NIEUWS
RECENSIE: Cabaret de musical in de Kit Kat Club (voorheen Playhouse Theatre) ✭✭✭✭✭
Gepubliceerd op
Door
douglasmayo
Share
Douglas Mayo bezocht de meest gewilde voorstelling van Londen: Rebecca Frecknall en haar fantastische creatieve team van de Kit Kat Club maken van de Kander en Ebb-klassieker een sensationele ervaring die alle verwachtingen overtreft.
Eddie Redmayne (Emcee) en Jessie Buckley (Sally Bowles). Foto: Marc Brenner Cabaret de musical
Kit Kat Club (Playhouse Theatre)
5 Sterren
Recente producties in het Playhouse Theatre durfden de zaal al eens anders in te richten. Fiddler on the Roof en The Jungle waren echter slechts een voorproefje vergeleken met wat bezoekers van de Kit Kat Club ervaren bij deze baanbrekende productie van Cabaret.
WHAT GOOD IS SITTING ALL ALONE IN YOUR ROOM?
Net als veel gepassioneerde theaterbezoekers vond ik het lastig om na de heropening weer naar shows te gaan, geplaagd door paranoia en het besef dat de veiligheidsmaatregelen bij sommige theaters meer voor de bühne waren dan echt effectief. Ik kan met plezier melden dat dit hier absoluut niet het geval was.
Exterieur van de Kit Kat Club
Omdat het publiek en de cast in deze voorstelling zeer dicht op elkaar zitten, konden de producenten weken geleden al aankondigen dat mondkapjes verplicht zijn, evenals een negatieve test die niet ouder is dan 24 uur. Het was enorm geruststellend om te zien dat dit strikt gecontroleerd werd en dat het publiek hier zo respectvol mee omging. Er is bediening aan tafel voor hapjes en drankjes, en ik moet zeggen dat dit de best opgevoede en meest respectvolle theaterzaal was die ik in maanden heb meegemaakt.
COME TASTE THE WINE
Tom Scutt en zijn team hebben het interieur van The Playhouse getransformeerd tot een sfeervol labyrint van donkere hoekjes en sfeervolle gangen, met een speelvlak dat ronduit adembenemend is. Ik moest mezelf er soms aan herinneren dat ik in Londen was; de setting is zo meeslepend dat je je volledig overgeeft aan de show. Er zijn tafeltjes en drankstandaarden geplaatst bij de reguliere stoelen, en vlot personeel in historische stijl staat klaar om je op je wenken te bedienen.
Elliott Levey (Herr Schultz) en Stewart Clarke (Ernst Ludwig). Foto: Marc Brenner COME HEAR THE BAND
Musical Supervisor Jennifer Whyte en haar geweldige band van topmuzikanten zitten vol in het zicht. De muziek blaast de partituur van Kander en Ebb een leven in waar andere producties alleen maar van kunnen dromen. Vergeet de filmversie van Liza Minnelli; deze productie is muzikaal zo rijk dat het de ene minuut bruist van energie en de volgende minuut kippenvel bezorgt op plekken waar je het nog nooit gevoeld hebt. Wat heerlijk om deze artiesten buiten de traditionele orkestbak te zien stralen.
Liza Sadovy als Fraulein Schneider. Foto: Marc Brenner COME BLOW A HORN
Metaforisch gesproken dan. Onder leiding van Eddie Redmayne als Emcee en Jessie Buckley als Sally Bowles krijg je vertolkingen te zien die hun gelijke niet kennen. Redmayne's Emcee is hoekig, gefragmenteerd en abstract, alsof je hem door een gebroken spiegel bekijkt. Buckley's Sally verbergt haar angst achter een brutale façade. Ze heeft zichzelf ervan overtuigd dat als ze de naderende storm negeert, er niets aan de hand is. Samen laten ze zien hoe een klassieker je nog steeds volledig kan verrassen. Maar laat je niet alleen betoveren door de hoofdrolspelers; daaronder liggen prachtige rollen van Omari Douglas als Clifford, Anna-Jane Casey als Fraulein Kost, en een gelaagde nazi – de ene minuut vriendelijk glimlachend, de andere minuut ijskoud gespeeld door Stewart Clarke.
Omari Douglas als Cliff Bradshaw. Foto: Marc Brenner
Natuurlijk zijn er ook Liza Sadovy als Fraulein Schneider en Elliott Levey als Herr Schultz. Hun personages zijn zo mooi neergezet dat een scène met een ananas en een papieren zak een geheel nieuwe diepgang krijgt. Je denkt misschien dat je Cabaret kent, maar dit moment alleen al laat je met frisse ogen kijken. We weten immers dat de mentaliteit van 'het waait wel over' uit die tijd zou leiden tot een onvoorstelbare verschrikking voor miljoenen mensen. De parallellen met het huidige klimaat zijn voelbaar.
In de Kit Kat Club van Frecknall zijn de 'Cabaret Girls' volgens Redmayne's Emcee "Bootiful" – ik zou eerder zeggen verleidelijk en onbeschaamd. Samen met een bont gezelschap aan brutale types (onder wie een heerlijk ongemakkelijke Matthew Gent) zorgen ze voor interacties met het publiek die op het randje zijn. Het motto in de club lijkt te zijn dat alles wat een hartslag heeft vogelvrij is, maar het publiek vindt het prachtig.
De choreografie van Julia Cheng is een visueel spektakel dat de louche charme van de Kit Kat Club perfect vangt, terwijl het lichtplan van Isabella Byrd en het geluid van Nick Lidster vlekkeloos zijn. Het is een zeldzaam voorrecht om zoiets speciaals als deze uitvoering van Cabaret te zien, zeker in deze tijd. Een diepe buiging voor dit ongelooflijke gezelschap. Dank u wel!
Life is a cabaret, Come to the cabaret!
Ontvang het allerbeste van het Britse theater direct in je inbox
Wees er als eerste bij voor de beste tickets, exclusieve aanbiedingen en het laatste nieuws uit West End.
U kunt zich op elk gewenst moment afmelden. Privacybeleid