ELEŞTİRİ: South Pacific, Chichester Festival Tiyatrosu ✭✭✭✭✭

Libby Purves, Rodgers ve Hammerstein'ın South Pacific müzikalinin yeni prodüksiyonuna konuk olmak üzere Chichester Festival Tiyatrosu'na bir yolculuk gerçekleştirdi.

CFT yapımı South Pacific'te Gina Beck (Nellie) ve Julian Ovenden (Emile). Fotoğraf: Johan Persson South Pacific

Chichester Festival Tiyatrosu

5 Yıldız

CFT Web Sitesi

Daniel Evans'ın bu prodüksiyonundaki en muazzam detaylardan biri, aslında sadece sahneleniyor olması: Mavi tıbbi maskelerin mesafeli ışıltısına rağmen Chichester, devasa müzikal tiyatronun neredeyse çılgınca bir meydan okumayla geri döndüğünü kanıtlıyor: 32 kişilik bir kadro, 16 kişilik orkestra, siperliklerle prova yapmak zorunda kalan şarkıcılar ve Ann Yee'nin başta maskelerle çalışılan o vahşi grup koreografileri. Işıkların kararmasıyla yükselen alkış ve tezahüratlar, finalde hepimizi ayağa kaldırdı. Seyirciler dönmekten mutlu, oyuncular neşeli, yönetmen ve yapımcılar ise tedirgin (zira şu an West End'de dört oyun, Test 'n Trace uygulaması nedeniyle sadece birkaç saatlik bildirimle askıya alınmış durumda).

Chichester Festival Tiyatrosu yapımı South Pacific'te Gina Beck (Nellie), Keir Charles (Luther Billis) ve ekip. Fotoğraf: Johan Persson

Yani bu gece kendi içinde bir kutlamaydı ancak asla sığ bir eğlence değildi. Rodgers'ın o görkemli romantik müzikleri ve hit şarkıları, hikayenin kendisinden daha iyi biliniyor artık: Some Enchanted Evening, Bali Hai, Gonna Wash That Man Right Outa My Hair, Younger Than Springtime. Bazıları, önceki prodüksiyonlardaki ırksal karikatürleri hatırlayarak bu oyunu sahnelemekten çekinebilir. İkinci Dünya Savaşı'nda Japonya ile çatışma halindeki bir Polinezya adasını işgal eden ABD birlikleri: Hammerstein ve Logan'ın metninde Hemşire Nellie Forbush, Fransız çiftlik sahibi Emile'e büyük bir aşkla bağlıyken, onun "yerli" bir kadından (şimdi ölmüş olan) iki çocuğu olduğunu öğrenince içgüdüsel bir tiksintiyle onu reddeder. "Senin bir... ile olduğun düşüncesi şok edici, bu içimde var!" der. Teğmen Cable ise, egzotik kamp takipçisi Bloody Mary'nin kızı olan sevgilisi Liat ile evlenemeyeceğine karar verir çünkü kendisi bir Philadelphia çocuğudur. Anlayacağınız, mesele "alt tabaka dertleri"...

Chichester Festival Tiyatrosu yapımı South Pacific'te Sera Maehara (Liat) ve Rob Houchen (Teğmen Joseph Cable). Fotoğraf: Johan Persson

Ancak Evans ve Ann Yee, 1949 Amerikasının ayrımcı ikliminde Rodgers ve Hammerstein'ın aslında ne kadar güçlü bir duruş sergilediğini fark etmişler. Nellie ve Teğmen yanılıyorlar. Umutsuzluk içinde intiharvari bir göreve giden Cable, korku ve nefretin nasıl aşılandığını anlatan o en acı ve en az hatırlanan parça olan "You've Got To Be Carefully Taught" (Özenle Öğretilmelisin) şarkısına başlıyor; "gözleri farklı yapılmış... teni başka tonda olan insanlara" karşı duyulan nefret üzerine. Metinde neredeyse dilsiz olan Liat rolünde, Japonya'da eğitim almış büyüleyici bir varlık sergileyen balerin Sera Maehara bulunuyor. Sera, Amerikalıların o şamatalı eğlencelerinden çok daha eski bir kültürden gelen bir güneş kızı gibi, emsalsiz ve kadim bir zarafetle dans ediyor. Bloody Mary ise kızı için gerçek bir anne acısıyla yalvarıyor; o tanıdık "Happy Talk" şirinliğinden veya hafifliğinden eser yok. Erkeklerin kadınlara bakış açısı ve MeToo dönemine gelince, Yee'nin "Nothing Like a Dame" koreografisi kadar tehditkar bir maço tavır hiç görmemiştim. Onların yanına refakatçiyle gitmek istersiniz. Sözler esprili ve acınası bir özlemle dolu ama bu çocuklar tehlikeli.

Chichester Festival Tiyatrosu yapımı South Pacific'te Rob Houchen (Teğmen Joseph Cable). Fotoğraf: Johan Persson

Şimdi tüm bunların çok fazla "duyarcı" ve vaaz verir gibi olduğunu düşünebilirsiniz (tıpkı Cable'ın ırkçılık hakkındaki acı dolu şarkısını "eğlenceli değil, zührevi hastalık dersi gibi" diyerek çıkartmak isteyen 1949 yapımı eleştirmeni ABD Donanması subayı gibi). Ama sizi temin ederim ki bu bir vaaz değil; bir gece gezmesi olarak tam bir şenlik. Gina Beck'in Nellie'si, başlangıçta emin adımlarla yürüyen, gürbüz ve saf bir donanma hemşiresiyken karakteri gelişiyor, harika oyunlar yapıyor ve duyabileceğiniz en heyecan verici bas notaları seslendiriyor; Julian Ovenden ise sadece iyi bir oyuncu olduğunu değil, aynı zamanda muazzam ve heyecan verici bir operatik sese sahip olduğunu kanıtlıyor. Denizci istihkamcılar ve subaylar kükreyen, fırtına gibi bir topluluk; Honey Bun gibi sahneler sevincimizden gösteriyi durduruyor; tüm bu renkler, savaşın ciddiyetine dair sonradan gelen hatırlatıcılarla ve Emile'in kahramanlığından önceki barışçıl ama şüpheci yorumlarıyla bir denge buluyor.

Neye karşı olduğunuzu biliyoruz diyor; "Peki ne için VARSINIZ?" Her dönem için geçerli bir soru.

SOUTH PACIFIC YAYINI South Pacific 4, 9, 14, 18, 21, 26, 31 Ağustos ve 3 Eylül tarihlerinde yayında olacak. Daha fazla bilgiyi burada bulabilirsiniz.