ELEŞTİRİ: Le Grand Mort, Trafalgar Studios 2 ✭✭✭

Julian Clary (Michael) ve James Nelson Joyce (Tim) Fotoğraf: Scott Rylander Le Grand Mort

Trafalgar Studios 2

25 Eylül 2017

3 Yıldız

Bilet Al

Kavrulmuş soğan ve sarımsak kokusu kadar iştah kabartan başka bir şey var mı? Karnımın büyük bir kısmını Wagamama ile doldurmuş olmama rağmen, tatlıya yer bırakmayan o %5'lik kısım, Stephen Clark’ın ‘Le Grand Mort’ oyunu başlarken Michael’ın (Julian Clary) misafiri Tim (James Nelson-Joyce) için hazırladığı pasta puttanesca için guruldadı.

James Nelson Joyce (Tim) ve Julian Clary (Michael). Fotoğraf: Scott Rylander

Özellikle Julian Clary için kaleme alınan bu kara komedi, yakınlık ve kontrol arzusuyla yanıp tutuşan ancak bir o kadar da korkmuş iki yaralı karakterin karmaşık zihinlerini keşfe çıkıyor. Türkçe karşılığı ‘Büyük Ölüm’ olan ‘Le Grand Mort’, iki karakterin seks ve ölüm arasındaki ilişkiyle flört ettiği, ünlülerin ölümlerinden nekrofiliye ve orgazma kadar pek çok konunun grafik detaylarla işlendiği bir yapım. Tim ve Michael pek görgü kuralları olan karakterler sayılmaz; ‘Come Dine with Me’ programına katılsalar kesinlikle yüksek puan alamazlardı.

Trafalgar Studios, Justin Nardella tarafından Homebase’deki teşhir ürünlerini andıran, şık ve paslanmaz çelikten bir mutfağa dönüştürülmüş. Çalışan bir ocak, buzdolabı ve bulaşık makinesiyle donatılmış bu modern tasarıma o kadar özendim ki, bir ara Michael’ın sözünü kesip mutfak ustasının numarasını isteyesim geldi. Ancak sahnede asıl dikkat çeken şey, Araba Ocran’ın Da Vinci'nin ‘Vitruvius Adamı’ eserinden yaptığı etkileyici reprodüksiyon oluyor.

James Nelson Joyce (Tim) ve Julian Clary (Michael). Fotoğraf: Scott Rylander

Açılışta Michael'ın akşam yemeğini hazırlarken repliklerini doğrudan seyirciye yöneltmesi, sanki biz de yemeğe davetliymişiz ya da bir yemek programı izliyormuşuz hissi yaratıyor. Ancak kendimi hikayeye kaptırmaktan ziyade, Michael’ın tarifine ve domatesleri doğrarken elini kesip kesmeyeceğine dair bir endişeye kapılmış halde buldum. Tim sahnede belirdiğinde seyircinin bu dikkat dağınıklığı dağılıyor ve oyun, akşam yemeği ile karakterlerin o günün öğleden sonrasında barda tanıştıkları anlar arasında gidip gelmeye başlıyor. Akıl oyunları yoğunlaştıkça hem Michael hem de Tim'in geçmişlerinin hayaletleriyle boğuştuklarını öğreniyoruz; oyunun doruk noktası ise Nelson-Joyce'un çıplak halde Clary'yi ocak başında bıçakla tehdit ettiği an oluyor. Clark’ın metni hızlı tempolu ve şiirsel olsa da, yer yer küfürlerin tekrarı ve cinsel organlar için kullanılan aşırı eşanlamlı kelimeler yorucu olabiliyor. Buna rağmen Julian Clary, kendine has kuru ve zekice sarkazmıyla pek çok repliği harika bir belagatle sunuyor. Clary’nin bu tarzı, sert Liverpool aksanıyla onu kışkırtan James Nelson-Joyce ile tezat oluşturarak sahnede güçlü bir denge kuruyor.

James Nelson Joyce (Tim) ve Julian Clary (Michael). Fotoğraf: Scott Rylander

Beklendiği üzere Julian Clary’nin komedi zamanlaması kusursuz, James Nelson-Joyce ise iki karakterin hakimiyet mücadelesi kızıştıkça giderek daha tehditkar bir hal alıyor. Öte yandan, kendimi sık sık Michael ve Tim’in psikolojik manipülasyonlarına kapılmış bulsam da, bu durum zaman zaman kaybolmuş ve kafası karışmış hissetmeme neden oldu. Benim için ‘Le Grand Mort’ biraz bulanık bir yapım; bazı diyalogların kasten grotesk ve abartılı olması, oyunun asıl varlık sebebini gölgeliyor gibi hissettiriyor.

‘Le Grand Mort’, 28 Ekim 2017 tarihine kadar Trafalgar Studio 2'de sahneleniyor.

LE GRAND MORT BİLETLERİ