INTERVIEW: Juliet Mills over The Lady Vanishes en toeren met echtgenoot Maxwell Caulfield

Toneel- en filmster Juliet Mills vertelt over haar tournee met echtgenoot Maxwell Caulfield in de theaterbewerking van Hitchcocks klassieker The Lady Vanishes.

Maxwell Caulfield en Juliet Mills in The Lady Vanishes. Foto: Paul Coltas Waar gaat The Lady Vanishes over?

Over een thriller kun je nooit te veel kwijt zonder de plot te verraden! Het speelt zich af in 1938 op een treinstation en in een trein, vlak voor de Duitse inval in Oostenrijk. Een groep mensen ontmoet elkaar in de trein en plotseling verdwijnt een van hen. Een jong paar maakt het hun missie om de vermiste persoon te vinden, maar er lijkt een complot gaande onder de passagiers om de gebeurtenissen te verhullen.

Het is een rasechte komische thriller, mijn absolute favoriete genre in het theater. Ik denk dat het publiek ervan geniet om op het puntje van hun stoel te zitten en vervolgens te lachen uit pure ontlading. Het is erg geestig en ik ben er ontzettend trots op.

Welke rol speelt u?

Ik speel Miss Froy, een Britse gouvernante die zes jaar voor een gezin in Oostenrijk heeft gewerkt. Zij is een cruciaal onderdeel van het raadsel. Meer kan ik er echt niet over zeggen!

Wat trok u aan in deze productie?

Het was een idee van de sympathieke Bill Kenwright. Hij bood de rol aan mij en mijn man samen aan, dus dat was direct een enorm pluspunt. Daarnaast vonden we het geweldig dat het om een nieuw toneelstuk ging. Om weer naar Engeland te komen voor een gezamenlijke tournee klonk als een fantastisch plan en een hoop plezier.

Hoe bevalt het om met uw echtgenoot, Maxwell Caulfield, samen te werken?

Ik vind het heerlijk. We zijn inmiddels 38 jaar getrouwd en we hebben in het theater een keer of zes samengewerkt. We staan graag samen op de planken, zeker tijdens een tournee. Het is een groot avontuur om elke week een andere stad te bezoeken; alles inpakken, de auto in en gaan. Het is een prachtig geschenk van Bill aan ons.

Kijkt u ernaar uit om met de voorstelling door de UK te reizen?

Zeker weten. Ik geniet ervan om in de verschillende theaters in diverse steden te staan. Het is prachtig om die oude theaters te bezoeken die nog in zo’n fantastische staat verkeren, wetende dat mijn vader er ongetwijfeld ook heeft gespeeld. Die traditie geeft me een heel vertrouwd en behaaglijk gevoel.

Hoe brengt u de dagen door als u niet hoeft op te treden?

Dat hangt af van waar we zijn en wat voor weer het is. We houden van hiken, dus als we in de natuur zijn, maken we graag lange wandelingen.

De cast van The Lady Vanishes. Foto: Paul Coltas Waarom is reizend theater volgens u zo belangrijk?

Veel mensen kunnen of willen niet naar Londen reizen. Ik vind het belangrijk om het theater naar hen toe te brengen en om deze schitterende, historische locaties springlevend te houden.

In een tijd waarin entertainment altijd 'on demand' beschikbaar is, wat maakt theater dan zo speciaal?

Als een voorstelling klopt, is er qua spanning niets dat daaraan kan tippen. Om echte mensen te zien lopen, praten, lachen en huilen, en meegezogen te worden in die beleving... dat is heel anders dan naar een scherm, computer of zelfs een film kijken. Het is jammer als jongeren weinig naar het theater gaan; ze missen een vorm van entertainment die onovertroffen is. Er gaat niets boven live theater. De energie van de cast op het podium en meeleven met hun drama of ervaring kan enorm opwindend zijn.

U heeft een lange en veelzijdige carrière achter de rug. Kunt u enkele hoogtepunten noemen?

In mijn allereerste toneelstuk, Five Finger Experience, werkte ik als jong meisje samen met John Gielgud. Het was een groot succes en stond lang in Londen. Toen ik pas 18 was, gingen we ermee naar Broadway. Dat was een onvergetelijk hoogtepunt; Broadway was echt een sensatie.

Avanti! met Jack Lemmon, geregisseerd door de grote Billy Wilder, was ook een geweldige ervaring. We hebben alles in Italië gefilmd. Ik moest vijftien kilo aankomen, dus ik stopte nooit met eten. Billy nam me elke avond mee uit eten, samen met zijn vrouw en Jack en zijn echtgenote, om er zeker van te zijn dat ik genoeg at voor mijn rol.

En op televisie was Nanny and the Professor een heel gelukkige tijd. Het bracht me naar Amerika. Het was nooit de bedoeling om te blijven, maar de rollen bleven komen. Inmiddels woon ik daar al heel lang.

Wat mag het publiek verwachten van een bezoek aan The Lady Vanishes?

Een werkelijk fantastische avond uit in het theater. Puur entertainment en escapisme. Ik denk dat mensen daar behoefte aan hebben; even het theater in en jezelf helemaal verliezen in een verhaal.

THE LADY VANISHES: TOURSUREMA EN TICKETS