ELEŞTİRİ: Don't Look Away, Pleasance Theatre ✭✭✭✭

Mark Reed, Londra'daki Pleasance Theatre'da sahnelenen, NOVAE Theatre yapımı Grace Chapman oyunu Don't Look Away'i inceliyor.

Fotoğraf: Ryan Cowan Don't Look Away

Pleasance Theatre, Londra

4 Yıldız

Bilet Al

Göçmenlik konusunda derin görüş ayrılıklarının yaşandığı, medya organlarının korku ve güvensizlik aşılayan kışkırtıcı yayınlarla dolup taştığı bir ülkede; heyecan verici ve bir o kadar da aciliyet taşıyan yeni yapım Don't Look Away, bu bakış açılarını ve uluslararası mülteci krizine verdiğimiz toplumsal tepkiyi mercek altına alıyor.

Oyun, 2015 yılında yerel bir toplum merkezinde başlıyor. Temizlik görevlisi Cath mesaisini bitirirken, üstü başı un içinde kalmış ve çaresizce yardıma muhtaç Suriyeli genç Adnan içeri girer. Cath, gencin kalmasına isteksizce de olsa izin verir; bu karar hayatını sonsuza dek değiştirecektir. Grace Chapman tarafından kaleme alınan ve NOVAE Theatre tarafından sahneye konan bu sürükleyici dramın özü, Islington'daki The Pleasance Theatre'da 90 dakika boyunca hayat buluyor.

Yapım, mutfak ünitesi, dolaplar, küçük bir masa ve iki sandalyeden oluşan oldukça sade bir dekora sahip. Sahnenin arkasında, üzerine tül gerilmiş modern bir pencere kasasını andıran ahşap bir çerçeve yer alıyor. Arkadan ışıklandırıldığında oyuncuların tülün ardından seyirciye bakmasıyla etkili bir tiyatro aracına dönüşen bu dekor, tadında ve yerinde kullanılmış.

Fotoğraf: Ryan Cowan

Oyunun kalbinde, Julia Barrie'nin Cath rolündeki yürek burkan, muazzam performansı yatıyor. İlk başta, Adnan'ı hayatına bu kadar kolay kabul ettiği için Cath'in saf olduğunu düşünebilirsiniz. Ancak Barrie o kadar incelikli bir performans sergiliyor ki, her kararına sonuna kadar inanıyoruz. Oğluyla bağı kopmuş, yalnız bir kadının Adnan'ın İngiltere'de kalabilmesi için tüm yasal yolları zorlamasını ve karakter gelişimini büyük bir titizlikle yansıtıyor. Fakat Adnan'ın durumu zorlaştıkça işler sarpa sarıyor ve doğru yolu bulmak güçleşiyor. Barrie'nin olağanüstü performansı seyirciyi son ana kadar oyunun içinde tutuyor.

Robert Hannouch ve Brian Fletcher'dan da güçlü yardımcı oyunculuklar izliyoruz. Hannouch, bu ülkede yeni bir hayat kurmak ve bebek kız kardeşine kavuşmak için can atan coşkulu ve etkileyici bir genci canlandırırken Adnan karakterine yüreklere dokunan bir yorum katıyor. Fletcher ise Cath'in genç oğlu rolünde ikna edici bir oyun sergiliyor; annesinin dünyasının merkezi olmayı bencilce (fakat bir o kadar da anlaşılır bir şekilde) beklediği için, onun Adnan'a olan bağlılığından duyduğu huzursuzluğu başarıyla yansıtıyor.

Jamie eve döndüğünde oyunun tansiyonu iyice yükseliyor. Cath'in kırılma noktasına itildiği ve geri dönüşü olmayan bir karar vermek zorunda kaldığı heyecan verici bir finale doğru ilerliyor.

Oyunun akışı, diyalog ağırlıklı sahnelere güzel bir tezat oluşturan hareket sekanslarıyla bölünüyor. Ancak bu sekanslar biraz fazla uzun sürme eğiliminde ve zaman zaman biraz hantal hissettiriyor. Ayrıca yapımda, temaların karakterlerin içinden doğal bir şekilde akmasına izin vermek yerine, karakterlerin oyunun temel meselelerini dile getiren birer sözcü gibi kullanıldığı bir iki didaktik an mevcut. Yine de bunlar, genel anlamda kusursuz olan bu yapım içinde küçük kusurlar sayılır.

Tiyatrodan ayrılırken, kendimi Cath'in durumunda bulsaydım ne yapardım diye düşündüm. Doğru olan ile kolay olan arasında seçim yapmak zorunda kalsaydım neyi seçerdim? Bence harika bir oyunun alameti farikası da tam olarak budur: Bize hem kendimizi hem de etrafımızdaki dünyayı sorgulatan bir eser.

DON'T LOOK AWAY İÇİN ŞİMDİ BİLET ALIN