RECENSIE: Tonight With Donny Stixx, The Bunker ✭✭✭✭✭

Sean Michael Verey in Tonight With Donny Stixx. Foto: Savannah Photographic Tonight With Donny Stixx

The Bunker

11 november 2016

5 Sterren

Boek Tickets

Dit is nagenoeg de perfecte productie van Philip Ridley's ijzingwekkende monodrama – een soort 'The Events', maar dan met veel meer grappen en een stuk minder gezang. Regisseur David Mercatali is dé wereldexpert op het gebied van Ridley (met zes wereldpremières op zijn naam, waaronder de oorspronkelijke productie in Soho/Edinburgh). Met Sean Michael Verey die zijn originele vertolking van de rol van Donny Stixx herneemt, valt er niets meer te wensen. Of toch wel: William Reynolds, een ervaren rot in Ridley-ensceneringen, ontwierp een strakke, uniforme grijze ruimte als decor voor deze virtuoze 'tour de force' van een 70 minuten durende monoloog (waarbij ik vermoed dat hij ook het lichtontwerp voor zijn rekening nam).

En wat een script. In een krankzinnige, verwrongen zin is Philip Ridley een soort Howard Barker met humor. Hij heeft ook veel weg van Steven Berkoff. En er zit een flinke dosis 'The Young Ones' in (een personage in dit stuk heet zelfs 'Kelvin Turvey', als mijn gehoor me niet bedriegt). Kortom, het is ontzettend vermakelijk. En gevaarlijk. In deze perfecte uitvoering van zijn huiveringwekkende onemanshow (waarin de geest van John Osborne's 'The Entertainer' over het toneel waart... en ja, er zitten ook verwijzingen naar 'Hamlet' in), vind je alles wat je van deze schrijvers verwacht: volop genot, maar ook genoeg om bang voor te zijn.

George Warren en Martha Rose Wilson van Metal Rabbit Productions brengen hiermee opnieuw een fascinerend en prachtig werk naar de nieuwe culturele hotspot in Southwark. Hun enige acteur geniet van elke minuut. In een volledig posttraumatische modus schakelt Verey tussen de zenuwachtige entertainer die wanhopig probeert te pleasen, en zijn gebroken, woedende en hulpeloze zelf, waarbij we langzaam 'De Vreselijke Waarheid' ontdekken. Ondertussen, in wat waarschijnlijk een eenzijdige therapiesessie is, speelt Verey de 10-, 12-, 14- en 15-jarige versies van zichzelf, en zien we precies hoe Donny de figuur werd waarover men zo'n sensationeel en luguber toneelstuk zou schrijven.

Onderweg schotelt Verey ons een parade van familie en vrienden voor: de neurotische en zelfdestructieve moeder, altijd aangeduid als Yvonne; de destructieve maar goedbedoelende vader; de lieve maar onbeholpen tante: zij moedigen allemaal de obsessieve interesse van de kleine Donny in goocheltrucs en het 'entertainer worden' aan. Dan zijn er nog de afschuwelijke zoon van de tante en diens beste vriend; en de buurman, wiens dochter een poging doet om vriendschap te sluiten met de onbenaderbare Donny. Maar hoe aardig mensen ook zijn, er gaapt een emotieloze kloof tussen hem en de rest van de wereld. En hij blijkt lang niet de enige te zijn die daaraan lijdt. Terwijl zijn onstuitbare opmars naar een gruwelijke beruchtheid aan kracht wint, krijgen we aanwijzingen die de fragmentatie van zijn persoonlijkheid kunnen verklaren: de wortels van zijn lijden lijken te liggen in een aangeboren afwijking. Tijdens de — overigens zeer succesvolle — behandeling daarvan ontwikkelt hij zijn liefde voor illusies en doen alsof.

Eenmaal die rol aangenomen, is hij te nobel en toegewijd aan zijn gekozen pad om het masker ooit nog af te zetten. We zien hoe zijn onwrikbare vasthoudendheid — zo komisch in zijn dogmatisme, zo meelijwekkend in het gebrek aan talent — elke ontsnapping onmogelijk maakt. Wanneer uiteindelijk de broer van de buurman, een glamoureus idool voor de sukkelige Donny, zijn zorgvuldig opgebouwde fantasiewereld hardhandig omverwerpt, barst de bom.

In de nasleep hiervan vindt Donny de kracht om openhartig te praten over zijn leven en zijn gedachten. Maar hoewel wij als publiek zien dat hij emoties ervaart, blijft het de vraag of hij zich daar zelf wel van bewust is. Het is een spookverhaal waarin het enige personage de schim van zichzelf is, die zijn eigen leven achtervolgt in plaats van het te leiden. 'Faded to grey'.

Tot 3 december

BOEK TICKETS VOOR TONIGHT WITH DONNY STIXX IN THE BUNKER