ELEŞTİRİ: Unexpected Joy, Southwark Playhouse ✭✭✭✭

Sophie Adnitt, Bill Russell ve Janet Hood imzalı, şu an Southwark Playhouse'da sahnelenen yeni müzikal Unexpected Joy'u değerlendiriyor.

Unexpected Joy ekibi. Fotoğraf: Pamela Raith Unexpected Joy Southwark Playhouse

Dört yıldız

Bilet Al Cape Cod, Provincetown'da geçen Unexpected Joy, üç kuşak kadının hayatından bir haftaya odaklanıyor. Muhafazakar bir televizyon vaizinin eşi olan Rachel, kızı Tamara'yı alıp 'havalı' anneannesi (nam-ı diğer 'glam-ma'), bebek bombardımanı (baby boomer) dönemi pop yıldızı Joy'u ziyarete gelir. Rachel'ın merhum babası Jump ile kurdukları 'Joy and Jump' ikilisinin yarısı olarak bir zamanlar fırtınalar estiren Joy, Jump'ın ölümünün birinci yıldönümünde bir anma konseri planlamaktadır. Rachel, annesinin -ot içmekten feminist protestolara katılmasına ve en önemlisi babasıyla hiç evlenmemesine kadar uzanan- hippi tarzı yaşamını yıllardır onaylamamaktadır. Ancak bu ziyarette Joy'un hem kuralcı kızına hem de asi torununa bir sürprizi vardır: Sonunda evlenmektedir. Hem de bir kadınla.

Janey Fullerlove (Joy), Kelly Sweeney (Tamara), Jodie Jacobs (Rachel), Unexpected Joy oyununda. Fotoğraf: Pamela Raith

Bill Russell’ın metni, melodrama düşme potansiyeline rağmen olayların daha eğlenceli tarafında kalmayı başarıyor. Dört karakter de derinlikli, bazen sevilesi bazen de sinir bozucu halleriyle çok kanlı canlı. Rachel'ın çatışmacı görüşlerine rağmen asla tek boyutlu bir kötü karakter olarak yansıtılmaması, öte yandan Joy'un da her şeyi bilen bir azize gibi sunulmaması ferahlatıcı bir yaklaşım. Küçük bir kadroya rağmen eksiklik hissetmiyorsunuz; oyunun dünyası sahnelerin ötesine iyi taşırılmış. Gareth Bretherton yönetimindeki orkestra bile Joy’un müzisyenleri olarak aksiyona dahil edilmiş; Tamara ve Rachel’ı havalı ve sessiz baş selamlarıyla karşılıyorlar. Ayrıca oyun inanılmaz komik. Küslüklerin yarattığı o gergin sessizlikler son haddine kadar esnetilirken, izleyici gecenin büyük kısmını kahkahalarla geçiriyor. Yerinde kullanılan modern referanslar tempoyu güncel tutarken, genel olarak samimi ve bağ kurulabilir bir metin karşımıza çıkıyor.

Melanie Marshall (Lou) ve Janet Fullerlove (Joy), Unexpected Joy oyununda. Fotoğraf: Pamela Raith

Verity Johnson’ın sade sahne tasarımı, Joy’un evindeki retro havasını veren birkaç bohem dokunuşla zaman ve mekan geçişlerini kusursuz kılıyor. Bu sadelik performansların parlamasına da imkan sağlıyor; ki performanslar gerçekten büyüleyici.

Joy’un aktivist ve feminist nişanlısı Lou rolünde Melanie Marshall, muazzam bir komedi performansı sergiliyor. Oyuncuya hem çok komik replikler yazılmış hem de bunlara eşlik edecek müthiş, dolgun bir ses verilmiş. Karakterin giriş şarkısı She’s Got a Mind of Her Own, kendine güvenen ve farkındalığı yüksek bir kadını harika bir şekilde tanıtıyor. Jodie Jacobs ise oyunun bir diğer parlayan yıldızı; güçlü vokalleriyle salonun altını üstüne getirirken, katı Rachel karakteriyle bile empati kurmamızı sağlıyor. Profesyonel sahne kariyerine bu oyunla adım atan Kelly Sweeney, kızı Tamara rolünde usta oyunculara başarıyla eşlik ediyor. Janet Fullerlove ise Joy rolünde tek kelimeyle komik; şarkı ortasında gayet doğal bir şekilde ot saran veya felaket geçen bir gecenin ardından provaya akşamdan kalma sarsaklığıyla gelen haliyle, iki arada bir derede kalmış bir kadını mükemmel canlandırıyor.

Janet Fullerlove, Unexpected Joy oyununda Joy rolünde. Fotoğraf: Pamela Raith Şarkılar için karışık bir değerlendirme yapmak mümkün; ilk kez düet olarak duyduğumuz ve finalde tekrar eden ana tema şarkısı oldukça akılda kalıcı. Joy and Jump parçaları 60'ların ruhunu yakalıyor ve oyuncuların seslerini ön plana çıkarıyor. Genç söz yazarı Tamara'nın yazdığı Like a Good Girl, cüretkar mizahıyla oyunun başındaki keyifli anlardan biri. Ancak karakterler iç dünyalarına dönüp düşüncelerini şarkıyla ifade etmeye başladıklarında, düz kafiyeler ve basit yapılar biraz fazla göze batmaya başlıyor. 'Konser içi' parçalar kesinlikle çok daha iyi işliyor. Ayrıca 100 dakikalık süre için biraz fazla şarkı sıkıştırılmış gibi. Genel olarak bu, nesiller arası değişimi gereksiz bir melankoliye boğulmadan araştıran, sıcak ve zeki bir yapım. Hikayenin kadın merkezli olması en büyük artısı; baba-oğul hikayeleri yerine anne-kız hikayelerinin odağa alınması harika bir yenilik. Final ucu açık kalsa da umut verici bir his bırakıyor. Bazı pürüzlerine rağmen Unexpected Joy, müzikal tiyatro türünde güçlü bir deneme ve biraz üzerinde çalışılırsa gerçek bir mücevhere dönüşebilir.

UNEXPECTED JOY BİLETLERİ