ELEŞTİRİ: Vincent River, Trafalgar Studios 2, Londra ✭✭✭✭✭

Julian Eaves, Louise Jameson ve Thomas Mahy'nin başrollerini paylaştığı ve şu anda Trafalgar Studios'ta sahnelenen Philip Ridley oyunu Vincent River'ı inceliyor.

Vincent River'da Louise Jameson ve Thomas Mahy. Fotoğraf: Scott Rylander Vincent River Trafalgar Studios 2,

21 Mayıs 2019

5 Yıldız

Hemen Bilet Al

Philip Ridley, destansı bir minyatürcü. Küçük bir anı, titizlikle odaklanmış bir olayı, tek bir karakteri veya açıklanamaz, tuhaf ya da heyecan verici bir şeyler yapan birkaç kişiyi ele alıyor; meraklı zihninin ışıkları altında her yönünü inceliyor, en karanlık ve en korkunç insani dürtülerle yüzleşiyor ve onları kamuoyunun incelemesine ve çalışmasına tamamen açana kadar durmuyor. Onun karakterleriyle duygusal bir bağ kurduğumu söyleyemem; Ridley onlarla iç içe olmak yerine, antik bir Yunan trajedi yazarı gibi, soğukkanlı ve mesafeli bir yargıyla üzerlerinde oturuyor gibidir.

Bir oyuncu ve o oyuncuyla çalışan bir yönetmen için Ridley, göz korkutucu bir meydan okuma sunuyor. Kapalı ifadeler motivasyonları ortaya çıkarmak yerine gizliyor veya ustalıkla uzatılmış monologlar dramın dengesini ve akışını bozmakla tehdit ediyor. Oyunları, en yetenekli sanatçıların bile yeteneklerinin sınırlarını zorlandığı birer engel parkuru gibi. Neyse ki, yaslı bir anne ile oğlunun ölümü hakkında bir şeyler biliyor olabilecek genç bir adamın buluşmasını konu alan bu 20 yıllık iki kişilik oyunun yapımında, zihinlerin ve yeteneklerin mükemmel bir buluşmasına tanık oluyoruz.

Vincent River'da Louise Jameson ve Thomas Mahy. Fotoğraf: Scott Rylander

Louise Jameson, bir aktrise sert anaç kontrolden feryat figan anne çaresizliğine, kurnaz East End cadalozluğundan kafa bulmaya ve kendi çocuğu yaşındaki bir çocukla harika bir şekilde uygunsuz ve erotik bir öpüşmeye kadar inanılmaz bir yelpazede performans sergileme şansı sunan bu adeta hediye niteliğindeki divalık rolünde yıldızlaşıyor. Ve çok daha fazlası... Bu, bir oyuncu ustalığının görkemli bir gösterisi. Hikayeye devam etmeden önce, her bir anlam nüansını veya gölge oyununu yakalamak için ustalıkla dikkatimizi çekmesini ve aniden bambaşka bir ruh halini bürünmesini izlemek ve dinlemek tam bir keyif.

Ziyaretçisi ve dönüştürücü bilgilerin kaynağı rolündeki Thomas Mahy ise takdire şayan bir dengeyle oynuyor. Başlarda adeta kontrplak üzerine yazılmış gibi duran bir rolle başlayıp, yavaş yavaş kendi benliğini buluyor ve büyüleyici derecede karmaşık bir bireye dönüşüyor. Senaryo, onun en radikal beyan ve eylemlerinden bazılarını kulağa makul kılmak için ihtiyaç duyduğu psikolojik gerekçelerin tamamını tam olarak vermiyor. Neyse ki, oyunun 80 dakikalık kısa süresinde, bu konuda çok uzun süre endişelenmemize gerek kalmayacak kadar sahnede kalmıyor.

Vincent River'da Louise Jameson ve Thomas Mahy. Fotoğraf: Scott Rylander

Bu esnada, Nicolai Hart Hansen'ın etkileyici ve özlü dekor ve kostüm tasarımı, Marty Langthorne'un ustaca ışık tasarımıyla birleşerek oyunu -daha ilk andan itibaren!- naturalistik gerçekçilikle flört ederken bir yandan da dışavurumculuğa doğru kararlıca itiyor. Gördüğümüz veya duyduğumuz her şeyin sembolik bir değeri var ve bu ekipte hiç kimse bunu yönetmenden daha iyi anlayamazdı.

Robert Chevara bu oyunu birkaç yıl önce The Park'ta hayata geçirmişti; kendisi ve yapımcılar Danielle Tarento ile Stephen M Levy'nin neden bu oyunu bırakmak istemediklerini anlamak çok kolay. Chevara, oyunda parçaların toplamından çok daha fazlası olduğunu açıkça görüyor. Chevara'nın vizyonunda bu drama, görünen mekanın sınırlarını pürüzsüzce aşıyor ve bizi insan ruhunun en karanlık, en dehşet verici unsurlarıyla; zayıflıklarımız, kusurlarımız, gaddarlığımız, aptallığımız ve kibrimizle yüzleşmeye zorluyor; hiçbir tedavi ya da teselli sunmadan bizi kendi pisliğimizle baş başa bırakıyor. Ve bu ürkütücü manzarayı, kusursuz bir tempoyla, hareketin ve hareketsizliğin mutlak hakimiyetiyle nasıl dile getireceğini çok iyi biliyor.

Burada birey ve toplum olarak nasıl yaşamamız gerektiğine dair çıkarılacak dersler var. Bu, sadece eğlendirme veya dikkat dağıtma amacı gütmeyen, merkezinde yüksek idealler barındıran ciddi bir eser. Mükemmel olmayabilir, ama hangimiz mükemmeliz ki?

VINCENT RIVER İÇİN BİLET ALIN