RECENSIE: Some Girl I Used To Know, nu online te streamen ✭✭✭

Ray Rackham beoordeelt Denise Van Outen in Some Girl I Used To Know, dat nu online te streamen is tot 1 mei 2021.

Some Girl I Used To Know

Online Gestreamd

3 Sterren

Boek een streamingticket

Stephanie, een meisje uit Chelmsford dat het helemaal gemaakt heeft, is eigenaresse van een luxe lingeriemerk. We ontmoeten haar in een Londense hotelkamer aan de vooravond van de lancering van haar lente/zomercollectie. Een topbaan, een man, een BMW op de oprit; ze lijkt alles te hebben. Maar wanneer een sms van een oude vlam haar uit het veld slaat, beseffen we dat schijn bedriegt. De lingeriewereld is uitputtend, de BMW is op afbetaling en het huwelijk staat al sinds het laatste WK op een laag pitje. Wat moet een vrouw in zo'n situatie doen?

Het lijdt geen twijfel dat Denise Van Outen een geweldige actrice is. Ze speelt Stephanie met een ongekende oprechtheid. De productie is bovendien prachtig geregisseerd door Tamzin Outhwaite. Samen hebben ze de eb en vloed van het stuk feilloos genavigeerd en de belangrijke ritmes van een monoloogvoorstelling met gemak neergezet. Het is ongelooflijk boeiend en die ruim 90 minuten vliegen dan ook voorbij.

Het stuk is herwerkt sinds het in 2014 voor het laatst te zien was. Het script van Van Outen en Terry Ronald zit nog steeds goed in elkaar en bevat momenten van ontroering, humor en vreugde. Het is ongefilterd en zit vol verwijzingen die de Stephanie van Van Outen stevig verankeren in een bepaalde leeftijd en tijd. De knipogen naar de lippenbalsem van de Body Shop, of hoe een permanentje en een lange jas je op de gitarist van Guns-n-Roses kunnen doen lijken, maken duidelijk dat Stephanie terug verlangt naar haar vormende jaren. Het is dramaturgisch volkomen logisch dat Stephanie in deze jukebox-monoloog bewerkte popklassiekers zingt. Steve Anderson heeft een drietal klassieke nummers getransformeerd tot bitterzoete ballads, die een enorme diepgang aan de tekst geven. Het probleem is dat er niet genoeg gezongen wordt; hoewel het als musical wordt aangeprezen, zijn we al over een derde van het stuk voordat Van Outen ons op een tweede liedje trakteert. Er zijn momenten in de tekst die erom smeken om gezongen te worden (een toevallige ontmoeting op een strand, bijvoorbeeld). Mocht Van Outen een originele score hebben gekregen, dan zou dit qua vertelkracht kunnen wedijveren met Tell Me On a Sunday.

Wanneer Van Outen wél zingt, keert Stephanie steevast terug naar de late jaren 80 en vroege jaren 90, zowel letterlijk als figuurlijk. Structureel doet het denken aan Follies, waarbij gewaarschuwd wordt voor de gevaren van nostalgie door middel van muziek die de hoofdpersoon terugbrengt naar een gelukkiger tijd. Maar je kunt je niet voorstellen dat de hoofdrolspeelster in een klassieker zich zorgen zou maken over het verliezen van haar maagdelijkheid in een goedkoop setje van de Tesco. De humor is plat, maar tegenover elke flauwe opmerking staan scherpe observaties die meer dan alleen een glimlach opwekken: Stephanie beschrijft haar chique hotelkamer vol met luxe mini-flesjes en een bed "zo groot als België". En ze heeft een punt. Gefilmd in Home House, met schijnbaar een flinke laag vaseline op de lens, ademt het stuk de sfeer uit van reality-tv uit Essex; wat samen met de cinematografie zorgt voor de uitstraling van een chique boetiek vol met het soort op maat gemaakte meubelen dat onlangs nog vastzat aan de andere kant van het Suezkanaal.

Er zit een verborgen feminisme in het script, dat bijvoorbeeld bevraagt waarom een van Stephanie's critici zo denigrerend is ("is dat het enige waar vrouwen volgens haar goed voor zijn, thee zetten?"). Ook is er de mooie ontwikkeling van een personage dat we nooit zien: 'Slaggy Sue' (van wie Stephanie later toegeeft dat ze haar eigenlijk gewoon 'Sue' zou moeten noemen). Helaas voelt het allemaal wat geforceerd en in tegenstelling tot Shirley Valentine (die dit thema eerder en beter aansneed), raakt de diepere laag de kijker pas als het er echt dik bovenop ligt.

Dit is een vakkundig gemaakt, gevat stuk dat iedereen zal aanspreken die nog herinneringen heeft aan de bekende winkelstraten uit die tijd, meedanste op Jam & Spoon of zelf een zomerliefde beleefde op een strand in Ibiza. De grootste troef is de eerlijke en directe vertolking door Van Outen. Er mag wat meer muziek bij, want als Outen de kans krijgt om te zingen, komt de voorstelling pas echt tot leven.

BOEK EEN STREAMINGTICKET