GROOT INTERVIEW: Brenda Edwards over Hairspray

We spreken met Brenda Edwards, die Motormouth Maybelle speelt in de huidige tournee van de musical Hairspray. Brenda Edwards Kun je ons iets vertellen over Motormouth Maybelle en wat je aantrok in deze rol? Ik herinner me dat ik de originele film zag en daarna ben ik de musical gaan kijken: in 2007 op Broadway en in 2008 in het West End. Ik heb enorm van de hele show genoten, maar was vooral enthousiast over het personage Motormouth. Met een eigen zoon en dochter kon ik me goed herkennen in haar warme, sterke, beschermende kant: ze moet de leiding nemen. En dan is er die entertainende kant, waarin ze haar muziek draait en met iedereen plezier maakt, terwijl ze óók die serieuze kant heeft: een luisterend oor of een schouder om op te leunen, als dat nodig is. Maar ze heeft zeker haar eigen mening en is niet bang om die te laten horen. Met haar eigen platenzaak is ze, denk ik, het centrale punt waar alle kids uit de buurt samenkomen om rond te hangen – en de nummers die ze zingt zijn gewoon fantastisch! Ze heeft een grote persoonlijkheid, net als ik, dus ik denk dat het een perfecte rol is. Je deed de vorige tour van Hairspray ook—wat trok je terug? Ik wilde voor de tweede keer terugkomen in deze tourproductie, omdat het me er echt doorheen heeft gesleept, door wat ik doormaakte, toen ik halverwege de eerste tour de diagnose borstkanker stadium 3 kreeg. De liedjes in de show zijn op zoveel manieren opbeurend, en optreden hielp me om niet steeds op de chemo te focussen. Een van de nummers die ik zing en waar ik vooral kracht uit haalde, was I Know Where I Have Been. Die tekst had al zoveel betekenis voor me, en gedurende de rest van de tour hielp het me om positief te blijven en te blijven denken aan betere dagen. Dus ja: voor mij was het heel therapeutisch en precies wat ik nodig had. Het is ook heel belangrijk voor me om de tour opnieuw te doen, omdat ik nog wat persoonlijke demonen heb—namelijk dat ik deze keer wél de hele tour wil kunnen doen. Er was één venue waar ik destijds helemaal niet kon spelen. Maar we gaan er weer heen: Venue Cymru in Llandudno. Ik reed daar op zondag naartoe vanuit onze vorige speelplaats, Milton Keynes, en werd maandag wakker en kon niet lopen. Ik zat daar gewoon vast, een paar dagen, terwijl iedereen de show speelde—ik was zó overstuur! Dus ja, ik kijk om heel veel redenen uit naar deze tweede tour! Hoe is het om weer terug in de repetities te zijn? Voelt het anders dan de vorige tour? Oh mijn god, ja! Het is geweldig! Ik vond Drew McOnie’s choreografie de eerste keer al veel (en dat wás het ook). Maar deze keer is het bijna alsof we qua choreo doen wat we de eerste keer deden en daar dan nóg eens hetzelfde bovenop gooien—haha—maar wel allemaal in dezelfde tijd. Ik denk ook dat ik het deze keer wat pittiger vind om op snelheid te komen, omdat ik het afgelopen jaar natuurlijk niet heel veel heb kunnen sporten. Maar hoe vaker we het draaien, hoe makkelijker het wordt… beste all-singing-all-dancing workout ooit!! Ik vind het echt heerlijk; de cast is zó getalenteerd en ik geniet ervan om iedereen te leren kennen. Het is geweldig—zoveel plezier en zóveel energie! Het energieniveau ligt vanaf het begin tot helemaal aan het eind enorm hoog. Van Good Morning Baltimore tot You Can’t Stop the Beat gebeurt er gewoon zóveel. Deze fantastische nieuwe cast zit er bovenop. Binnen twee weken speelden we akte één en hadden we akte twee in stukken doorlopen. Dus in week drie ging het er vooral om het echt in ons lijf te krijgen. Het tempo ligt veel hoger dan de vorige keer—je brein krijgt geen moment om uit te schakelen. Ik kan niet wachten! Ik kan niet wachten! We hebben het nieuwe decorontwerp gezien en het ziet er geweldig uit—Takis is zó getalenteerd! Het gaat echt fantastisch worden. Het is groter en sprankelender en nog mooierder! Dat is geen woord, maar ik verzin ’m gewoon! Wat kunnen bezoekers verwachten van Hairspray? Als iemand de show niet kent, hoe zou je ’m in drie woorden omschrijven? Groter, sprankelender en nog mooierder! Ik hou ervan! Bezoekers kunnen energie verwachten, heel veel gelach, fantastische songs gespeeld door een fenomenale band, terwijl je tegelijk luistert naar de boodschap—en die is volgens mij nog steeds zó actueel. Ik klink nu vast als een hippie uit de jaren zestig, maar ik wou echt dat iedereen gewoon wat meer liefde zou verspreiden en beter met elkaar zou omgaan; zet je verschillen even opzij, want er zullen altijd verschillende meningen zijn—dat is juist wat ons individuen maakt. En ik denk dat deze show dat belichaamt: ongeacht afkomst, maat of mening draait het uiteindelijk om samenkomen en één front vormen. Hopelijk lopen mensen de zaal uit met het gevoel: “Oké, dat geeft me stof tot nadenken—én ik heb een geweldige avond gehad.” Wat is je favoriete moment of lied in de show, en waarom? Ik hou zó van You Can’t Stop the Beat, omdat het door zoveel verschillende ‘versnellingen’ gaat. In de repetities noemen we het Beat 1, Beat 2 en Beat 3. En zoals ik al zei: ik vind het prachtig hoe het ons allemaal samenbrengt—dat is het moment waarop iedereen bij elkaar is, en ik vind het briljant! Is er een stad op de tour waar je het meest naar uitkijkt, en waarom? Ik kijk er echt naar uit om terug te gaan naar Belfast, omdat ik daar oorspronkelijk auditie deed voor The X Factor. Ik was toen eigenlijk van plan om de Giant’s Causeway te bezoeken… maar uiteindelijk ben ik er nooit gekomen, omdat de auditie gebeurde en alles een beetje overnam op mijn laatste dag daar. Dus ik hoop dat het deze keer wél lukt. Hairspray speelt zich af in de jaren zestig, maar als je in een andere decade geboren kon worden, welke zou dat zijn en waarom? Ik hou van kostuumdrama’s, vooral van de stijl en mode—kwastjes, kralen, dat soort dingen. Ik ben net een ekster, want ik hou van alles wat glimt: pailletten, kralen en strass—dat ben ik gewoon! Dus dat tijdperk lijkt me geweldig. Fantastische kostuums! Fantastische jurken! Fantastische hoofdtooien! Brenda Edwards Wat is je absolute favoriete musical aller tijden? Goh… dat zijn allemaal de musicals waarin ik zelf heb gestaan! Ik… maar los daarvan heb ik ook genoten van Motown, The Bodyguard, Les Misérables, en ik heb gehuild bij Memphis. En ik was helemaal weg van Jersey Boys! Er zaten nummers in waarvan ik niet eens doorhad dat ik ze kende—en dat ze oorspronkelijk van de Jersey Boys waren. Ik zat de hele tijd mee te zingen… Het is zó moeilijk! Wat inspireerde je om de musicalwereld in te gaan? En wat was de eerste musical die je zag? Ik ben geboren en opgegroeid in de kerk. Vaak hadden we geen microfoons, dus moest je projecteren, en zo ben ik opgegroeid met zingen in grote ruimtes—ik denk dat ik daar op een bepaalde manier naartoe getrokken word… Maar Sharon vertelde me dat zij was benaderd door de producers van Chicago the Musical toen ik meedeed aan X Factor in 2005, om voor een auditie te komen. Zo kreeg ik mijn eerste rol in musicaltheater. Het is zo’n plezier; ik voel me ontzettend gelukkig dat ik in al die prachtige theaters mag optreden. De eerste musical die ik zag was Thriller Live—mijn vriendin en mede-X Factor-teamgenoot Maria zat in de show. Wat beschouw je als je grootste prestatie of hoogtepunt in je carrière, los van het podium? Ik zeg altijd: mijn grootste prestatie in het leven zijn mijn kinderen; zij zijn echt een zegen. Het hoogtepunt van mijn carrière is het opnemen van mijn debuutalbum Bring It Back. Ik ben heel trots op de nummers die ik heb geschreven en ik vind dat het alle kanten van mijn persoonlijkheid laat zien. Je speelde een aantal geweldige rollen in Chicago en We Will Rock You, naast veel andere bekende producties; zijn er nog andere musicalrollen die je graag zou willen spelen? Ik wil heel graag een rol creëren die nog niet eerder is gespeeld—en ik zou ook heel graag Ursula spelen, als die ooit naar het West End zou komen! Als je in een andere tv-show zou mogen dansen, behalve The Corny Collins Show, welke zou dat dan zijn? En wat zou je ‘signature move’ zijn? Strictly Come Dancing, met de jitterbug. Hairspray is oorspronkelijk gebaseerd op de film uit 1988 van John Waters; als je een andere film uit de jaren tachtig tot musical zou mogen bewerken, welke zou dat zijn? Coming to America—dat is zo’n grappige film. Kun je ons iets vertellen over je ervaring bij The X Factor? Hoe heeft het je voorbereid op de industrie? Ik heb echt van het programma genoten. Er waren veel repetities vóór elke live show op zaterdagavond, dus je moest altijd scherp zijn. Het was spannend én uitdagend tegelijk, en het verschilt eigenlijk niet zo heel veel van het theater. De live shows waren voor een studiopubliek. Ik denk dat het me mentaal echt goed heeft voorbereid op deze industrie, omdat je… Nou ja. Veel mensen zeggen tegen me: “Word je het niet zat om jaar na jaar dezelfde show te spelen?” Maar het is niet dezelfde show—want het is elke avond een ander publiek. De cast voedt zich met de energie van de zaal. Veel mensen vonden dat je een enorme, onverzettelijke kracht liet zien in moeilijke omstandigheden: touren met Hairspray terwijl je tegen kanker vocht. Hoe belangrijk is het voor je om anderen te blijven inspireren en informeren door aandacht voor deze zaak te vragen? Het is heel belangrijk. Als ik niet met iemand had gesproken, had ik die knobbel misschien nooit gevoeld. Dan had ik nu in een compleet andere situatie kunnen zitten. Het laat dus zien dat praten cruciaal is—en als het er maar voor zorgt dat één persoon zich laat controleren, dan is mijn missie geslaagd. HAIRSPRAY UK TOUR SCHEDULE