RECENSIE: Jekyll & Hyde en Nerve (Double Bill), Greenwich Theatre ✭✭✭

Jekyll & Hyde / Nerve - Double Bill

Greenwich Theatre (Britse Tournee)

10 oktober 2016

3 Sterren

Mag ik een goed woordje doen voor deze twee heerlijke nieuwe eenakters van Charlie Howitt (die overigens zelf ook de hoofdrollen vertolkt)? Briljant geschreven dialoog is altijd een genot om te horen, zeker wanneer het met zoveel klasse en panache wordt gebracht door dit fantastische kwartet. Naast de auteur zelf zien we Lee Comley, Jack Govan en Kate Novak het ensemble compleet maken. Deze treffend geobserveerde verhalen over het hedendaagse stadsleven, verbonden door talloze parallellen, tonen uiterst trefzeker opgebouwde situaties. Ze zijn kernachtig en sprankelend verwoord in het jargon, de uitdrukkingen, de humor en de mentaliteit van nu, maar krijgen door de dramatische compressie van extreme situaties een verhoogde, bijna bizarre intensiteit.

Witt ontwikkelde haar scripts samen met het gezelschap en de zeer bekwame regisseur Jason Warren. Met zijn achtergrond in televisie weet hij perfect de kernkwaliteiten van zijn schrijver te benutten—althans, die kwaliteiten die hier zo mooi naar voren komen: haar vermogen om superieure soapseriescripts te schrijven. (Howitt is overigens ook een gevatte comedienne en de helft van het geweldige duo Witt'n'Camp.) We beginnen 'in media res' en daar blijven we eigenlijk ook; de verhalen hebben geen scherp afgebakend einde, en als publiek verlangen we daar ook niet naar. De personages zijn direct zo levendig en innemend, en vertegenwoordigen alles wat we zelf herkennen en ervaren in ons dagelijks leven, dat we het gevoel hebben hen al heel lang te kennen en ze ongetwijfeld weer zullen zien zodra de huidige 'afleveringen' zijn afgelopen.

Het decor van deze licht opgezette tournee-productie bestaat uit slechts enkele meubelstukken. De teksten zijn echter zo perfect afgestemd op de persoonlijkheden van het gezelschap dat ze nauwelijks aankleding nodig hebben. Elke lettergreep danst en fonkelt in de dynamische gedachtestroom die Witt ontketent vanuit haar dubbele uitgangspunt.

In het eerste deel, een grote trekpleister voor scholieren, wordt ons een link met de gothic romance van R.L. Stevenson beloofd. Wat we echter krijgen is een soort postmoderne deconstructie van de verhaalelementen, in een montage van scènes die eerder doen denken aan de elliptische, droomachtige wereld van Pelléas et Mélisande dan aan de grimmige Victoriaanse parabel over demonische bezetenheid die op de leeslijst van menig scholier prijkt. Jekyll wordt Witt zelf, Ellie: een arts met gebreken—zoveel zelfs dat je je afvraagt hoe ze die baan ooit heeft gekregen of behoudt. Maar dan herinner je je de rechtszaken, de openbare onderzoeken en de documentaires over medische missers, en besef je dat dit een realistisch verhaal is achter de publieke façade van de zorg. Een wereld waar morele compromissen aan de orde van de dag (en de lange nacht) zijn. Ze zorgt voor haar stervende broer Simon (Govan, briljant ingetogen) en huurt een extra verzorger in (Comley, uiterst gedetailleerd) om hem bij te staan wanneer zij als chirurg aan het werk is. Een ongeval brengt een katalyserende vreemdeling in hun midden, Abigail (Novak), waarna ieders identiteit op boeiende wijze op de proef wordt gesteld.

Het volgende stuk is iets korter: een vlot geschreven avontuur over de arbeidersklasse. Witt woont in E17 (Walthamstow), en als dit verhaal niet grotendeels uit het echte leven is gegrepen, wat heeft het dan voor zin om in E17 te wonen? Binnen een paar weken ga ik zelf bij haar op bezoek in East End en dan zal ik het u laten weten. Hier transformeert ze in de lokale flapuit Tess, zwanger en worstelend om het hoofd boven water te houden, wat niet altijd even goed lukt. De vader van het kind, Mike, wordt vaak genoemd maar komt nooit in beeld. Ondertussen voeren Sam (Novak) en Danny (Comley) een eigenaardige dans uit van aantrekkingskracht tussen beste vrienden, terwijl ze van onderaf worden bedreigd door de lokale dealer—een onzichtbaar gevaar waarvoor ze worden gewaarschuwd door de goedbedoelende lokale agent Greg (Govan). Zijn waarschuwingen worden genegeerd en de opvliegende, onbezonnen Danny komt gehavend uit de strijd na een confrontatie met de luidruchtige maar plotseling definitief tot zwijgen gebrachte dealer, wiens lijk een paar dagen later wordt gevonden. We verlaten het gezelschap terwijl het politieonderzoek nog in volle gang is.

Dit zijn prachtige verhalen over het stadsleven en zij is een zeer veelbelovend nieuw talent. Producent Brian McMahon heeft uitstekend werk geleverd met het opzetten van deze tournee van haar nieuwste werk. Houd haar schrijfwerk (of haar laptop) goed in de gaten.

Laatste Britse Tournee-data

13 oktober 2016 Fisher Theatre, Bungay BOEK TICKETS 21 oktober 2016 The Old Fire Station, Oxford BOEK TICKETS