ELEŞTİRİ: Jest End, Waterloo East Theatre ✭✭✭✭

Jest End

Waterloo East Theatre

1 Aralık 2016

Dört yıldız

Bilet Alın Bilet teklifi: BritishTheatre.com abonelerine tüm bilet fiyatlarında %10 indirim; WET10 koduyla ÇEVRİMİÇİ REZERVASYON YAPIN. 2015 yılındaki kapalı gişe gösterimlerinin ardından, müzikal tiyatro hicvi Jest End; sevdiğiniz tüm müzikalleri ele alıp onları paramparça eden yeni ve güncellenmiş şovuyla Waterloo East'e geri dönüyor. İki saat içinde, sayısız kıyafet değişimiyle görevlendirilen dört performans sanatçısı, West End'in komik yanlarına yapılan bu hızlı turda tam 29 şarkıyı fırtına gibi estiriyor. Yazar/yönetmen/yapımcı Garry Lake'in yaratımı olan Jest End, kesinlikle sanatçılar tarafından sanatçılar için yapılmış bir şov. Bu yılki yapım, iki ana olay örgüsüne odaklanıyor gibi görünüyor: ünlü oyuncu seçimi ve Cameron Mackintosh'a karşı duyulan bir kan davası. Bu temalar şovda defalarca karşımıza çıkıyor ve çok komik olsalar da, 2016 gibi absürt bir yılın sunduğu zengin malzeme çeşitliliği içinde birkaç farklı konu daha görmeyi umuyordum. Yine de bu, şovun güncel olmadığı anlamına gelmiyor; Regent's Park yapımı Jesus Christ Superstar ve Gary Barlow'un The Girls müzikallerinin çok iyi kurgulanmış hicivleri mevcut. Henüz açılışı bile yapmamış olan Hamilton bile eleştirilerden nasibini alıyor.

Lake'in şarkı sözleri keskin ve oldukça zekice. Hicvin acımasızlaşma tehlikesi her zaman vardır ve bu yılki şov, birkaç kez tuhaf karşılanan esprilerle bu sınıra yaklaşıyor. Ancak, Les Mis ve John Barrowman'ın ustalıkla kurgulanmış parodileri çok beğeniliyor ve Half a Sixpence final parodisi tam anlamıyla kahkaha tufanı yaratıyor. Köhne bir metro durağı gibi görünecek şekilde tasarlanan sade sahne ('mind the gags' (esprilere dikkat edin) uyarısıyla tamamlanmış), numaralar arasında hızlı bir geçiş sağlayarak tempoyu ve kahkahayı hiç düşürmüyor. Hiçbir espri süresini aşmıyor, hatta şovun en iyi anlarından bazıları en kısa skeçler. Jest End'in en başarılı olduğu nokta, saf saçmalığın tadını çıkarmasına izin verdiği anlar. İşlevini yitirmiş aksesuarlar gelişigüzel bir gürültüyle sahne dışına fırlatılıyor, operadaki Phantom karakteri bir Batman kostümü, beyaz eldiven ve kaykayla hızla bir araya getiriliyor ve The Lion King açılış sahnesi tam bir kaosa dönüşüyor.

Dört performans sanatçısının hepsi de çok çalışıyor ve birlikte harika bir uyum sergiliyor. Bronte Barbe, Matilda'dan Frankie Valli'ye kadar her rolü karikatürün ötesine taşıyor; Jemma Alexander ise sosyal medyada sahnedekinden daha fazla şansı yaver giden, aşırı neşeli, #mütevazı ve #kutsanmış bir aktris tipini çok tanıdık bir şekilde canlandırıyor. Adam Bailey; Javert, Miss Trunchbull ve Arthur Kipps benzeri bir figür de dahil olmak üzere taklit yeteneğiyle mükemmel bir performans sergilerken, Daniel Buckley çokça eleştirilen Mackintosh rolünde harika bir iş çıkarıyor.

Lake'in program kitapçığındaki açılış notu 'Luvvies, Wendy’s ve Dapper Dandies'i selamlıyor ve hedef kitlenin kim olduğu konusunda hiçbir şüphe bırakmıyor. Tiyatroya yeni başlayanlar için burada çok az şey var ancak zaten öyle bir amaç da güdülmüyor; müzikal tiyatro hakkında az çok bilgisi olan herkes için Jest End, Londra tiyatrosuna dair sevdiğimiz ve nefret ettiğimiz her şeye dair kahkahalarla dolu bir bakış sunuyor. Tiyatroseverler için kış günlerini neşelendirecek güvenilir bir tercih olan Jest End, bolca kahkaha vaat ediyor.

18 Aralık 2016'ya kadar

JEST END İÇİN BİLET ALIN