RECENSIE: Jest End, Waterloo East Theatre ✭✭✭✭

Jest End

Waterloo East Theatre

1 december 2016

Vier sterren

Boek tickets Ticketaanbieding: BritishTheatre.com-abonnees krijgen 10% korting op alle tickets BOEK ONLINE met code WET10 Na een uitverkochte reeks in 2015 keert de musicalsatire Jest End terug naar Waterloo East met een nieuwe, geactualiseerde show die alle bekende musicals waar je zo van houdt, genadeloos op de hak neemt. In twee uur tijd stormen vier performers door maar liefst 29 nummers, waarbij ze ook nog eens ontelbare snelle verkledingen moeten doen tijdens een razendsnelle tour langs de grappige kant van West End. Jest End, het geesteskind van schrijver/regisseur/producent Garry Lake, is echt een voorstelling door performers, vóór performers. De editie van dit jaar lijkt twee hoofdonderwerpen te hebben: 'celebrity casting' en een vete tegen Cameron Mackintosh. Deze themau00ebn duiken herhaaldelijk op en hoewel ze erg grappig zijn, had ik gehoopt op wat meer variatie; een jaar zo bizar als 2016 biedt immers genoeg stof. Dit betekent niet dat de show niet actueel is, met sterke parodieu00ebn op Jesus Christ Superstar van Regent's Park en Gary Barlow's The Girls. Zelfs de nog te openen musical Hamilton is niet veilig voor kritiek.

De teksten van Lake zijn vlijmscherp en zeer gevat. Bij satire ligt het gevaar van wreedheid altijd op de loer, en de show van dit jaar komt daar een enkele keer gevaarlijk dichtbij met een paar grappen die net niet lekker vallen. Slimme persiflages op Les Mis en John Barrowman vallen echter erg in de smaak, en de finale-parodie op Half a Sixpence is ronduit hilarisch. Een vrij kaal decor, ontworpen als een vervallen metrostation (inclusief de waarschuwing 'mind the gags'), zorgt voor snelle overgangen tussen de nummers, waardoor de vaart erin blijft en de lachsalvo's elkaar opvolgen. Geen enkele grap duurt te lang en juist de kortste grappen zijn vaak de beste. Jest End is op zijn sterkst wanneer het zich verliest in pure dwaasheid. Rekwisieten die niet meer nodig zijn worden nonchalant met een hoop kabaal het podium afgesmeten, de Phantom uit de opera wordt snel in elkaar geflanst met een Batman-kostuum, een witte handschoen en een skateboard, en de openingsact op The Lion King ontaardt in totale chaos.

De vier acteurs werken hard en vormen een goed team. Bronte Barbe tilt elke rol, van Matilda tot Frankie Valli, boven de karikatuur uit, en Jemma Alexander is pijnlijk herkenbaar als de overdreven vrolijke '#humble, #blessed' actrice die meer succes heeft op social media dan op de planken. Adam Bailey is loepzuiver in zijn imitaties, waaronder Javert, Miss Trunchbull en een personage type Arthur Kipps, en Daniel Buckley is subliem als de veelgeplaagde Mackintosh.

In het programmaboekje verwelkomt Lake 'Luvvies, Wendy's and Dapper Dandies' en er is geen twijfel mogelijk dat dit de doelgroep is. Voor theaterleken valt hier weinig te halen, maar dat is ook niet de bedoeling. Voor iedereen met een greintje musicalkennis is Jest End een hilarische kijk op alles wat we liefhebben en haten aan het Londense theater. Een gegarandeerd succesnummer voor theaterliefhebbers om de winter op te vrolijken; Jest End biedt een overvloed aan makkelijke lachmomenten.

Tot 18 december 2016

BOEK TICKETS VOOR JEST END