ELEŞTİRİ: The Picture Of Dorian Gray, Barn Theatre Online Gösterimi ✭✭✭

Gary Stringer, Barn Theatre Cirencester ve diğer ortak yapımcılar tarafından sunulan ve çevrimiçi yayınlanan Dorian Gray’in Portresi'ni inceliyor.

Fionn Whitehead Dorian Gray’in Portresi 

Barn Theatre, Cirencester ve diğerleri, çevrimiçi

Üç yıldız

Dorian Gray'i çevrimiçi izleyin

Belki de ilk "influencer"lardan biri olan Oscar Wilde, skandallarla dolu ahlak öyküsü Dorian Gray’in Portresi'nin bizi büyülemeye devam ettiğini görse kuşkusuz heyecan duyardı. Eleştirmenlerden tam not alan What a Carve Up!'ın arkasındaki yaratıcı ekip olan yazar Henry Filloux-Bennett ve yönetmen Tamara Harvey, bu eseri Covid dönemine adeta kanlı canlı (belki de tweetli ve akışlı demek daha doğru olur) bir şekilde taşıdı.

Sosyal mesafe zorunlulukları, önceden kaydedilmiş bu yeni uyarlamanın, Oscar Wilde'ın estetiği etikten üstün tutan hikayesini günümüze taşımak için çeşitli multimedya tekniklerinden yararlanan yaratıcı bir yapım olmasını zorunlu kılmış. Yapım ekibi, Holly Pigott imzalı etkileyici dekor ve kostümlerle harika bir iş çıkarırken, görüntü yönetmeni Benjamin Collins'in çalışması ile Harry Smith'in ses tasarımı ve özgün müzikleri yapıma sinematik bir hava katıyor. Eserin tiyatral doğasına ve alışılagelmiş canlı oyun izleme deneyiminden ne kadar farklı olduğuna dair birçok zekice, ince ve bazen de oldukça belirgin gönderme mevcut.

Alfred Enoch

Anti-kahramanımız Dorian, Fionn Whitehead tarafından gereken cazibeyle, her ne kadar biraz ürkütücülükten yoksun olsa da başarıyla canlandırılıyor. Burada kendisi, küresel bir pandeminin ortasında karantinanın getirdiği baskılarla boğuşan bir üniversite öğrencisi olarak karşımıza çıkıyor. Bunun yanı sıra, tüm gençler gibi o da anlık tatminin hüküm sürdüğü dijital dünyada yerini bulmaya çalışıyor; hashtagler ve tık avcılığının (clickbait) hüküm sürdüğü bir çağda kim olduğunu ve neyi temsil ettiğini anlamaya çalışıyor. El üstünde tutulan Dorian, sığ bir züppe olan Harry Wotton (mükemmel bir performansla Alfred Enoch) ile artık kabul etmek istemediği veya edemediği gerçeklerle kısıtlanmış bir yazılım geliştiricisi olan Russell Tovey'nin canlandırdığı Basil Hallward arasındaki duygusal çekişmenin tam merkezinde kalıyor. Bu karmaşaya, Emma McDonald tarafından hem hırs hem de saflıkla harika bir şekilde canlandırılan Sibyl Vane'in yarattığı duygusal kargaşa da ekleniyor.  Sibyl, kısa tutulan oyun süresi içinde pek ön plana çıkarılmıyor ancak bu durum Dorian'ın değişken duygularını ve şöhretin geçiciliğini de vurguluyor. Kaderiyle empati kuracak pek çok realite şov yıldızı bulabiliriz.

Kadroda yer alan iki usta isim de biraz geri planda kalmış. Görüşmeci rolündeki Stephen Fry'ın rolü oldukça kısıtlıyken, Joanna Lumley'nin canlandırdığı Caroline Narborough karakteri, sosyal medyanın genç takıntılı kitlesinin dışındaki birinin tutkularını yansıtmak adına kaçırılmış bir fırsat gibi duruyor. Onun bu cesur yeni dijital dünyaya katılma hevesine değiniliyor ancak derinlemesine işlenmiyor.

Joanna Lumley

Dorian'ın kendi dijital karanlığına sürüklenişi pek çok güncel sorunu bir araya getiriyor ve işte bu noktada yapım, yüksek hedeflerinin ağırlığı altında biraz zorlanıyor. Her an bağlantıda olduğumuz dijital hayatlarımızın her yeri kaplaması, yalnızlık, mahremiyet eksikliği, siber zorbalık ve dışlanma korkusu (FOMO) gibi konuların hepsine değiniliyor; ardından sahte haberler, komplo teorileri, medyanın giderek kutuplaşan yapısı, rıza ve cinsel istismar gibi konuları ele alan karanlık bir ağa dönüşüyor. Kapsanması gereken çok fazla konu var ve bu bazen oyuncuların güçlü performanslarından dikkati uzaklaştıran bir müdahale gibi hissettiriyor.

Wilde'ın orijinal öyküsü, gençlik ve güzellik takıntılarımıza, yaşlanma ve gözden düşme korkularımıza dair samimi gerçekleri barındırır. Günümüz dijital çağı, bu evrensel meseleleri ele almak için mükemmel bir platform ve bu ilgi çekici yapım kesinlikle bunu yapmaya çalışıyor. Ancak etkileyici oyuncu kadrosuna rağmen, tıpkı Dorian’ın kendisi gibi, bu aşırı hırsın kurbanı oluyor ve asıl mesaj biraz gölgede kalıyor. Belki de tüm sosyal medyalarda olduğu gibi, az olan çoğu zaman çoktur.

Dorian Gray’in Portresi; Barn Theatre (Cirencester), Lawrence Batley Theatre (Huddersfield), New Wolsey Theatre (Ipswich), Oxford Playhouse ve Theatr Clwyd gibi İngiltere ve Galler'deki tiyatroların ortak bir girişimidir. 16-31 Mart tarihleri arasında çevrimiçi olarak izlenebilir. Biletler için: pictureofdoriangray.com.