ELEŞTİRİ: Wish List, Royal Court ✭✭✭✭

Erin Doherty (Tamsin Carmody) ve Joseph Quinn (Dean Carmody), Wish List oyununda. Fotoğraf: Jonathan Keenan Wish List

The Royal Court

13 Ocak 2017

4 Yıldız

BİLET AYIRTIN

2015 Bruntwood Ödülü’nün sahibi Katherine Soper imzalı bu oyun, sıfır saat sözleşmeli İngiltere’yi kardeş olan Tamsin ve Dean üzerinden ele alıyor. Tamsin bir depoda, oldukça katı ve şahsen bana göre pek de gerçekçi olmayan bir süre sınırında, acımasız bir tempoyla paketleme işi yapıyor. Çalışma alanında telefon yasak, öğle yemeği tam 30 dakika ve günde iki tuvalet molası bile sorgulanıyor. Dean ise evden çıkamıyor; obsesif kompulsif bozuklukları ve uyması gereken katı ritüelleri var. Çalışmaya uygun olduğu beyan edilerek sosyal yardımları kesilince, doldurulması gereken yeni formlar ve itiraz süreçleri başlıyor; bu sırada Tamsin sürekli daha hızlı paket yapması ve bir yandan da destek bulmaya çalışması için baskı altında kalıyor.

Joseph Quinn (Dean Carmody) ve Erin Doherty (Tamsin Carmody), Wish List oyununda. Fotoğraf: Jonathan Keenan

Gençlerin bu derece stres altına girmesi, evrak işleri ve kurallar fırtınasıyla boğuşması ekip tarafından şahane bir şekilde sahnelenmiş. Erin Doherty, iyimserliğini korumaya ve ayakta kalmaya çalışan Tamsin rolünde; çelik gibi bir iradeyle sarmalanmış o narin kırılganlığıyla büyüleyici bir performans sergiliyor. Korkunç işinin kadrolu olması ve dolayısıyla maaşının artması ihtimaline (ne kadar uzak görünse de) bakarken yüzünde beliren umut insanın kalbini sızlatıyor. Dean rolündeki Joseph Quinn de bir o kadar etkileyici; seyirci salona girdiğinde onu sahnede günü atlatabilmek için yapması gereken pek çok ritüelden birini gerçekleştirirken buluyor. Beckett olsa, bu karakterlerin içinde bulunduğu o çaresizlik rutinini hemen tanırdı. Fabrika şefi rolünde Aleksander Mikic, kurallara sıkı sıkıya bağlı, verimliliği artırmaya çalışırken sürekli şirket ağzıyla konuşan ve Tamsin’e sadece kırıntı kadar umut sunan patron figüründe kusursuz. Tüm bunlar kulağa çok ağır geliyorsa, Tamsin ile çekingen bir ilişkiye başlayan, kendi planları olan 16 yaşındaki iş arkadaşı Luke rolünde Shaquille Ali-Tebuah harika bir performans sergiliyor.

Erin Doherty, Wish List oyununda Tamsin Carmody rolünde. Fotoğraf: Jonathan Keenan

Oyunun genelinde hakim olan his şefkat duygusu. Tamsin'in kardeşine olan sabrı zaman zaman öfkeye dönüşse de aralarındaki sevgi bağı hep sağlam kalıyor; annelerini kaybetmiş olmalarına dair ipuçları ise hikayeye daha da dokunaklı bir derinlik katıyor. Tamsin ile Luke arasında geçen, içinde Kit-Kat ve Meatloaf geçen sahne kalbinizi eritecek türden; gençlik böyle yaşanmalı, bir fabrikada geleceği olmayan bir işe kölelik ederek değil. Bir fincan çay yapmanın başlı başına bir sevgi gösterisine dönüştüğü bir dünya bu. Ancak, tek otorite figürü fabrika şefi olduğu için oyun sisteme çok sert bir başkaldırı sergilemiyor; belki de bu artık sadece Ken Loach'a kalmış bir üslup. Karşılarında bir Çalışma ve Emeklilik Bakanlığı (DWP) yetkilisi yok, hesap sorabilecekleri kimse yok; kararların çok uzaktan verilmesi ve bir mektupla soğukça tebliğ edilmesi her ne kadar acı olsa da, doğrudan bir çatışma heyecanı daha da artırabilirdi. Yine de metnin çaresizlikle uğuldadığı anlar var ve yönetmen Matthew Xia yapımı mükemmel bir tonda yönetmiş; Ana Ines Jabares-Pita’nın yarı fabrika yarı daire şeklindeki dekoru her an yeni bir detayı gözler önüne seriyor. Bir dahaki sefere internetten alışveriş yaptığımda, Tamsin ve Luke gibi insanları düşünmemek çok zor olacak.

11 Şubat 2017'ye kadar

Fotoğraflar: Alastair Muir

WISH LIST'E THE ROYAL COURT İÇİN BİLET AYIRTIN

Shaquille Ali Yebuah, Wish List oyununda Luke Mburu rolünde. Fotoğraf: Jonathan Keenan