ELEŞTİRİ: Rabbit, Mercury Theatre Colchester ✭✭✭✭

Paul T Davies, Nina Raine'in kaleme aldığı ve Theatre N16 sezonu öncesinde Colchester Mercury Theatre'da sahnelenen Rabbit (Tavşan) oyununu değerlendiriyor.

Rabbit (Tavşan)

Mercury Theatre, Colchester

23 Mart 2018

4 Yıldız

Nina Raine'in son oyunu Consent National Theatre'dan West End'e transfer edilmeye hazırlanırken, Colchester merkezli ProToCol Theatre, yazarın ilk oyununu Mercury ve Theatre N16'da yeniden hayat buluyor. Bella 29. yaş gününü kutlarken etrafını arkadaşları ve eski sevgilileriyle çevirmiş; gece ilerleyip içkiler su gibi aktıkça tartışmalar ve saklı gerçekler bir bir gün yüzüne çıkıyor. Bella’nın babası beyin tümörü nedeniyle hastanede son günlerini yaşarken, babasıyla olan sahneler içki sofrasındaki anlarla iç içe geçiyor. Robbie Taylor Hunt'ın kusursuz zamanlamalı yönetimi ve usta işi oyuncu kadrosuyla bu oyun, tam bir söz düellosu şöleni sunuyor.

Kadınların zekice hamlelerle savaştığı, erkeklerin ise nesneleştirilip mercek altına alındığını hissettiği bu yapımda; Yasmin Jafri, canlandırdığı Bella karakteriyle oyunun omurgasını oluşturuyor. Sarhoşça bir savunma halinden babasına dair hüzünlü anılara geçişteki o ton değişimlerini başarıyla yönetiyor. Babasının annesine sadakatsizliği nedeniyle karmaşık bir bağları olsa da, Tim Freeman babaya muazzam bir pişmanlık duygusu katıyor; beyin tümörü karakterin, sürekli çekişen genç nesle kıyasla olaylara daha berrak bir zihinle bakmasını sağlıyor. Işıltılı Emily rolünde stajyer cerrahın sağduyulu sesi olan Charlotte Luxford'a, onun tatlılığına ve hırsına denge unsuru olan Richard Conrad’ın harika gözlemlenmiş Tom karakteri eşlik ediyor. Chris Anderson, kendisini yazar olarak tanıtan avukat Richard rolünde hem fikir dolu hem de savunmasız yanıyla sesini güçlü bir şekilde duyururken; Zoe Biles alkollü ve gürültücü Sandy olarak kendisine verilen her esprinin hakkını veriyor, adeta sahneyi çalıyor! Kadro birbirine harika uyum sağlıyor ve zamanlamalar tek kelimeyle kusursuz.

Etkileyici olmasına rağmen, Raine’in metni hala ilk oyun acemiliklerinden bazılarını barındırıyor. Bazı yerlerde mesaj verme kaygısı fazla öne çıkıyor; ikinci perdenin başındaki tartışma bir üniversite tezi havasında olup ilk yarıdaki o güzel gözlemci atmosferi zedeliyor. Dekor ve karakterler herhangi bir caddedeki herhangi bir barda her akşam karşınıza çıkabilecek türden olsa da, çok az insanın bu beşli gibi tartıştığı bir gerçek. Bazı karakterlerin derinlikten yoksun olup tek düze kalması ve gecenin tam dağılacağı noktada gelen büyük itirafın (Bella’nın babasının ölmek üzere olduğu gerçeği) sadece diğer karakterler için yeni bir haber olması metnin zayıf kaldığı anlar. Ayrıca, ölen bir patriyarkanın sembolü olan babanın o zorba tarafını göstermesi için yeterli alan bırakılmamış olması bir kayıp.

Buna rağmen, babayla olan sahneler çok zarif yazılmış ve oynanmış. Risk almaktan korkmayan bir topluluk için cesurca bir oyun seçimi olmuş. Oyuncular metne hakimiyetleri ve özgüvenleriyle sahnede devleşiyor; sonuç olarak ortaya seyir zevki yüksek mükemmel bir akşam çıkıyor.

Rabbit, 25-29 Mart tarihlerinde yeni Theatre N16 mekanının açılışını yapıyor, biletler için: https://www.theatren16.co.uk/