ELEŞTİRİ: Forever Plaid, St James Studio ✭✭✭✭

Forever Plaid

St James Theatre Studio

8 Nisan 2016

4 Yıldız

Forever Plaid İçin Hemen Bilet Alın

Forever Plaid, ellili yıllarda popüler olan armonili vokal gruplarına sevgi dolu bir bakış sunuyor. Safça ama şahane bir zaman yolculuğu bu; ancak küçük bir farkla. Tamamı okul arkadaşı olan grup üyeleri, nam-ı diğer The Plaids, ilk büyük konserlerine giderken Katolik okulu kızlarını taşıyan bir otobüsle çarpışarak hayatlarını kaybetmişlerdir ve şimdi sadece 'Tek Bir Gece' için geri dönmüşlerdir.

Kulağa çılgınca geliyor, biliyorum; bir müzikal kurgusu için oldukça zayıf bir bahane olabilir bu, ancak Forever Plaid'i başarılı kılan asıl şey, oyuncuların performansları ve sahnelenen parçalara gösterilen o titiz özen.

The Plaids ekibi Jon Lee (Jinx), Keith Jack (Sparky), Matthew Quinn (Smudge) ve Luke Striffler'dan (Frankie) oluşuyor. Bu çocuklar bir Glee bölümüne tam anlamıyla yakışacak türden. Her birinin kendine has tuhaflıkları var, garip bir şekilde karizmatikler ama şarkı söylemeye başladıklarında tek kelimeyle ilahiler. Sıradan işlerde çalışan dört normal gencin, mikrofon başına geçip The Plaids'e dönüştükleri an sihir başlıyor. Sadece şarkı söylemeyi sevdikleri için bu işi yapan gençler bunlar ve söyledikleri her parçaya bu sevgiyi ilmek ilmek işliyorlar.

Three Coins In The Fountain, Moments To Remember, Cry, Sixteen Tons, Catch A Falling Star, Heart and Soul ve Love Is A Many Splendoured Thing gibi parçalardan oluşan repertuvarıyla, dönemin en iyi şarkıları arasında bir zaman makinesi yolculuğu sunuyor. Jukebox müzikalinden ziyade tematik bir revü tadında olan Forever Plaid, geçmişe şefkatli bir selam gönderiyor. Bu 'inek' tiplemeleriyle hafifçe dalga geçse de, seyirciyi onların devasa yetenekleri konusunda asla şüpheye düşürmüyor.

Müzik Direktörü Anthony Gabriele bile oyunun bir parçası; Plaids'in geri döndüğü gece mekanda hazır bulunan, hafif kibirli ve kendinden emin sendikalı piyanist Bob rolünde karşımıza çıkıyor. Gabriele, sıkı vokal düzenlemelerine kusursuz ve zengin bir eşlik sağlıyor. Gösteri boyunca grup üyeleri o meşhur 'ses uyumundan' (the blend) bahsediyor ve oyun ilerledikçe ne demek istediklerini tam olarak anlıyorsunuz. Sahnede hem vokal hem de enstrümantal anlamda muazzam bir müzisyenlik sergileniyor.

Yönetmen Grant Murphy, aradaki geçişlerin asla sıkıcı olmamasını sağlamış. Bu yetenekli oyuncu kadrosunu kullanan Murphy, bu tarz revülerde genelde ihmal edilen bir akıcılığı ve hareketliliği oyuna kazandırmış.

Londra gösterimlerinin ardından Forever Plaid, Radlett Centre ve Theatre Royal, Bury St Edmunds sahnelerinde olacak; ancak şimdilik St James Theatre'ın Studio sahnesi, bu harika samimi alanı mükemmel şekilde dolduran bir prodüksiyon bulmuş durumda.

Forever Plaid, kimileri için hafızalarda iki saatlik bir yolculuk, kimileri içinse saf vokal yeteneğine dayalı bir müzikal türüyle tanışma fırsatı olacak. Bu oyun bir kez daha, uzun süre devam edebilecek 'Off-Broadway' tarzı yapımlara uygun küçük mekanlara olan ihtiyacı vurguluyor. Hiç şüphem yok ki bu gösterinin önü çok açık. The Plaids'i tekrar dinlemek için kesinlikle geri döneceğim!

FOREVER PLAID 24 NİSAN 2016'YA KADAR DEVAM EDİYOR