ELEŞTİRİ: Shoe Lady, Lockdown Tiyatro Festivali ✭✭✭

Paul T Davies, Lockdown Tiyatro Festivali kapsamında BBC Radio 4'te sunulan ve şu an BBC Sounds üzerinden dinlenebilen E. V. Crowe imzalı Shoe Lady oyununu inceliyor.

Shoe Lady

Lockdown Tiyatro Festivali, BBC Radio 4

3 Yıldız

Hemen Dinleyin Aktör Bertie Carvel tarafından karantinaya yaratıcı bir yanıt olarak hayata geçirilen Festival, Mart ayında perdeler kapandığında gösterimi devam eden veya sahneye çıkmaya hazırlanan yapımları radyo tiyatrosuna taşıyor. E.V. Crowe’un Royal Court'taki gösterimi yarıda kalan Shoe Lady (Ayakkabı Kadın) oyunu, yönetmen Vicky Featherstone'un sunumuyla başlıyor. Viv bir ayakkabısını kaybetmiştir ve bu kadar basit bir olay üzerinden —tek bir ayakkabıyla kalmak— kadınların hem ev hem de iş hayatındaki üzerinde hissettikleri baskılar mercek altına alınır. Bu Viv'in tek ayakkabı takımıdır ve ödünç aldığı ya da denediği her ayakkabı ayağına zarar verir; oyun ilerledikçe ayağındaki acı artarken Viv, üzerine uymayan ve birbiriyle çelişen roller denemeye devam eder.

Viv rolündeki Katherine Parkinson, çoğunlukla içsel ve yer yer manik bir monologdan oluşan bu oyunda komedi yeteneğini sonuna kadar konuşturuyor. Ayağı kanıyor, gün ilerledikçe artan çılgınlığıyla perdeler onunla konuşmaya başlıyor ve sanki Alice, Harikalar Diyarı'na (Yeraltı'na) giriyormuş gibi bir his uyandırıyor. Dengesi kelimenin tam anlamıyla bozulan karakterin tek ayakkabıyla aksamasını görmemekten doğan eksiklik, sahne direktiflerini okuyan bir çocuk sesi ve Matthew Herbert'in o telaşlı, "Kırmızı Pabuçlar" tarzı bitmek bilmeyen dansa eşlik eden müzikleriyle işitsel olarak telafi ediliyor. Günümüzde Viv'in zaman baskısı ve iş sorumlulukları gibi endişelerini dinlemek oldukça ilginç; hele ki birçoğumuzun karantina sırasında geçerli bir seçenek olduğunu fark ettiği "Her gün duş almak zorunda değilsin" cümlesini duymak ironik bir tat bırakıyor. İşten çıkarılma korkusuyla boğuşurken, ayakkabı çalarken ve dengesini bulmaya çalışırken, karantinanın aslında onun için bir kurtuluş olabileceğini düşünmeden edemedim.

Yine de oyunun bazı yerlerde fazla kaba bir anlatıma sahip olduğunu düşündüm; çizgiler biraz fazla kalın çekilmiş ve Viv'in birdenbire şarkı söylemeye başlaması hikayeye bir şey katmaktan ziyade vakit doldurma çabası gibi hissettiriyor. Hafif bir eser olduğunu söyleyebilirim; muhtemelen uyarlamada bazı parçalar eksilmiştir ve Crowe'un anti-natüralist üslubu eminim sahnede daha iyi sonuç vermiştir. Bununla birlikte, Parkinson gibi bir oyuncuyu dinlemek her zaman bir keyif ve tüm oyunların oyuncuların kendi evlerinde kaydedildiği düşünülürse ortaya çıkan ses kalitesi gerçekten etkileyici bir başarı.

Shoe Lady Oyununu Hemen Dinleyin