derece eğlenceli. Sahne üzerinde şık bir grup, hareketli şarkılar ve hatta yelpazeyle flört etme sanatı üzerine bir ders bile var.

İkinci perde özellikle eğlenceli ve zaman zaman da oldukça dokunaklı. Ancak, duygusallık kaba esprilerle hızla kesiliyor ve bu da seyircinin gerçekten bir şeyler hissetmesini engelliyor.

Ünlü Restorasyon aktrisi rolünü yeni devralan isim Gemma Arterton (The Duchess of Malfi, Made in Dagenham, Quantum of Solace). Büyüleyici ve hayat dolu Arterton, Nell'in Drury Lane'deki bir portakal satıcısından Kral'ın gözde sevgilisine dönüşümünü oyun boyunca ikna edici bir şekilde sunuyor. Arterton dans edebiliyor ve şarkı da söyleyebiliyor, ancak tahmin edilebilir flörtöz tavırları bir süre sonra biraz yorucu hale geliyor ve karmaşık, zeki Nell karakterini biraz tek düze bırakıyor.

Nell rolünde Gemma Arterton ve II. Charles rolünde David Sturzaker. Fotoğraf: Tristram Kenton

Michele Dotrice (Some Mothers Do Ave ‘Em) kumpanyanın terzisi Nancy rolünde örnek bir performans sergiliyor; aynı şekilde Edward Kynaston rolüne geri dönen Greg Haiste de öyle. Haiste’in parıldayan enerjisi ve komedi zamanlaması, tanıdık bir karakter olan -ve kadın rollerini gönülsüzce Nell'e bırakan sadık oyuncu- Kynaston'a gerçek bir canlılık katıyor. Nihayetinde Edward, grubun en sevilesi karakteri.

David Sturzaker, büyüleyici ama kararsız II. Charles rolünde komedi ve romantizmi ustalıkla dengeliyor. Benzer şekilde, Jay Taylor'ın hassas performansı, Nell'e işin inceliklerini öğreten saygın aktör Charles Hart rolünün hakkını veriyor.

Özetle: Shakespeare in Love, Monty Python ile buluşuyor. Nell Gwynn’in olağanüstü Külkedisi hikâyesi, Jessica Swale’in neşeli ve müstehcen komedisinde hayat bulmuş; ancak oyun adeta o atmosferik, açık hava Globe Theatre'a geri dönmek için can atıyor. Nell Gwynn, 30 Nisan 2016 tarihine kadar Apollo Tiyatrosu'nda sahnelenmeye devam ediyor.