ELEŞTİRİ: Raising Martha, Park Theatre ✭✭

Fotoğraf: Darren Bell Raising Martha

Park Theatre

17 Ocak 2017

2 Yıldız

Bilet Al

İngiltere kırsalındaki bir aile kurbağa çiftliği, yerel hayvan hakları aktivistlerinin hedefi haline gelir. Aktivistler, ailenin uzun zaman önce ölen reisi Martha'nın kemiklerini mezarından çıkarır. Amaçları çiftliğin kapatılmasını veya satılmasını sağlamaktır; Müfettiş Clout ise hem vakayı araştırmak hem de hikâyenin akışını sağlamak için olaya dahil olur. Eğer Park Theatre’ın o rahatsız balkon koltuklarında oturuyorsanız, sahnedeki aksiyona tam anlamıyla odaklanmanız gerekir. Ne yazık ki David Spicer’ın metni, komediyi ayakta tutmakta biraz yetersiz kalan nadir ve gerçekten komik replikler ile bana öğretmenlik kariyerimde izlemek zorunda kaldığım bazı öğrenci oyunlarını hatırlatan çocukça saçmalıklar arasında gidip geliyor. (Özellikle halüsinasyon olarak görülen iki metrelik kurbağalar, utanç verici ve komiklikten uzak bir detaydı.)

Stephen Boxer, Jeff Rawle ve Julian Bleach. Fotoğraf: Darren Bell

Böylesine sönük bir metne rağmen kadro cesurca abartılı bir oyunculuk sergiliyor; hatta olay örgüsünü takip edememe ihtimalimize karşı olay özetlerini sık sık bağırarak dile getiriyorlar. Yiğidi öldürüp hakkını yememek lazım; beceriksiz aktivistler Marc ve Jago rolündeki Tom Bennett ve Joel Fry ortaklığı bazı yerlerde mücevher değerinde bir komedi sunuyor. Özellikle Bennett, gerçekten işe yaramaz karakterde mükemmel bir performans sergiliyor. Bennett’in karakteri, tabii ki Jago ile birlikte olan hırçın ve enerjik Caro’ya (Gwyneth Keyworth) aşık. Onların sahneleri oyunun en iyi anları; komediyle parlıyorlar ve neredeyse bütün akşamı kurtarıyorlar.

Gwyneth Keyworth ve Julian Bleach. Fotoğraf: Darren Bell

Maalesef oyunun geri kalanı, halüsinasyon görmek için kurbağa yalayan kardeş Gerry (Stephen Boxer) ile Roger'ın (Julian Bleach, o tekinsiz sesini burada pek kullanamamış) çiftliğin geleceği üzerine ettikleri bitmek bilmeyen kavgalarla ağır aksak ilerliyor. Jeff Rawle, Clout rolünde iyi bir performans sergilese de o bile olay örgüsüne şaşıp kalmış gibi görünüyor. Rebecca Brower’ın işlevsel setinde Marc ve Jago’nun cesedi mezardan çıkarmasıyla başlangıç umut vericiydi ancak oyun sonrasında kaçınılmaz ve tahmin edilebilir sonuna doğru hantalca ilerliyor. Polis devleti ve sivil özgürlükler üzerine yorumları ve Martha'nın cesedini içeren kara mizahıyla, gösteride Joe Orton’ın 'Ganimet' (Loot) oyunundan esintiler var. Ancak bu prodüksiyonda duyduğunuz o ses kurbağa vıraklaması değil; Joe Orton’ın hayaletinin, elli yıl sonra bile anarşik komedisinin aşılamamış olmasından kaynaklanan sıkılmış iç çekişidir.

11 Şubat 2017'ye kadar

RAISING MARTHA İÇİN BİLET ALIN