RECENZJA: Killymuck, Underbelly Bristo Square, Edinburgh Fringe ✭✭✭

Mark Ludmon recenzuje nową sztukę Kat Woods pt. Killymuck w Underbelly Bristo Square podczas festiwalu Edinburgh Fringe

Killymuck Underbelly Bristo Square, Edinburgh Fringe

Trzy gwiazdki

Zarezerwuj teraz

Autorka i reżyserka Kat Woods czerpała z własnych doświadczeń dorastania na komunalnym osiedlu w Irlandii Północnej, by stworzyć spektakl będący żarliwym apelem o poprawę perspektyw dla osób żyjących w ubóstwie. Wykorzystując statystyki i analizy eksperckie, ukazuje niemal niemożliwe do pokonania bariery, z jakimi mierzą się młodzi ludzie próbujący wyrwać się z kręgu zależności od zasiłków. Woods obnaża mechanizm wczesnej stygmatyzacji oraz utrudnionego dostępu do zasobów edukacyjnych i kulturalnych, które dla klas wyższych są oczywistością.

Sercem spektaklu – i na szczęście jego większą częścią – pozostaje jednak historia dorastania na osiedlu zwanym Killymuck, plastycznie opowiedziana przez postać Niamh. W hipnotyzującym, popisowym występie Aoife Lennon poznajemy matkę Niamh, koleżanki i rywalki bohaterki, a także mieszkańców osiedla, w tym jej przemocowego ojca. Choć w tle przewijają się alkoholizm, narkotyki, przemoc i nastoletnie ciaże, nie jest to sztuka przygnębiająca – to także opowieść o więziach sąsiedzkich i rodzinnych. Śledzimy blaski i cienie dzieciństwa Niamh: od pechowej opieki nad dzieckiem po radość matki pielęgnującej groszek pachnący i bratki w małym ogródku pośród betonowej dżungli.

To wyraźnie osobiste dzieło dla Woods, która regularnie przerywa historię Niamh, by przedstawić dane i komentarze dotyczące szklanego sufitu dla klasy robotniczej oraz osób wykluczonych. Autorka wzywa do nacisków na posłów, by wymusić zmiany polityczne zwiększające dostęp do kultury i szans rozwojowych. Porusza też aktualny temat aborcji, zauważając, że po majowym referendum w Irlandii, Irlandia Północna pozostała odosobniona w kwestii restrykcyjnych przepisów.

Choć twarde dane uzmysławiają, jak niewiele zmieniło się na lepsze od lat 90., dla samej narracji stanowią one momentami wytrącający z rytmu przerywnik. Chciałoby się również dowiedzieć więcej o losach pozostałych dziewcząt z Killymuck, takich jak Siobhan czy Ciara. Patrząc z perspektywy spektaklu wystawianego w 2018 roku, pozostajemy z pytaniem, co stało się z Niamh i jak samej Woods udało się przełamać cykl biedy, by przynieść to mocne przesłanie do Edynburga.

Spektakl grany w Underbelly, Bristo Square do 27 sierpnia 2018.

ZAREZERWUJ BILETY NA KILLYMUCK