ELEŞTİRİ: Blackout, Drayton Arms Theatre ✭✭

Blackout

Drayton Arms Tiyatrosu

13 Ekim

2 Yıldız

Genç oyun yazarı Tim Cook, bu yılki Brighton Fringe'de En İyi Yeni Oyun ödülünü kazanan 'Crushed' adlı eseriyle Fringe tiyatroları dünyasında güçlü bir itibar kazandı.

Yazarın daha önceki çalışmalarından biri olan 'Blackout', şu sıralar Drayton Arms'ta sahneleniyor. Oyun, Swindon'daki bir elektrik kesintisi sırasında geçen merak uyandırıcı, 'post-apokaliptik bir psikolojik gerilim' hikâyesi.

Sinik bir karakter olan Mark (Tim Cook), yeni bir komşuya sahiptir: hiperaktif ve hayal gücü fazlasıyla geniş Tracy (Amani Zardoe). Bu aniden bastıran karanlığın ortasında birbirlerine eşlik ederler ancak ertesi sabah güneş doğmadığında ve karanlık devam ettiğinde paniğe kapılırlar.

İlginç bir çıkış noktasına sahip olan oyun, dramatik anlar ve keskin diyaloglarla bezeli. Karşılaşılan en büyük engel ise karakterlerin pek de sevilebilir olmaması. Mark o kadar mizantrop ki ona sempati duymak zor, Tracy ise o kadar sinir bozucu ve histerik ki onun için en iyisini dilemek pek mümkün kalmıyor.

Gösteri ayrıca, oyunun genel havasıyla pek örtüşmeyen müzikal bölümlerle ağırlaştırılmış. Blackout genel olarak sert ve gerçekçi bir atmosfere sahip, bu yüzden onu yarı-müzikale dönüştürmek, pratik açıdan kafa karıştırıcı olmasının yanı sıra (tam bir elektrik kesintisi sırasında gitar çalmayı kim ister ya da bunu nasıl yapabilir?!) yanlış bir tercih gibi duruyor.

Buna rağmen, Cook ve Zardoe’nun güzel sesleri şarkıları olması gerekenden daha keyifli kılıyor. Sinir bozucu karakterleri canlandırmalarına rağmen, Cook ve Zardoe rollerine duygusal derinlik katan nüanslı oyuncular; özellikle Mark’ın kız arkadaşının son saatlerini tartıştıkları sahne oldukça başarılı bir oyunculuk sergiliyor.

Buna karşın, sürekli devam eden espri yapma çabası yer yer rahatsız ediyor ve oyunun genelinde bir dengesizlik hissediliyor. Finalin temposu ise oldukça tartışmalı; biraz aceleye getirilmiş gibi duruyor ve bu da sondaki büyük çözülmenin hedefini ıskalamasına neden oluyor. Yaklaşık bir saat süren oyunun finali biraz daha beslenebilir, böylece cevapsız kalan birçok soru (özellikle de ışıkların neden en başında söndüğü gibi) açıklığa kavuşabilirdi.

Sahneleme basit ama makul ölçüde etkiliydi; ancak adı 'Blackout' (Karartma) olan bir oyun için ortalık pek de karanlık sayılmazdı. Elbette oyuncuların önünü görmesi gerekiyor, ancak karakterlerin nispeten iyi bir ışık altında el yordamıyla ilerlemeye çalışmalarını izlemek tuhaftı. Biraz daha karanlık bir ortam, prodüksiyona serpiştirilmiş olan birkaç 'ani korku' sahnesine daha fazla gerilim katabilirdi.

Blackout, belli ki geleceği parlak bir yazarın elinden çıkmış, iyi bir kurguya ve yer yer parlayan anlara sahip bir oyun. Genç oyun yazarlarının yeni materyaller sergilemesi harika olsa da, oyunun başka sahnelere taşınması için daha keskin bir metne ihtiyaç duyulabilir.

Blackout, 17 Ekim 2015 tarihine kadar Drayton Arms Tiyatrosu'nda sahnelenmeye devam ediyor.