Historia teatralna tego miejsca sięga XVII wieku. To właśnie w Gibbon’s Tennis Court w 1660 roku wystawiono „Otella”, w którym – według zachowanych źródeł – po raz pierwszy na londyńskiej scenie wystąpiła kobieta. Niestety, brak innych zapisów o wystawianych tam sztukach, a sam budynek spłonął w 1809 roku. Nowy gmach powstał z inicjatywy Oscara Hammersteina I (dziadka słynnego Oscara Hammersteina II) i został otwarty w 1911 roku jako London Opera House. Po serii inscenizacji operowych (w tym „Damie pikowej”, w której wystąpiła pierwsza japońska śpiewaczka wcielająca się w postać Madame Butterfly), niska frekwencja wymusiła sprzedaż obiektu. W 1916 roku nabył go Oswald Stoll, zmieniając nazwę na Stoll Theatre. Do czasu zamknięcia i rozbiórki w 1957 roku, budynek pełnił funkcję kina, gościł występy rewiowe oraz spektakle teatralne. Obecny budynek, znany początkowo jako The Royalty Theatre, wzniesiono w 1960 roku. Przez pierwsze sześć lat funkcjonował głównie jako kino. Poza głośnym „Oh! Calcutta!”, niewiele produkcji odniosło tam sukces, co doprowadziło do przekształcenia wnętrz w studio telewizyjne na potrzeby programu „This is Your Life”. Następnie obiekt został wykupiony przez London School of Economics i przemianowany na Peacock Theatre. W 1996 roku do teatru wprowadził się zespół Sadler’s Wells. Gdy w 1998 roku otwarto nową siedzibę Sadler’s Wells Theatre, Peacock stał się ich główną sceną taneczną. Obecnie budynek jest użytkowany wspólnie przez tancerzy oraz uczelnię LSE. Co ciekawe, krążą legendy, że teatr jest nawiedzany przez ducha delfina, pieszczotliwie nazywanego „Flipperem”.