RECENSIE: I Sing!, Drayton Arms ✭✭✭✭

I Sing!

4 sterren

The Drayton Arms

14 juli 2015

Ik moet eerlijk bekennen dat ik een klein beetje vrees voelde toen ik de synopsis van I Sing! las, de musical die momenteel te zien is in de Drayton Arms. 'Een musical over volwassen worden in New York City... die draait om vijf mensen die ontdekken wie ze zijn, met thema’s als liefde, verlies, seks en vriendschap.' Ik zag direct beelden voor me van Friends: The Musical, inclusief een opgewekte partituur vol liedjes over hoe geweldig ze het wel niet hebben met elkaar.

Gelukkig graaft I Sing! veel dieper dan dat en biedt het een briljante en meeslepende avond. De partituur van Eli Bolin is meeslepend en emotioneel, uitstekend ondersteund door de pakkende en memorabele teksten van Sam Forman.

Het stuk richt zich in eerste instantie op Nicky (Steffan Lloyd-Evans) and Heidi (Malindi Freeman) - een ogenschijnlijk perfect stel wiens relatie langzaam uit elkaar valt. Wat volgt is meer een liefdesvijfhoek dan een liefdesdriehoek, terwijl de vijf personages verliefd op elkaar worden, hun hart aan de ander verliezen en worstelen met hun ware gevoelens.

Lloyd-Evans en Freeman zijn beiden uitzonderlijk sterke vertolkers en hun gezamenlijke scènes behoren tot de beste van de show. De charmante Lloyd-Evans is dwingend en innemend als Nicky en beschikt over een fenomenale stem met een indrukwekkend hoog bereik. Hij krijgt een aantal prachtige ballads om mee te werken (wat fijn dat een man voor de verandering eens een weemoedig nummer over eenzaamheid mag zingen!) en is volkomen geloofwaardig als een man die verscheurd wordt tussen twee vrouwen.

Malindi Freeman is waarschijnlijk de minst ervaren van de cast, maar levert een van de sterkste prestaties. Haar vertolking van ‘Daddy’s Girl’ (slim geplaatst in beide akten, telkens met een heel andere betekenis) bracht een traan in de ogen; ze toonde een echte emotionele fijngevoeligheid en diepgang. Eleanor Sanders’ Pepper is opvallend sensueel en sexy waar nodig - haar stem deed me bij vlagen bizar genoeg denken aan de pop Lucy uit Avenue Q! Ze toont echter ook een kwetsbaarheid die het personage uittilt boven een Sex and the City-achtige karikatuur. Sanders bezit een soulvolle en krachtige stem, die ze uitstekend benut in het briljante nummer ‘Starting Over’ in de tweede akte.

De overige twee personages maakten iets minder indruk, ondanks twee bezielde vertolkingen. Daniel Mack Shands vreemde en neurotische Alan is opgezadeld met een matige solo in ‘What Alan Likes’ (een zeldzaam zwak punt in de score), al oogt hij comfortabeler in de tweede helft wanneer zijn personage wat betekenisvollere scènes heeft. Louis Westwoods seksueel verwarde Charlie heeft een prachtige stem, maar is óf zo geschreven óf zo gespeeld (lastig te zeggen welke van de twee) dat het net een tikkeltje te flamboyant is, zeker vergeleken met de meer genuanceerde rollen. Het stuk is ruim twintig jaar geleden geschreven en Charlie voelde daardoor aan als een van de stereotiepe, campy en ‘fabulous’ homoseksuele personages die je vaak in sitcoms uit de jaren 90 zag; erg vermakelijk, maar soms wat eendimensionaal.

Regisseur Glenn Gaunt haalt alles uit de minimalistische enscenering, met name tijdens een heerlijk ongepaste start van de tweede akte (twee gelijktijdige seksscènes met bijbehorende harmonieën - geen aanrader om met je ouders te bezoeken!). De geluidskwaliteit, vaak een struikelblok bij producties in theatercafés, was fantastisch; de cast (zonder microfoons) slaagde er uitstekend in hun stem te projecteren en de dictie scherp te houden. Daniel Jarvis was een meester op de piano en zorgde voor een krachtige begeleiding van deze volledig doorgecomponeerde musical.

Het verhaal achter deze Londense herneming van I Sing! is bijzonder sympathiek: producent Jason Rodger was weg van de originele soundtrack en nam contact op met de schrijvers met de vraag of ze een productie in Londen zouden overwegen. De schrijvers vroegen Jason of hij het zelf wilde proberen, en het resultaat is nu te zien in een pub in South Kensington. De oorspronkelijke makers mogen trots zijn; I Sing! is een prachtige show met een fantastische cast die het verdient om langer te spelen dan de geplande week.

I Sing! speelt nog tot en met 21 juli 2015 in de Drayton Arms