INTERVIEW: Hannah Vassallo over haar rol in Dirty Dancing

Niemand zet Hannah Vassallo in een hoekje – zeker niet sinds ze haar acteerdebuut maakte in de West End-productie van Dirty Dancing. Je komt uit een creatieve familie. Was het een uitgemaakte zaak dat je ook de planken op zou gaan? Mijn hele familie is inderdaad erg creatief en we werken allemaal in de kunstsector. Het was niet altijd vanzelfsprekend dat ik op het toneel zou staan, want tijdens mijn jeugd had ik veel interesses die ik allemaal even leuk vond. Maar er kwam een punt waarop ik me op één ding moest concentreren en dat werd dans. Ik ging naar een erg academische school, dus ik volgde eigenlijk een heel ander pad dan de rest. Ik denk dat wat ik ook gekozen had, het sowieso iets praktijks of creatiefs was geworden; ik vind het namelijk lastig om lang stil te zitten en me te concentreren! Wat heb je volgens jezelf overgehouden aan je opleiding bij Rambert? Rambert was een fantastische school die heel goed bij mijn persoonlijkheid paste. In tegenstelling tot sommige andere scholen probeerden ze je niet in een bepaald keurslijf te dwingen. Ze werkten er hard aan om je te stimuleren je eigen potentieel te bereiken op je eigen kracht. Zelfdiscipline was een groot onderdeel van mijn opleiding. Ik leerde heel snel dat ik, om te bereiken wat ik wil, zo hard mogelijk moet werken om het waar te maken. Je begon op twintigjarige leeftijd te werken met Matthew Bourne. Het moet magisch zijn geweest om aan een paar van zijn grootste shows mee te werken? Ik had het grote geluk om op zo'n jonge leeftijd met Matthew te werken. Het was ongelooflijk spannend om deel uit te maken van zo'n prachtig gezelschap met geweldige kansen om over de hele wereld te dansen. Ik besefte altijd hoe gelukkig ik mocht zijn dat ik iets deed waar ik van hield, en dat zorgde ervoor dat ik nog harder werkte, omdat ik het gewoon zo lang mogelijk wilde blijven doen. Het komt niet elke dag voor dat je de wereld rondreist om iets te doen waar je passie ligt. In welk land vond je het publiek het beste? Elk land waar ik ben geweest had een ander type publiek. Zelfs verschillende steden in hetzelfde land hebben verschillende soorten publiek. Ze hebben allemaal hun eigen manier om hun waardering te tonen. Het Amerikaanse publiek is bijvoorbeeld niet bang om om grappen te lachen en op duidelijke momenten te klappen, terwijl het Japanse publiek de hele tijd stil is en aan het eind in een enorm applaus uitbarst. Ik vind het prettig als je reactie vanuit de zaal hoort. Het herinnert je eraan dat ze genieten van wat ze zien en het maakt de ervaring voor iedereen leuker. Had je er ooit aan gedacht om in musicals te gaan spelen voordat Dirty Dancing op je pad kwam? Ik maakte onder vrienden altijd grapjes dat ik een baan op West End zou krijgen. Vooral omdat het een belachelijk idee was, want ik ben niet de beste zangeres! Het was dan ook erg grappig toen ik een van de weinige hoofdrollen op West End kreeg waarbij je niet hoeft te zingen. Het moet een beetje ontmoedigend zijn geweest om auditie te doen voor de show, terwijl je nog nooit een acteerles had gehad? Ik was eerst bijna niet gegaan naar de auditie. Ik dacht dat ik geen schijn van kans zou maken, omdat ik nog nooit in een show als deze had gestaan en geen ervaring had met de eisen, behalve het dansen. Toen ik een script kreeg om te leren, was ik eerst erg verrast en daarna een beetje doodsbang; ik had nog nooit een script vastgehouden, laat staan dat ik hardop moest spreken tijdens een auditie. En dat alles met een Amerikaans accent! Ik herinner me dat ik trilde als een rietje, maar toen ik eenmaal begon te ontspannen, vond ik het geweldig en kreeg ik meer zelfvertrouwen. Het was de eerste keer dat ik mijn stem gebruikte en ik genoot ervan. Iedereen kent de film Dirty Dancing. Het moet een genot zijn om 'Baby' te spelen, wat zo'n iconische rol is? Het is een geweldige kans om deze rol te vertolken. Of mensen de film nu kennen of niet, zij is een personage met wie ze zich op zoveel niveaus kunnen identificeren. Ze maakt zo'n enorme ontwikkeling door van begin tot eind en het is een prachtuitdaging om haar verhaal avond na avond te vertellen. Welk advies zou je geven aan iemand die een carrière in de sector overweegt? Ik zou zeggen: doe het omdat je ervan houdt. Werk hard en houd te allen tijde je rug recht. Vind je het belangrijk om naast het optreden ook andere passies in het leven te hebben? Het is ontzettend belangrijk om verschillende kanten van je leven te ontwikkelen. Al die zaken voeden elkaar en daardoor word je een completere performer en mens. Alles staat met elkaar in verbinding. Wat zijn die van jou? Ik hou van tekenen en knutselen. Ik maak veel spulletjes voor in huis, wat een geweldige creatieve uitlaatklep is. Ik vind het ook heerlijk om muziek te maken en af te spreken met vrienden – als ik de kans krijg! Dirty Dancing is nu te zien in het Aldwych Theatre op West End. www.dirtydancinglondon.com