TERUGBLIK OP DONDERDAG: Amy West

Deze week in Throwback Thursday spreekt Sarah Day met Amy West, die gisteravond in première ging met de cast van Hairspray in het London Coliseum.

Wat was de allereerste voorstelling die je als kind deed, en hoe ben je in de theaterwereld terechtgekomen?

Ik heb als kind niet echt professionele shows gedaan. Vanaf m'n derde stond ik om het jaar op het podium bij m'n lokale dansschool. En wat me de theaterwereld in trok, was simpelweg mijn passie ervoor. Mijn kennis van musicaltheater was destijds niet denderend, maar ik was dol op de oude films van Gene Kelly en Fred Astaire. Ik genoot van dansen en kreeg altijd mee: kies een beroep waar je gelukkig van wordt, dan voelt het nooit als werk.

Gefeliciteerd met je rol in 'Hairspray'! Vertel eens over de show, je auditie- en repetitieproces, en hoe het is om midden in een pandemie te werken.

Dank je wel! De audities vonden al plaats in 2019. Ik zat destijds in Cardiff met de tour van Annie. Ik moest om 5 uur 's ochtends opstaan om de eerste trein te halen, auditie doen en dan weer terugracen voor de voorstelling; het was eerlijk gezegd één grote waas. De eerste ronde was een dansronde op 'The Nicest Kids In Town', gevolgd door zang. De tweede ronde was weer dansen op 'You Can't Stop The Beat', en weer zingen. De finale bestond uit dans en materiaal uit de show. Het ging eigenlijk heel vlot en soepel. We hadden net twee dagen gerepeteerd toen de lockdown toesloeg! Bizar. Gelukkig hadden we al een WhatsApp-groep aangemaakt, waardoor we als cast echt verbonden bleven, wat heel fijn was.

Wat is jouw proces om in je karakter te komen voor een voorstelling? 

Omdat ik een swing ben, heb ik soms helemaal geen tijd voor zo'n proces. Voor mij draait het erom dat ik probeer te genieten, want de eerste keer dat ik de show daadwerkelijk speel, is direct voor een betalend publiek. Eerlijk gezegd is het vooral een kwestie van me voorbereiden op de 'track' waar ik als eerste voor word ingezet: de looproutes en harmonieën doornemen en er simpelweg zoveel mogelijk plezier in hebben.

Waarom is theater belangrijk voor jou? Theater is escapisme. Vooral het afgelopen jaar hadden mensen dit harder nodig dan ooit... ik denk dat mensen pas nu het theater terug is beseffen hoeveel ze het gemist hebben. Om even ergens anders te zijn en twee uur lang geen zorgen of stress te hebben. Zeker met een stuk als Hairspray, dat thema's aanstipt die nu zo actueel zijn (zoals de Black Lives Matter-beweging). Het is een show vol hoop, pure blijdschap en acceptatie. De theatersector roept om meer diversiteit in casts, creatives en crew. Wat betekent dit voor jou? Voel je een positieve verandering in de sfeer of hebben we nog een lange weg te gaan?

Ik had eerst niet het idee dat de sector nog zo'n lange weg te gaan had, maar ik prijs me gelukkig dat ik deel uitmaak van een ongelooflijk divers gezelschap dat openstaat voor dit soort gesprekken en mensen zoals ik iets wil leren. Ik heb al zoveel geleerd van mijn collega's; het is een fantastische groep om bij te horen. Tegelijkertijd heeft het mijn ogen geopend voor het feit dat we er nog lang niet zijn. Ja, we boeken stapje voor stapje vooruitgang, maar we hebben zeker nog een weg te gaan.

Hoe ben je creatief gebleven tijdens de lockdown?

Ik heb het geluk gehad dat ik les kon geven op een aantal geweldige opleidingen, zowel via Zoom als in persoon. Dat heeft me echt op de been gehouden. Ook ben ik weer begonnen met schilderen en tekenen, wat heerlijk was om weer op te pakken.

Wat is een van je mooiste of grappigste herinneringen op het podium?

Er zijn er zoveel! Mijn mooiste herinnering is mijn tijd als Associate bij Annie. Dat was een droom van mij, en dat Nick Winston en David Ian me dat vertrouwen gaven, zal ik altijd waarderen. De openingsavond was heel emotioneel en een moment van pure trots. En de grappigste... jemig, er zijn er echt te veel. Ik ben vaker onderuitgegaan dan ik kan tellen.

Welke drie dingen vinden we altijd in jouw kleedkamer? Denk aan geluksbrengers, dingen die je helpen voor de show... blauwe M&M's?

Oeh, sheet masks! Ik ben dol op een gezichtsmasker. Vooral als swing heb je daar soms zeeën van tijd voor. Een notitieboekje... ik ben nog van de oude stempel en schrijf dingen liever op. En mijn oversized Zara-trui... hij is behoorlijk versleten, maar ik woon er zowat in als ik in het theater ben.

Als je leven een musical was, hoe zou die dan heten en waarom?

Dat is een lastige. Ehm... ik denk dat het een typische uitspraak uit Essex zou moeten zijn. Ik neem mijn eigen accent constant op de hak, maar ik ben erg trots op mijn roots. Dus het zou iets worden als “Shut Up”, “Drop me Out” of “Oh my Christ”, haha.

Het is een zwaar jaar geweest voor jonge acteurs die net zijn afgestudeerd. Welk advies zou je hen willen geven?

Vergelijk jezelf niet met anderen. Volg je eigen pad en focus op jezelf. En behandel anderen zoals je zelf behandeld wilt worden; dat is in deze wereld ontzettend belangrijk. Maar blijf naar jezelf kijken... jouw moment komt nog wel.

BOEK TICKETS VOOR HAIRSPRAY LONDEN