RECENSIE: Don’t Look Away, Pleasance Theatre ✭✭✭✭

Mark Reed bespreekt de productie van NOVAE Theatre van Grace Chapmans stuk Don't Look Away, nu te zien in het Pleasance Theatre, Londen.

Foto: Ryan Cowan Don't Look Away

Pleasance Theatre, Londen

4 Sterren

Boek Tickets

In een land met diepe verdeeldheid over immigratie, vol opruiende berichtgeving in de media die angst en wantrouwen voedt, probeert Donu2019t Look Away u2013 een opwindende en urgente nieuwe productie u2013 deze standpunten en ons collectieve antwoord op de internationale vluchtelingencrisis te ontleden.

Het stuk begint in 2015 in een lokaal buurtcentrum. Cath, een schoonmaakster, beu00ebindigt haar dienst wanneer een jonge Syrische man genaamd Adnan haar werkplek binnenloopt, bedekt met meel en wanhopig op zoek naar hulp. Met enige aarzeling stemt Cath ermee in de jonge man te laten blijven u2013 een besluit dat haar leven voorgoed zal veranderen. Dit is de kern van dit meeslepende drama, geschreven door Grace Chapman en geproduceerd door NOVAE theatre, dat in 90 minuten wordt opgevoerd in het Pleasance Theatre in Islington.

De productie heeft een sober decor, bestaande uit een keukenelement met kastjes, een kleine tafel en twee stoelen. Achter op het podium staat een houten frame met gaas, wat doet denken aan een modern raamkozijn. Dit wordt spaarzaam ingezet als een effectief theatraal middel wanneer het van achteren wordt belicht; het verlicht de acteurs terwijl ze door het gaas naar het publiek turen.

Foto: Ryan Cowan

De kern van deze productie wordt gevormd door een hartverscheurend sterke prestatie van Julia Barrie als Cath. Aanvankelijk zouden we haar nau00efviteit kunnen verwijten omdat ze Adnan zo gemakkelijk in haar leven toelaat. Barrie's acteerwerk is echter zo genuanceerd dat we volledig geloven in elke beslissing die ze neemt. Ze brengt de ontwikkeling van Caths personage uiterst subtiel in kaart: een eenzame vrouw die hunkert naar contact met haar zoon en die koortsachtig alle legale wegen bewandelt om Adnan te helpen in het VK te blijven. Maar naarmate de situatie van Adnan wanhopiger wordt, vertroebelt het zicht op de juiste weg. De fenomenale vertolking van Barrie houdt ons de hele tijd in haar greep.

Er zijn sterke bijrollen van Robert Hannouch en Brian Fletcher. Hannouchs vertolking van Adnan is prachtig ontroerend; hij zet een enthousiaste en charmante jonge man neer die wanhopig probeert een nieuw leven op te bouwen in dit land en herenigd te worden met zijn zusje. Fletcher overtuigt als de jonge zoon van Cath, die gefrustreerd is door de toewijding van zijn moeder aan Adnan omdat hij egou00efstisch (maar volkomen begrijpelijk) verwacht dat hu00fcij het middelpunt van haar wereld is.

Het stuk komt echt op stoom wanneer Jamie naar huis terugkeert. Het bouwt op naar een zinderende climax waarin Cath tot het uiterste wordt gedreven en gedwongen wordt een onomkeerbaar besluit te nemen.

De handelingen in het stuk worden afgewisseld met bewegingssequenties. Deze vormen een mooi tegenwicht voor de dialoogscu00e8nes, maar duren soms iets te lang en voelen af en toe wat onbeholpen aan. De productie kent ook een paar didactische momenten waarop de personages eerder fungeren als spreekbuis voor de kernthema's van het stuk dan dat de thema's natuurlijk door hen heen vloeien. Dit zijn echter slechts kleine kanttekeningen bij een verder voortreffelijke productie.

Toen ik het theater verliet, vroeg ik me af wat ik zou doen in de situatie van Cath. Wat zou ik doen als ik moest kiezen tussen wat juist is en wat gemakkelijk is? Dat is voor mij het kenmerk van een geweldig toneelstuk u2013 een stuk dat ons dwingt onze eigen identiteit en de wereld om ons heen in vraag te stellen.

BOEK NU VOOR DON'T LOOK AWAY