ELEŞTİRİ: Nigel Slater'dan Toast, Traverse Theatre. Edinburgh Fringe ✭✭✭✭

Mark Ludmon, Nigel Slater’ın Edinburgh Fringe kapsamında Traverse Theatre’da sahnelenen, Henry Filloux-Bennett tarafından uyarlanan eserini inceliyor.

Fotoğraf: The Other Richard Nigel Slater's Toast Traverse Theatre, Edinburgh Fringe

Dört yıldız

SON DAKİKA: Toast, Nisan 2019'da The Other Palace'a taşınıyor. Hemen Bilet Alın!

Şef ve yemek yazarı Nigel Slater’ın otobiyografik kitabı Toast’un bu yeni tiyatro uyarlamasında, taze pişmiş keklerin ve çöreklerin kokusunu adeta duyabiliyorsunuz. Genç Nigel, annesinden ve Marguerite Patten’ın meşhur "Cookery In Colour" kitabından yemek yapmayı öğrenirken; limonlu ve reçelli turtaların, Noel keklerinin ve meyveli turtaların hazırlanışına tanıklık ediyoruz. Hatta seyirciler, yulaflı kurabiyeden (flapjack) limonlu bezeli paya kadar Nigel’ın tariflerinden bazılarını bizzat tatma şansı buluyor.

Henry Filloux-Bennett’in Toast uyarlamasının asıl gücü, yemeklerin hissettirdiği nostaljide yatıyor. Nigel’ın mutfakta annesine yardım ettiği sahneler, beni doğrudan kendi çocukluğuma götürdü; kullanılan karıştırma kabı bile annemin yıllarca kullandığının aynısıydı. 1960’lar ve 70’lerin başında geçen oyun, Jammie Dodgers kurabiyelerinden Angel Delight pudinglerine, Sherbet Fountains şekerlerinden Flying Saucers'a kadar gençlik anılarını canlandıracak pek çok detayı barındırıyor. Sahnenin solundan süzülen hafif sis, bize bunun bir anı oyunu olduğunu hatırlatıyor; Bayan Slater’ın o meşhur yanık tost kokusuyla (neyse ki sadece dumanıyla) harmanlanmış bir geçmişe yolculuk yapıyoruz.

Oyun, Nigel’ın dokuz yaşından profesyonel şefliğe adım attığı 16 yaşına kadarki sürecini, sevgi dolu annesinin erken kaybından babasının korkutucu ama bir o kadar etkileyici Joan ile evlenmesine kadar olan dönemi kapsıyor. Oyunun en can alıcı noktaları, Nigel’ın annesiyle yemek yaparken kurduğu samimiyet ve üvey annesi Joan ile pandispanya, Battenberg keki ve pavlova yapımı üzerinden yaşadığı kıyasıya rekabet. Ayrıca Nigel’ın yakışıklı bahçıvana duyduğu o masum çocukluk hayranlığından ilk öpücüğüne kadar cinsel kimliğinin gelişimini de izliyoruz.

Libby Watson imzalı göz alıcı dekor tasarımı, 1960’ların mutfaklarını, özellikle de Nigel’ın favori yemeklerini uygulamalı gösterdiği kısımlarda, dönemin televizyon yemek programlarını andıracak şekilde stilize edilmiş. Hikayenin anlatıcısı olan Sam Newton, Nigel rolünde oldukça sempatik; ona eşlik eden Lizzie Muncey ise annesinden ilk patronuna kadar Nigel’ın yemek aşkına ilham veren tüm kadın rollerinde harika bir performans sergiliyor. Mark Fleischmann, Nigel’ın sevgi ve hayal kırıklığı arasında gidip gelen katı babasının iç dünyasını ustalıkla yansıtırken, Marie Lawrence pırıl pırıl görüntüsünün altındaki sert tavrıyla Joan rolünde akıllara kazınıyor.

Yönetmen Jonnie Riordan, koreografi yeteneğini kullanarak oyuna hareketli sekanslar katmış; bu bölümler keyifli olsa da zaman zaman oyunun temposunu biraz düşürüyor. Mizah ve hüzünle dolu olan Toast, sadece gurmelere değil, çocukluğun masum zevklerini ve yetişkinliğe giden yolun sancılarını anlatan bir kayıp hikayesi olarak herkese hitap ediyor.

26 Ağustos 2018 tarihine kadar devam ediyor

TOAST İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN