RECENSIE: A Christmas Carol, Lost Theatre

A Christmas Carol

LOST Theatre

donderdag 22 december 2016

Reserveer tickets

Dit jaar brengt het ondernemende kleine maar fijne theater aan de Wandsworth Road Dickens' eeuwig populaire spookverhaal naar het podium in een uitstekend verzorgde amateurproductie. De keuze is interessant. Deze versie werd begin jaren 90 samengesteld door Mike Ockrent en Lynn Ahrens voor Radio City Productions om te schitteren op het gigantische toneel van Madison Square Garden, met muziek van Alan Menken en liedteksten van Ahrens. De oorspronkelijke productie, die tien jaar lang elke kerstperiode werd opgevoerd, werd geregisseerd door Susan Stroman. Het is een mix van intieme scènes waarin Scrooge in gesprek gaat met mensen en verschijningen, afgewisseld met spectaculaire ensemblenummers en een krachtig, groots orkest.

Dit is uitdrukkelijk niet de Britse film uit 1970 met Albert Finney in de hoofdrol, die vlak na de lancering van de Ahrens, Mencken en Ockrent-versie werd omgezet in een musical met script, muziek en tekst van Leslie Bricusse — de versie waarmee Tommy Steele de afgelopen jaren regelmatig op tournee is geweest. Nee, daarvoor moet u wachten tot Bill Kenwright een nieuwe ronde langs de Britse theaters aankondigt. Dit is de Amerikaanse versie, die toevallig zeer onlangs in Londen te zien was; sterker nog, begin deze week beleefden we nog de concertuitvoering van het London Musical Theatre Orchestra met Robert Lindsay in de hoofdrol, waarmee ze het Lyceum Theatre uitverkochten op de vrije dag van 'The Lion King'. Gezien de grote namen die deze rol doorgaans vertolken, is het echter duidelijk dat dit een verhaal is dat een flinke dosis charisma in het middelpunt nodig heeft.

Deze productie van artistiek directeur Mark Magill, in samenwerking met Martin John Bristow, was een echte ensemble-prestatie. Magill breidde de speelruimte op vernuftige wijze uit van het podium naar de zaal met een naargeestig vroeg-Victoriaans straatbeeld om de indrukwekkende cast van 22 personen de ruimte te geven. Met kostuums van Magill en choreograaf James Thacker (die alles verzorgde van quadrilles tot tapdans), zag het gezelschap er geloofwaardig uit. Bristow zorgde voor een effectieve belichting. Het theater ziet zichzelf als een gemeenschapsorganisatie en deze productie slaagt er zeker in om een breed publiek aan te spreken.

De cast varieert van leden van het LOST Youth Theatre (die indruk maakten met heldere en zelfverzekerde optredens) en jonge professionals (met sterke, geschoolde stemmen en goede dansbewegingen), tot ervaren acteurs die na een pauze terugkeren naar het toneel en ambitieuze amateurs die de stap naar het professionele vak willen zetten. Dit zorgt voor een boeiende kijkervaring. De partituur is behoorlijk veeleisend met een groot aantal muzikale nummers; het ensemble stond over het algemeen het sterkst in de koorstukken, hoewel de jonge professionals de soms lastige sololijnen vaak verdienstelijk wisten te brengen. De zangers werden begeleid door vooraf opgenomen orkestbanden (waarbij de zang wisselend wel of niet versterkt werd).

Het moge duidelijk zijn dat het geheel zeer werd gewaardeerd door het lokale publiek, dat met een loyale en goedgezinde instelling naar het theater was gekomen.

(Gezien de amateurstatus van deze productie worden er geen sterren toegekend.)

BESTEL TICKETS VOOR A CHRISTMAS CAROL IN HET LOST THEATRE