RECENSIE: The Doppel Gang, Tristan Bates Theatre ✭✭

Jordan Moore en Peter Stone in The Doppel Gang The Doppel Gang

Tristan Bates Theatre

19 januari 2017

2 sterren

BOEK TICKETS

In de loop der jaren hebben talloze theatrale reprises van de beroemde Marx Brothers hun weg gevonden naar de podia, en dit is de nieuwste in de rij. Just Some Theatre is misschien niet het bekendste gezelschap dat een hernieuwde kennismaking met deze beruchte grappenmakers biedt, maar ze zullen ongetwijfeld publiek trekken met deze welkomme kans om legendarische sketches van de komische groep live op het toneel te zien herleven in bezielde uitvoeringen. Hun teksten werden destijds geschreven door de fijnste komische auteurs (George S. Kaufmann, Moss Hart, Morrie Ryskind, S. J. Perelman) en zijn het absoluut waard om opnieuw gespeeld te worden.

Rachel Hartley in The Doppel Gang

Daarnaast heeft auteur Dominic Hedges een drama geschreven rondom materiaal dat door het gezelschap zelf is ontwikkeld — allen afgestudeerden van de University of Central Lancashire — onder toeziend oog van hun vertrouwde tutor en regisseur, Terence Mann. Jordan Moore zet een verdienstelijke Groucho neer, Jake Urry neemt Chico voor zijn rekening, Peter Stone doet Harpo, en Rachel Hartley kruipt — helaas — niet in de huid van Margaret Dumont, maar presenteert zich eerder als het type dat de liefdesinteresses speelde die ooit door Zeppo werden vertolkt (die in deze reconstructie ontbreekt). Hedges, nazaat van onder meer het Royal Court Young Writers-programma, probeert niet de kenmerkende stijl van de Marxjes te kopiëren, maar schrijft liever voor de 'echte' personages die besluiten hen te spelen: een groepje onbeduidende acteurs en een theatergebruiker die — in een soort backstage-verhaal dat typerend was voor het amusement uit de jaren '40 — een show moeten opvoeren om hun theater te redden van de ondergang tijdens de Blitz in de Tweede Wereldoorlog.

Het is een slim idee en het ziet er fraai uit met een uitstekend decorontwerp (waarvoor de eer, naar we aannemen, naar het vierkoppige gezelschap gaat). Mitchell Reeve verzorgt de belichting en Mann doet het geluid, waarbij hij zoveel mogelijk momenten — en wellicht meer dan strikt noodzakelijk — vult met sfeervolle nummers en veel croonwerk van Al Bowlly... waarbij dat laatste luid en duidelijk aangeeft waar het stuk uiteindelijk naartoe gaat. De voorstelling staat voor een reeks van vier weken in het Tristan Bates.

Jake Urry en Jordan Moore in The Doppel Gang.

Het zou geweldig zijn als het allemaal vlekkeloos werkte. De voorstelling heeft immers al getourd en er is twee jaar aan gewerkt. Het stuk heeft veel korte scènes, wat sterk doet denken aan een format voor televisie en vraagt om een vlot narratief tempo, maar het wordt hier gehinderd door omslachtige scènewisselingen. Zoals het er nu voorstaat, is de afstand tussen de 21e-eeuwse spreektaal en houding in het backstage-drama van Hedges en de vertrouwde scènes uit de Marx Brothers-films te groot. Daarnaast kabbelt de plot te traag voort en loopt deze een aanzienlijk stuk achter op het vermogen van het publiek om te voorzien waar het heen gaat, lang voordat het zover is.

Dat is jammer. De jonge cast is energiek, levendig en sympathiek: het zou fantastisch zijn om hen te zien met een meer uitgewerkt scenario, een strakkere regie en een tekst waarin de nieuwe scènes evenveel humor en sprankeling bevatten als de vertolkingen van enkele van de beste komische acts die ooit zijn gecreëerd.

Tot 11 februari 2017

Foto's: Mitchell Reeve

BOEK TICKETS VOOR THE DOPPEL GANG