RECENSIE: Rent, St James Theatre (Op tournee) ✭✭✭✭✭

Billy Cullum als Mark met de cast van Rent. Foto: Matt Crockett Rent

St James Theatre (Britse Tournee)

13 december 2016

5 Sterren

Boek Nu

Twintig jaar geleden schreef Jonathan Larson een musical die je bij de keel grijpt, en de nieuwe productie van Bruce Guthrie laat die grip geen moment varen. Terwijl ik dit schrijf, ben ik jaloers op degenen die deze briljante jubileumvoorstelling ter ere van het 20-jarig bestaan nog moeten zien. Het biedt een ongeëvenaarde, rauwe intensiteit, vertolkt door een bescheiden cast die hun ziel volledig leggen in het script, de partituur en de levens van de getergde New Yorkse kunstenaars die zij tot leven wekken.

Giacomo Pucciniu2019s werk is al vaker bewerkt, en het was in zijn u2018La Bohu00e8meu2019 dat Jonathan Larson de inspiratie vond voor u2018Rentu2019: een rockmusical die zich afspeelt in het Manhattan van de jaren '90, tegen een achtergrond van armoede, drugverslaving, ziekte en het bohemienleven. Ross Hunter speelt een duistere en gekwelde Roger Davis, een muzikant met hiv die vastbesloten is om nog u00e9u00e9n groots nummer te schrijven voordat hij sterft. Mimi (Philippa Stefani), Rogers grote liefde, is een danseres die eveneens hiv-positief en verslaafd aan drugs is. Mark is de kamergenoot van Roger, een ambitieuze filmmaker en de verteller van het verhaal, met veel charme vertolkt door Billy Cullum. Dan is er performancekunstenaar en Marks ex-vriendin Maureen (Lucie Jones), die hem verliet voor Joanne (Shanay Holmes), een advocate. Ten slotte ontmoeten we Angel (Layton Williams), een dragqueen en aidsslachtoffer, die verliefd wordt op Tom Collins (Ryan Ou2019Gorman), die aan dezelfde ziekte lijdt.

Shanay Holmes als Joanne en Lucie Jones als Maureen in Rent/ Foto: Matt Crockett u2018Rentu2019 is een indrukwekkende demonstratie van vocaal stuntwerk, in het bijzonder door Jones en Holmes in u2018Take Me or Leave Meu2019, en Ross Hunter die met gemak een rockster als Bon Jovi naar de kroon steekt. Layton Williams als Angel is echter de definitie van perfecte casting; je ziet hem zo weglopen in een paar Kinky Boots. De chemie tussen Williams en de ontzettend innemende Ryan Ou2019Gorman als Tom Collins is oprecht ontroerend. Hun duet u2018Iu2019ll Cover Youu2019 behoort tot mijn favoriete momenten. Ook grote lof voor Philippa Stefani, vooral in de tweede helft van de show, wanneer zij Mimi volledig laat overmeesteren door kwetsbaarheid u2013 een werkelijk gebroken ziel. Stefaniu2019s vertolking van u2018Goodbye, Loveu2019 is zo integer en aangrijpend dat het me de adem benam. Ik moest vechten tegen de tranen, terwijl de emotie door mijn lijf gierde. Daarnaast viel de veelzijdige Jenny Ou2019Leary op met een prachtig gezongen solo in u2018Seasons of Loveu2019 en haar sterke bijrollen als de gevatte u2018Momu2019 en een harde straatverkoper.

Layton Williams als Angel. Foto: Matt Crockett De choreografie van Lee Proud is fel en vol overgave, van het vurige titelnummer en u2018Tango Maureenu2019 tot het speelse u2018Today 4 Uu2019 van Angel (dat Layton Williams met een feilloze mix van pit en elegantie op enorme hakken uitvoert; ik sta op platte schoenen nog minder stevig). De muziek is net zo bedwelmend en de teksten net zo huiveringwekkend als de eerste keer dat je ze hoort: u2018I'm used to relying on intellect,u2019 klinkt het in u2018Life Supportu2019, u2018But I try to open up to what I don't know, because reason says, I should have died three years agou2019 u2013 ik kreeg er kippenvel van tot op het bot. u2018Will I?u2019 is voor mij altijd een van de meest aangrijpende nummers uit de show geweest: een meerstemmige roep waarin personages hun persoonlijke strijd met ziekte en erbarmelijke leefomstandigheden blootleggen. Het snijdt ook de mentale gezondheid aan en hoe we kwetsbaar worden door de constante ruis in ons hoofd en de eindeloze cirkel van u2018wat als?u2019

De cast van Rent. Foto: Matt Crockett De reis voor het publiek, laat staan voor de personages, is een emotionele achtbaan. Het ene moment juichen we tijdens Maureens energieke protest en vieren we u2018La Vie Bohu00e8meu2019, het volgende moment hangt er een ijzingwekkende stilte in het theater wanneer Collins een stervende Angel in zijn armen wiegt en Mimi bezwijkt aan haar ziekte. Toch is het een reis die ik keer op keer zou maken. u2018Rentu2019 is rauw, geladen met wanhoop en vechtlust, maar bovenal volkomen ontnuchterend. Het herinnert ons eraan hoe Jonathan Larson, een gezonde jonge man aan de vooravond van zijn succes, stierf aan een aneurisma in de nacht voor de eerste publieke try-out van zijn show. Het is daarom meer dan toepasselijk dat zijn u2018Rentu2019 ons aanmoedigt om in het nu te leven en luidkeels te zingen: u2018No day but today.u2019

u2018Rentu2019 is tot en met 28 januari 2017 te zien in het St James Theatre, waarna de Britse tournee tot juni wordt voortgezet.

BOEK TICKETS VOOR DE RENT BRITSE TOURNEE

Philippa Stefani als Mimi en Ross Hunter als Roger in Rent. Foto: Matt Crockett

Layton Williams als Angel in Rent. Foto: Matt Crockett

Layton Williams als Angel in Rent. Foto: Matt Crockett

De cast van Rent. Foto: Matt Crockett

De cast van Rent. Foto: Matt Crockett

Philippa Stefani als Mimi en Ross Hunter als Roger in Rent. Foto: Matt Crockett

Billy Cullum als Mark en Ross Hunter als Roger in Rent. Foto: Matt Crockett

Philippa Stefani als Mimi en Ross Hunter als Roger in Rent. Foto: Matt Crockett

Lucie Jones als Maureen. Foto: Matt Crockett

Layton Williams als Angel in Rent. Foto: Matt Crockett