ELEŞTİRİ: Big Shot, London Irish Centre ✭✭✭

Big Shot

Londra Irish Centre

3 Yıldız

Yeni bir müzikal geliştirmenin başlı başına bir sanatı vardır; karşımızda bu sürecin ne kadar zorlu ama bir o kadar da ödüllendirici olabileceğine dair harika bir örnek duruyor. Bu eserin hikayesini, müziğini ve şarkı sözlerini yazan, sahnelemesini yöneten ve orkestra çukurundan oyunu idare eden isim, muazzam bir yeteneğe sahip olan Lauren Gaffney. Henüz yirmili yaşlarının başında olan Lauren ve yapımcısı Grainne MacNeill, geçtiğimiz yaz kısa bir süreliğine Londra’ya uğradılar. İlk projelerinin yalın, gösterişten uzak bir atölye sunumunu getirdiler: Atlantik aşırı bir aşk, suç ve macera hikayesi olan bu eser, San Diego'daki yeni müzikaller yarışmasında birincilik ödülü kazanmıştı. Oyuncusundan müzisyenine tüm ekip, İrlanda'dan önce Kaliforniya'ya, sonra da Camden'a kendi imkanlarıyla, yol masraflarını bizzat karşılayarak geldiler. Bu durum, yaptıkları işe olan sarsılmaz inançlarının ve adanmışlıklarının en büyük kanıtı. Ekibin her bir üyesi, hikâyenin başkahramanı olan ve Yeni Dünya'da kendine bir hayat kurmak için İrlanda'dan ayrılan Carrie kadar heyecan verici ve cesur bir serüvene sahip.

Burada asıl dikkat çekici olan, tüm bunların sadece işin içindeki insanların çabasıyla gerçekleşmiş olması. Kelimenin tam anlamıyla bir grup gencin kafa kafaya verip bir oyun sahnelemesi ve West End'in ağır toplarını, Off-West End ve fringe tiyatro çevrelerini ellerindeki cevheri görmeye davet etmesi söz konusu. Evet, projenin ham, çocuksu ve belki de biraz saf bir enerjisi var. Ama aynı zamanda devasa bir yetenek barındırıyor. Donal Brennan, Jade Young, Sean McMahon, Niamh Chambers, Gavin MacDermott, Cormac O'Broin, Lynn Redmond ve Orla Sheridan'dan oluşan kadro; bitmek bilmeyen bir enerji, nitelikli vokaller ve ekipten iki kişinin hazırladığı zekice koreografilerle sahnede devleşiyor. Altı kişilik orkestra ise Jake Curran yönetiminde harika tınılar sunuyor.

İrlanda'da bu tür işlerin üretilmesi için yerleşik bir altyapının olmayışı, bu başarıyı daha da çarpıcı kılıyor. Herkesin bir ya da iki ek işi var; bu projeye vakit ayırabilmek için diğer sorumluluklardan zaman çalmak zorunda kalıyorlar. Yine de birbirlerine kenetlenerek, yardımlaşarak ortaya gerçekten sevgi dolu bir iş çıkarıyorlar.

Oyunun temel taşını Gaffney'nin besteleri oluşturuyor. Akılda kalıcı melodiler yazma konusunda mahir olan genç yazar, sahne yazarlığı zanaatını öğrenmeye kararlı ve bu yola en iyi yöntemle, yani tamamen özgün bir müzikal yazıp sahneleyerek çıkmış. Genç oyuncu kadrosu tarafından içtenlikle seslendirilen şarkılar, bir genç kadının iki talip arasında kalışını anlatıyor: Zihnine hitap eden biri ile macera tutkusunu besleyen diğeri. Ancak olay örgüsü bununla sınırlı kalmıyor; acımasız bir kiralık katilin karanlık dünyasından, haylaz bir kardeşin komik maskaralıklarına kadar hikayeye farklı renkler ve ruh halleri katan çeşitli karakterler devreye giriyor. Başkahramanımızın çalıştığı kafenin sahibi hem eğlenceli hem de derinlikli bir figür olarak karşımıza çıkarken, emniyet güçleri de aşk sarhoşu gençlerin etrafında birer köpekbalığı ısrarıyla dolanıyor.

Eğer oyunun tonu, olaylardan dolayı henüz tam yerini bulamamışsa ve metnin yapısında bazı belirsizlikler seziliyorsa, bu muhtemelen Gaffney'nin bu pikaresk maceraya daha net bir biçim ve tanım kazandıracak doğru yönetmenle henüz tanışmamış olmasındandır. Ya da "tanışmamıştı" mı demeliyim? Camden Square’deki kısa gösterimin ardından, Londralı bir yapımcının projeyle yakından ilgilendiği duyumlarını aldık. Eğer bu iş birliği gerçekleşirse, Birleşik Krallık’ın bu alandaki uzmanlığı ile İrlanda Cumhuriyeti’nden çıkan bu müthiş yeteneğin harika bir sentezini izleyebiliriz. Bu tür ortaklıkların devamı gelirse sonuçlar şahane olacaktır. Eğer ortaya bu kalitede işler çıkacaksa, beklediğimize kesinlikle değecek. Hem de nasıl!