RECENZJA: Fame w New Victoria Theatre w Woking ✭✭✭✭

Douglas Mayo recenzuje musical Su0142awa (Fame), ktu00f3ry jest wu0142au015bnie wystawiany w New Victoria Theatre w Woking w ramach trasy po Wielkiej Brytanii.

Obsada musicalu Fame. Fot.: Tristram Kenton Fame

New Victoria Theatre (Trasa po UK)

1 pau017adziernika 2018

4 Gwiazdki

Harmonogram Trasy

Obecnie mamy do czynienia z prawdziwym zalewem musicali opartych na filmach. Wyglu0105da na to, u017ce kau017ade wiu0119ksze studio filmowe i producent teatralny zrozumieli, u017ce uu017cycie popularnego tytuu0142u filmowego pomaga zmniejszyu0107 ryzyko, oferuju0105c widzom historiu0119, ku0159u00f3ru0105 juu017c znaju0105, pod szyldem, ktu00f3remu ufaju0105, u017ce zapewni im udany wieczu00f3r w teatrze. Niektu00f3re su0105 niemal dosu0142ownym przeniesieniem filmu na scenu0119, jak Dirty Dancing, inne wykorzystuju0105 popularne piosenki z filmu i uzupeu0142niaju0105 je o dodatkowy materiau0142, by nadau0107 wersji scenicznej gu0142u0119bi dramatycznej, jak Footloose. Natomiast spektakle takie jak Fame (Su0142awa) zaczynaju0105 od zera, wykorzystuju0105c jedynie podstawowy pomysu0142 z nowym scenariuszem i utworami.

Akcja toczy siu0119 w legendarnej nowojorskiej High School Of Performing Arts (znanej pieszczotliwie jako PA), a Fame kronikuje u017cycie i dou015bwiadczenia nie tylko studentu00f3w, ale i nauczycieli tej kultowej instytucji. Pru00f3ba uchwycenia wzlotu00f3w i upadku00f3w tego dou015bwiadczenia jest wystarczaju0105co trudna w filmie, ale stanowi ogromne wyzwanie w przypadku adaptacji scenicznej.

Jose Fernandez napisau0142 scenariusz, ktu00f3ry w swoim podeju015bciu jest bardzo filmowy. Jest on niezwykle goru0105czkowy i epizodyczny, au017c nazbyt w pierwszym akcie. Postacie przemykaju0105 przez scenu0119, a rozwu00f3j ich charakteru00f3w schodzi na dalszy plan. Drugi akt nieco zwalnia tempo, daju0105c kilku gu0142u00f3wnym bohaterom chwilu0119 wytchnienia, a publicznou015bci moment na zu0142apanie wiu0119zi z nimi, jednak to zdecydowanie za mau0142o i za pu00f3u017ano. W efekcie scenariusz nigdy nie wykracza poza szereg stereotypu00f3w: tancerz-analfabeta, piosenkarka-narkomanka, sfrustrowana nauczycielka. Postacie, ktu00f3re mogu0142yby byu0107 dobrze nakreu015blone i wielowymiarowe, niestety takie nie su0105.

Nie pomagaju0105 im piosenki autorstwa Steve'a Margoshesa (muzyka) i Jacquesa Levy'ego (teksty), ktu00f3re su0105 w przewwau017cyju0105cej mierze nijakie i banalne. Istnieje kilka numeru00f3w, ktu00f3re niemal staju0105 na wysokou015bci zadania, m.in. Let's Play A Love Scene, Think of Meryl Streep, In L.A, These are My Children czy Bring On Tomorrow. Jednak dopiero tytuu0142owa piosenka z filmu, uu017cyta w energetycznym bisie, naprawdu0119 robi wrau017cenie.

Widziau0142em juu017c kilka inscenizacji Fame i wersja Nicka Winstona jest bez wu0105tpienia najlepszu0105 z nich. Na prostej scenografii Morgana Largeu2019a, wykorzystuju0105cej ogromne zbliu017cenia twarzy, uwaga skupia siu0119 przede wszystkim na talencie, bez zbu0119dnych sztuczek u2013 i to owocuje z nawiu0105zku0105. Reu017cyseria i choreografia Winstona su0105 sprawne i przejrzyste; sceny mu00f3wione bez wysiu0142ku u0142u0105czu0105 siu0119 z piosenkami i tau0144cem, nie pozwalaju0105c spektaklowi ugrzu0119znu0105u0107, za to zawsze umou017cliwiaju0105c niesamowitej obsadzie zaprezentowanie swoich mou017cliwou015bci.

Mica Paris jako troskliwa, ale sfrustrowana dyrektorka Miss Sherman radzi sobie doskonale. Jej realistyczne podeju015bcie do branu017cy rozrywkowej to cou015b, co byu0107 mou017ce powinno byu0107 mocniej wpajane mu00f2dym talentom, ktu00f3re dziu0119ki telewizyjnym talent-show wierzu0105, u017ce gwiazdorstwo jest na wyciu0105gniu0119cie ru0119ki. Jej twarda powu0142oka ustu0119puje miejsca opiekuu0144czej naturze, a Paris rzuca widzu00f3w na kolana swoim niesamowitym wykonaniem These Are My Children. Nigdy nie pou015bpieszona i perfekcyjnie zrealizowana pieu015bu0144 jest bez wu0105tpienia gu0142u00f3wnym punktem tej produkcji.

Keith Jack (Nick) i Jorgie Porter (Iris) wcielaju0105 siu0119 w role dwojga nastawionych na karieru0119 studentu00f3w PA. On du0105u017cy do rozwiniu0119cia kariery aktorskiej, bu0119du0105c w branu017cy od dziecka, ona pragnie kariery tanecznej u2013 oboje zdaju0105 sobie sprawu0119 z wyzwau0144, ktu00f3re ich czekaju0105. Porter prezentuje swoje znaczne umieju0119tnou015bci taneczne, podczas gdy Jack z duu017cu0105 swobodu0105 potwierdza swoje kompetencje jako odtwu00f3rcy roli gu0142u00f3wnej. To nie jest casting oparty wyu0142u0105cznie na znanych twarzach.

Niesamowicie utalentowana obsada Fame staje na wysokou015bci zadania. Schlomo w wykonaniu Simona Anthony'ego to postau0107, ktu00f3ra mogu0142aby byu0107 au017c nazbyt ku0119piarska, ale w jego wydaniu jest interesuju0105ca i stanowi prawdziwy wyru00f3u017cnik spektaklu. Carmen zagrana przez Stephanie Rojas jest surowa i autentyczna, a jej wielki numer w drugim akcie rzuca na kolana; u015bwietnie zagrane sceny dramatyczne tylko potu0119guju0105 emocjonalny wydu017awiu0119k tej przestrogi. Z kolei Jamal Kane Crawford jako Tyrone daje z siebie 110%, zachwycaju0105c tancem i scenami aktorskimi, w ktu00f3rych odnajduje dou015bu0107 niuansu00f3w, by widzowie przejmowali siu0119 losem tego niezwykle charyzmatycznego bohatera.

W branu017cy mu00f3wi siu0119 o artystach "triple threats" (u015bpiewaju0105cy, tau0144czu0105cy i graju0105cy), ale niektu00f3rzy z tych mu0142odych ludzi dodaju0105 do tego zestawu gru0119 na instrumentach na scenie, co imponuje. Na szczegu00f3lnu0105 uwagu0119 zasu0142uguju0105 Alexander Zane, Louisa Beadel i Tom Mussel, ktu00f3rych muzykalnou015bu0107 nadaje charakteru chwilami bezbarwnej orkiestracji. Sceny taneczne zyskuju0105 dodatkowego blasku dziu0119ki precyzyjnym ruchom i akrobacjom Morgana Jacksona.

Trasa z widowiskiem takim jak Fame to z pewnou015bciu0105 ciu0119u017ckie zadanie u2013 przemieszczanie siu0119 miu0119dzy teatrami, ustawianie ou015bwietlenia i dopasowanie aspektu00f3w technicznych do kau017adej sceny to niekou0144czu0105ca siu0119 praca. Bioru0105c pod uwagu0119, u017ce wczorajszy wieczu00f3r byu0142 premieru0105 w nowym miejscu, mam nadzieju0119, u017ce nagu0142ou015bnienie poprawi siu0119 w trakcie tygodnia. Projekt Bena Harrisona miejscami brzmiau0142 niewyrau017anie, chwilami sprawiaju0105c wrau017cenie stadionu z przytu0142aczaju0105cym pogu0142osem, innym razem wokale ginu0119u0142y w du017awiu0119kach zespou0142u.

Ostatecznie Fame gwarantuje udany wieczu00f3r w teatrze, ale dzieje siu0119 tak gu0142u00f3wnie dziu0119ki fenomenalnej obsadzie i umieju0119tnou015bciom reu017cysera i choreografa Nicka Winstona. To wu0142au015bnie poziom talentu chroni ten spektakl przed ugrzu0119u017aniu0119ciem w przeciu0119tnou015bci. Byu0107 mou017ce nieu015bwiadomie, autorzy sztuki dali tej utalentowanej obsadzie szansu0119 na pokazanie, u017ce prawdziwy kunszt potrafi wznieu015bu0107 u015bredniej klasy przedstawienie ponad jego przeciu0119tnou015bu0107.

HARMONOGRAM TRASY FAME PO UK

Fot.: Tristram Kenton